Alle inzendingen over anti-ratio

Hoe intelligent ik ook mag zijn na al die boeken die ik gelezen heb en na alles wat ik in mijn leven door schade en schande ben wijs geworden, in mijn diepste ellende blijft het altijd mijn hart, dat ik raadpleeg. Ik geef het ruimschoots toe, ik las al die moeilijke boeken om mij volop te wapenen tegen de valse vijanden, die altijd wel…

Ik zag ze op foto in het AD van vandaag 11 september 2024 First Lady Mevrouw Loes Meurs, de vriendin van Zijne Excellentie de Minister President der Nederlanden, de heer Dick Schoof Loes Meurs wat een verschijning wat een verademing wat een verleiding wat een schoonheid Ben je verliefd, Jan Jacob Krediet? ja ook zeker op deze vrouw, deze…

Zie ik het strand, hoor ik “de zee” van Trenet golven van verliefdheid die hun Waterloo vinden in het rulle zand Delon tegen Dalida zeggen dat hij het niet begrijpt liefde van alles toch het mooiste is dat er bestaat haar hem toe zingen dat woorden slechts woorden zijn op een nieuwe dag waarin vloed plaats maakt voor eb ik…

Het reduceren van het menselijk besluitvormingsproces tot rationele keuzes, dat gevoed wordt door vergelijkingen van mensen met computers, gaat voorbij aan het beest in de mens, en vormt zodoende een ergerlijke bron van begrips- en inschattingsfouten.…

ik (met m’n grote bek) ook altijd de bomen pleuren gewoon om recht voor m’n neus -serieus- ’t is helemaal niet mijn bedoeling iedereen (jij incluis; of zij met wortelbehoeftes) hysterisch achter te laten of in (a)tonale ontroering na ’n lichte beroering (van wind; of ijdelheid?) wat mijn takken niet ratelen doet (of deed) -sorry enzo-…

Na de laatste levensliefdeskus kan ik mijn hoofd te ruste leggen mijn ziel de vrije loop laten zich te ontdoen van mijn lichaam Ik kan bijna niet wachten om U dan zieltogend te ontmoeten en vooral geen vragen te stellen alle antwoorden openbaren zich Ik zie U niet, ik voel U wel 'er is geen hemel, er is geen hel' maar U moest ergens…

Ratio omnia vincit.…

De slaap van de ratio brengt monsters voort.…

Welnu, 'k heb 'n anti-aanbak-test gedaan 'k Liet 'n anti-aanbak-pan op 'n vuurtje staan en ben 'n uur of twee uit wandelen gegaan In de pan lag rijst, courgette en rode poon Ik liep in 't bos en hoorde 'n brandweer-toon het huis is weg en op de plaats waar 'k woon staat nog een anti-aanbak-pan: brandschoon…

Onze samenleving is vreemd genoeg anti-seks en niettemin ervan doordesemd.…

spring maar op mijn wagen we slaan de handen samen alle zorgen langs de kant bestemming niemandsland een rit van vele jaren ver weg van duistere gevaren een tripje naar het licht weg met het weerbericht laat het gras maar groeien hoor de bijen zoemen snuif alle liefde op sta eens op je kop met retro muziek in oren rijden…

Botox de anti expressie middel voor de midlife crisis kop als een bowlingbal met scharnierende lippen…

Een grote anti-climax en tegelijk de beste ontdekking ooit: dat elk liefdesliedje waar is.…

Nu eens contra ratio, dan weer één met haar…

In alles schuilt blinde ratio die de liefde vervuild door tekortkomingen verruild en in elk zieltje schuilt…

Slechts 1 week per jaar, is het opletten geblazen je mag niet pesten, ook niet plagen mocht het toch niet geheel gaan dagen, bij onverlaten of bij blagen, staan er strafregels wel gepland! 1 Week per jaar die 52 weken heeft is er aandacht voor deze minne moraal want zeg nou zelf oh minkukel knap je op, als je verbaal een ander naar beneden…

De Landmacht wilde jonge mensen werven in Utrecht op de jeugd-Megafestatie. Maar Onkruit laakt hun mooie presentatie en trachtte daar de tent bloedrood te verven. Ach ja, als ronselaars de waarheid spraken dan kon elk leger nu het vuren staken.…

toeval geen logica deurpaneel wandelstok doorkijk factuur Magische schaduwen anti-esthetica schaap in een trappenhuis droom en structuur…

Ik ga soms slapen met de wens niet meer wakker worden want de droom is zoveel sterker dan zonneglorend leven van oost naar west een dag begint en zinkt weg in de Noordzee en een lijf in schemer de ratio zakt weg in een bed of op de bank opstaan is een optie…

zag ik door de kieren kleine stukjes zee ik rook geuren van jasmijn en as vond ik achter een schutting verscheurd verdriet in zwart achteloos zand werd het nacht ik sloot eenzaamheid en liefde in mijn wakkere armen samen…

Er bestaat geen mirakel, schoon als de dij van een vrouw, de lijdensweg van een rivier, getekend op die zachte glooiing, gehouwen in marmer, redden zullen ze niet, gevormd voor het leven, onderhandelen ze met niemand.…

Twee lippen stuiten sluitend op elkaar, de adem stokt, één continuüm, snakkend naar iets van hem en iets van haar. Zelfs wanneer wrok hun op wrange wijze deze herinnering ontneemt, wordt dat moment niet minder waar, deze kus, een ode, aan iets wat een ieder zoekt.…

Sterven zullen wij, allen, onbewust trachten wij de tijd die ons gegund is, op een goede manier te besterven, zodat we niet ieder wakend moment hoeven te belijden, het leven te beslechten, leven wij, niet in de wetenschap, ons zelden beseffend, dat we eens de ogen sluiten, niet om te rusten, noch slapen, maar sterven, iets wat ieder mens…

Dit is een drama, zuivere parels, geen beschilderde glimstenen, brak water lekt niet uit ogen, vormt zij die wenen, omringt de gevallen speler, een tragedie, bloed, gelogen doch gemeend.…

Ik keek in de ogen van de dood, en kende geen vrees, witte, bekorste lippen, een raam als een spiegel, vervormt geen waarheid, geeft geen kijk in de ziel, slechts een blik op het sterven, geen angst aan een eind, in de vallei in mijn mond, waar ik met een tandenborstel cafeïne weg boen, resteert een slechte smaak, opborrelende woorden kruipen…

Ik weet het weer, ik weet het weer, drank en peuken, vergetelheid valt niet te duwen waar het niet gaat, verdriet vul je niet op, gebeiteld en gehouwen, begraaf je niet met een schop, een gat aan de kustlijn, gevuld met het getij, nooit vergaan, ik weet het weer, ook als ik even niet kijk, jij liet me zien wat ik kan zijn, en ik jou wat…

Ik ben uit je schoot ontschoten, eenling, altijd een Remi, nu soms het liefst sans famille, volwassen worden is niet zien dat iedereen uiteindelijk alleen dood gaat, maar accepteren dat het bestaan komt en gaat, uit meer dan alleen een eicel en zaad bestaat, van kroost tot man, is niet voor de eerste keer vrijen met een vrouw, maar bereid zijn…

Rook benevelt me, mist van de koude sambucca dampen, ijsklontjes die tranen huilen in het glas, waar ik niet janken kan, een onzichtbare man, verscholen achter een brandend licht, als motten naar de incomplete leegte, flokt de vrouwenziel naar het onvulbare eb, omdat ze moeten, omdat ik moet, om te branden, niet alleen in het glimmende lemmet…

Vergeten, weglopen van je spiegelbeeld, de tunnel uit, de echo voorbij, geen rozen uit de orgelpijpen, gespleten hemellicht, tot duisternis resteert, slapen in het donker van de vergetelheid,  terwijl het licht je geheugen langzaam verstikt, en zelfs het ochtendgloren berust.…

hij presenteert zich als een nationalist zijn sociaal program is dat van een socialist zijn woorden zijn die van een populist diep in zijn ziel is hij een anti-islamist voor diegene die het nog niet wist zo iemand noemen we een fascist…