Alle inzendingen over harmonie, orde

Nog vóór de vogels de ochtend openen heeft het licht de bladeren al gevonden. Niemand gaf het de weg. De beek buigt om een steen, het riet beweegt voordat de wind zichtbaar wordt, een wolk verliest zich zonder iets kwijt te raken. Alles lijkt elkaar al langer te kennen dan namen bestaan. Alleen de mens vraagt wie dit bedacht,…

Alles was hij langsgegaan zijn werk zijn vrouw zijn kinderen zijn hobby's- alles was in orde.…

Kind van de zon iedereen opzij hier kom je voorbij diep is de gong vang m'n woorden bewaker als 'n sidderaal onder spanning ze is 'n mythologische druppel water De reis begint pas na de landing Treurvogel zoen de nacht blijf feiten veranderen het ritme lacht verlicht zalf kan je veranderen…

De poes loopt terug, stap voor stap in haar eigen – pootjes in de sneeuw.…

Knijp een oogje dicht, en zie wat verboden is – kan toch gebeuren.…

De haven: kades een vlakke zee, de schepen -- ijzeren muren.…

Ik houd van Amsterdam in de nacht rijen smalle huizen aan de gracht verlichte ramen, langzame tijd sieraad van mijn eenzaamheid voorspelbaar verkeer overdag door logo's en slogans manoeuvreren stuurse gezichten, professionele lach op steile stukken schuin tourneren van rechts naar links zigzagbaan pas op, daar komen ongelukken van…

Het orkest dat de harmonie van 't leven speelt, mist geen noten. De Harmonie, door 't orkest gespeeld, wordt eerst dán teruggefloten, als er een verkeerde noot geslagen wordt.…

Nieuwe klanken klinken luid verbonden in echo’s woord Het gevoel van binnen voluit stroomt door het bloed ongestoord Vragen zweven vrij naar buiten geurend door de wind gevangen Het hart vol van besluiten in het antwoord stil verlangen De geest luistert met open oor innerlijke stem spreekt goed De groei vind zijn eigen spoor…

En hoe ontstaat die harmonie? De helft van 12 is 6, en zie: - het gaat toch niet vervelen? - tweederde deel van 12 is 8 en 9 - dat is mooi bedacht - dat zijn drievierdedelen. Zo klinkten kwint, octaaf en kwart en Pythje riep met juichend hart: 'Dit volkje streelt mijn oren!…

harmonie géén fanfare in kleurrijke kostuums vredige rust van binnen toekomstmuziek?…

Als je haar dan bij haar hand pakt is het alsof zij opnieuw moet leren lopen links en rechts kijken mag ze overslaan al volgend gaan jouw passen alleen maar vooruit soms lijkt het wel of zelfs voeten hand in hand gaan zij kijkt nog eenmaal achterom en sluit de vermolmde poort die ooit vanzelf in het slot viel…

nog nooit was 't in mijn tuin zo vol met alles wat mij roept zo één met wat vandaag mij leven doet nog nimmer was de harmonie in voorjaarstonen beter hoorbaar door lente zo gespitst op dat wat leven is waar mussen kwetteren om mijn oudbakken brood en vinkjes snel hun nesten vlechten de meesjes 't hoogste lied inzetten zelfs achtergrondgeluiden…

Je hebt een tuin. Daar loop je 's avonds in. Nu ja, niet elke avond. Af en toe. Vaak ben je voor dat groeien zonder zin, En toch zo grondig, na de dag te moe. Een bloem geeft alles. Maar zij is al dood. Jij bent gespleten. Maar jou wacht het leven. Zo ben je vaak in niets een lotgenoot. Een wig lijkt tussen haar en jou gedreven. Zij wil…

niemand kan harmonisch verder componeren zolang er valse noten klinken die het geheel blijven verstoren!…

Waar ben jij toch gebleven je speelde goed trompet solide met mijn tuba intiem bijna, zo’n set. Liep het niet mooi synchroon de echo door de straten het geel, het zwart, het blauw en hoe blonk toch al ons chroom. Wat is er nog van over van al die pracht en praal? Waar is die prijs gebleven die zilveren bokaal ? In geld niet uit te drukken…

Dit is geen roep om hulp het is een moment van stilte waar ooit draden van eenzaamheid werden gesponnen fluistert nu de wind in mijn oren piekeren is een eenzaam zwevende gedachte wanneer mijn denken dromen worden zij die stilte vrezen hebben nooit hun hart gelezen liefde weerspiegelt mijn harmonie van binnen maar behoed…

behoedzaam sluiten muzikanten de mond om het riet aandachtig verinnerlijken ze muziek de ronde stem van het koper vermengd met een ernstige wending van houtblaasinstrumenten onder hun hoede groeit de melodie de dirigent zwaait over hoofden lange bewegingen van geven en nemen plukt een aanzet uit het midden palmt partijen in tot een harmonie…

Mijn harmonie zal de harmonie in de wereld bewerkstelligen. De harmonie in lijf en leden geeft zonder enigszins te vragen. De harmonie ademt vanaf mijn geboorte door mijn ziel en is verbonden met mijn hart, mijn geest en handen.…

Ik ga de hele santenkraam door elkaar gooien, algemene verwarring stichten en rijk en arm samen klutsen tot een smaakvolle pannekoekenmix. Poedersuiker en bloemenhoning voor iedereen in handbereik, net als de appelschijfjes, partjes ananas en Beemsterkaas met sambal manis. De magen van armen en rijken zijn immers gelijk. We verlangen allemaal…

zet twee vrouwen bij elkaar die elkaar ook maar een beetje liggen en een woordenhemel breekt open een stortvloed aan teksten daalt neer op de argeloze toehoorder zet twee mannen bij elkaar die elkaar ook maar een beetje liggen en ook zij stralen harmonie uit ook zij bevestigen elkaar ….. in gepaste zwijgzaamheid…

Neuriënd verder dromen, in totale harmonie.…

Daarom doet harmonie je zo pijn, ze bewijst dat verbondenheid mogelijk is terwijl jij blijft leven als losse delen die elkaar nauwelijks herkennen. Waar elke zuivere klank je herinnert aan wat in jou nooit volledig samenvalt.…

tandeloos hooggeëerd afgemeerd en uitgeteerd doorgeneukt al afgelikt gebromd toch geflikt schadeloos aangeklampt geschaakt en ingedamd gekraakt al verkrampt verzuurd toch uitgekuurd liefdeloos teruggekneld verdwaald en afgezeken doorgedacht al ongesteld afgetikt toch uitgelezen dadelloos geruïneerd gekotst en uitgevreten liefgehad…

het leven dwarrelt om ons heen het ontbreekt aan regelmaat schoonheid is niet zeer aanwezig ook liefde jegens derden komt onvoldoende voor haast is nu geboden want binnen enkele dagen gaat de stal te Bethlehem weer open dan moet de boel toch enigszins op orde zijn om de boreling opnieuw een kans te geven hendrik…

de pikorde is het dragend beginsel van onze beschaving men moet weten wie waar hoort om de eigen plaats doelmatig te bepalen daartoe dient men vooral de eigen pik op orde te hebben t.b.v. het stimuleren van de gewenste ondersoort zoals het behoort…

Hij krijgt het doosje met daarin de ridderorde, “Het is de hoogste die we hebben” , prijst zij aan. Hij lacht beleefd – zo is de Sultan van Oman - en ziet zijn prijzenkast hiermee nog voller worden. Ik kijk ernaar en poog de afschuw nu te wegen van onderdanen die verdiend een lintje kregen.…

Tip top in orde!…

Ik ben woordje Zo. Dan zal jij wel Zus zijn. Allebei onderdeel van iets groots. Twee snippers van de waarheid. Blijkbaar vullen, voelen wij elkaar aan: we beginnen te spiegelen... Zien elkaars trots om te zijn wat we bedoelen. Op te gaan in een groter geheel. Van alle kanten joelen voor- en tegenstanders: niet zómaar krijgen we applaus…

Het begint vaak met vier omdat een mens twee armen heeft twee benen, twee ogen en oren en dan twee gezichten als zon en maan die opkomen en ondergaan, op en neer het lijkt wel evenwicht in bestaan Twee gezichten dromen zichzelf te zijn lezen een boek, voelen zich een ander van vlees en bloed even maar en dan veranderen zij in beestjes op…