Alle inzendingen over hautain

die kleurloosheid van je kun je niet langer camoufleren nu het plakkaat sneller loslaat dan je het erop kan aanbrengen arrogantie sijpelt uit jouw pen wat geschreven waarheden overschaduwt, zodat er een andere dimensie ontstaat waarin jij jezelf overschreeuwt om hen te overtuigen van jouw gelijk kijk je hooghartig neer op het plebs buiten…

Hautaine cultuur Oude bergen van aarde Afgegraven terp…

Of lachte je hautain? Om mij?…

De hautaine Franse misantroop die stil uit het peloton wegsloop voer weg op een jacht dat hem onheil bracht. Tankte hij soms nog gevaarlijke dope ?…

Hij is net vijfenzeventig geworden En roept met arrogant hautaine blik: "De Tweede Wereldoorlog, dat ben ik!" Of iets grootheidwaanzinnigs van die orde Toch heeft hij deels gelijk hoor, ben ik bang: Die oorlog duurde óók vijf jaar te lang...…

Zij is geen smaakmaker geen aangenaam kruid op zijn gepeperde tong Toch proeft hij elke subtiliteit van de zoetheid die schuilgaat achter haar vuur tot de verbittering toeslaat als hij gericht wrijft Ze blijft dan nooit keurig op de rand van zijn bord ze dringt in alles door waar hij haar niet proeven wil en verandert eten in iets…

Met uitgestrekte armen tegen een straal licht. De kliniek smelt onder mij vloeren, muren tijd. Een wind die in mijn longen brandt opent mijn zicht. Jouw ogen – miljarden in één enkele vonk rijkdom die niet in geld te vatten is. En al blijven we vreemden smelt elke grens gekweld door die seconden die niet geteld konden worden…

In die getrokken cirkels van je denkbare gedachten vreet de angst zich vast in keurige woorden. Die moordende onschuld beantwoord met rotstilte verziekt het gedode denken bijna onvergeeflijk cynisch. In deze kooi van vrijheid ene schamele optie van ondraaglijke lichtheid dat schijnheilig verbond. De stilstaande herhaling als variaties…

De zwakke zachtheid die hij veinst in momenten van overactiviteit bij innerlijke onrust Geforceerde vriendelijkheid als zijn geest de zintuigen niet meer volgen kan is een laatste strohalm tegen desintegreren Welwillendheid staat paraat een winterjas die hij aantrekt voordat iets noch iemand daarom vraagt Hij moet wel flexibel…

zij kwam onverwacht nam als entree een licht hautaine houding mee in een lieve fris spottende lach er ruiste verleden in haar kledij zonder dat de aanslagen van tijd zichtbaar waren in haar verschijnen waar geroezemoes de boventoon voerde lijkt stilte nu de overhand te krijgen uit pure verbazing om het vreemde gebeuren zij…

Felle ogen als een panter Boven een zwartzijden jurk In haar gezicht een niet-gespeelde koudheid Minzaam glimlachend, vol hautaine spot Meerdere malen Raakte zij mij rakelings met haar zwijgen Doordringend, onhoorbare signalen Uiteindelijk en tenslotte Ga ik daar langzaam aan kapot…

Zij wandelt hautain door gesproken taal schrijdt bevallig langs zinverwanten knikt en passant hovaardig richting grijze muizen die massaal op zoek gaan haar gevederde vrienden vangen spontaan een lachje voor zij uit het zicht verdwijnt en helder groen licht voor de laatste maal verspringt…

De wegen lopen parallel geen tijd zal het besparen waar mensen zoeken paden langs sluikse route. Mensen roepen hun taboes vanaf hoge torens luisteren naar de echo die vanaf beneden klinkt. En vanuit verre oorden wordt geen geluid gehoord dat is veel te ver voor begripvolle woorden.…

vast met beide handen Ongelooflijk zwaar om torsen want geluk leg je niet aan banden Integere vriendschap en onvoorwaardelijke liefde zijn heden erg schaars Adoratie voor inzet onbeperkt; schoonheid in de mooiste zin lap ik beslist nooit aan mijn laars Doorbrave dieren zo trouw zijn monddood ook vleugellam dus in een kooi geduwd De mens hautain…

Het beest was erg hoogpotig en tegelijk hautain Zo van “ uw keukenvloer is koel maar mocht iets netter zijn." Thans ben ik bezopen en aangenaam verdoofd en best contemplatief nu ik blijf sippen van mijn wijn. Het is laat ik moet gaan slapen - van mijn verstand beroofd - denk ik verrek, ik had een hooiwagen kunnen zijn.…

vensterbank zetelend als een sfinx met groen grijze ogen kijkt hij hautain mij en de wereld neer op en voorbij nederigheid speelt hij de ochtend enkel als honger knagend de lege voederbak klagend bedelend hem miauwen doet stil overigens zwijgt hij het weten betuigend de voordeur ja die nog delen wij in overig de ruimte slechts…

Met een geresigneerde handbeweging, laat hij de stoet des levens passeren, hautain wuivend, met gebogen pols. Zelfgenoegzaam ligt hij erbij, woordeloos manend tot voortgang, zonder fatsoen en zonder geheugen. Eigengereid en zonder wrok, met als enige verbeten belager de met woorden doorbroken stilte.…

Niemand wordt echt dom geboren niemand hoeft echt dom te zijn mits een deffect is aangeboren is het leven een oefenterrein Zelf zeg ik niet dat ík geschoold ben want ik ben een autodidact maar zeker ben ik niet hautain de nederlandse taal heb ik er zelf echt ingehakt Het stoort mij dan ook vreselijk als ik een brief krijg van een man…

hooghartig als een gigolo langs benen strijkend verleidt hij kopjes gevend laatdunkend het voetvolk zijn stokpaard rijdend tot aandachtig kroelen eens de schoot veroverd nestelt baarden likkend hij tevreden snorrend zolang het hem bevalt hautain vertrekkend weer omdat het hem verveelt de mens verwijtend kijkend met donker felle ogen…

Door de ramen heen komt de wereld mij tegemoet het zonlicht projecteert de wetenschap op mijn gezicht groot is de wereld want het alleen zijn en dan weer niet is in juiste evenwicht De bomen zijn niet dichterbij gekropen en de wolken drijven hautain over mij heen toch is de wereld heel wat groter geworden met de wetenschap van…

je triomfeerde met de licht hautaine blik die in vitaliteit een jeugd uitstraalde vol lijnen met fysieke aantrekkingskracht de vereenzelving overweldigde als een begeerlijk kleinood dat in verfrissing afrekende met kleinburgerlijke maatschappij opvattingen sterk voelbaar was de legitieme cohesie met nieuwe sentimenten die de…

Als lijsttrekkers met uitgestreken pose, of met hautaine, arrogante lach, zoals je ze daarvoor maar zelden zag -hun club is winnend volgens de prognose- hoor praten over kosten en werklozen, veel meer belovend dan er kan en mag. Als daags erna de winnaar op t.v.…

heeft moeten wedden, met sexy sokken, spierwit shirt en rokkie werd Kea kampioen in golf en hockey, in tennis wist ze zich ook ‘best te redden’ Een understatement van het hoogste plankje, als enkel vrouwmens uit ons landje ooit heeft ze ’t tot grandslammeesteres geschoten Toen Hollywood haar vroeg, zei ze: ‘Nee, dankje’, de grande dame hautain…

Er waren katten die ons dagelijks frequenteerden, scharminkelijk rood maar tegelijk hautain, schrale wezens die ons schaamteloos inspecteerden, ze telden de ouzo en de lege flessen wijn.…

of hij dronk met zijn hèle mond en of hij soms op kusjes wachtte al zat zijn luier onder de stront wie toch die leuke liedjes kende met wie hij speelde, kleuren kon wie hem altijd te veel verwende en hem voorlas in de zon waarom Boris en Sien veel groter leken waarom zij spinden in zijn buurt hem soms met hun staart omhoog ontweken hautain…

het dier zit wat armoedig in de veren een rafelig en slordig ogend pak z’n financiële toestand – droevig zwak- verhindert aanschaf van gepaste kleren hij schrijdt hautain, als opgeblazen heren van adel met een lege plunjezak een overdaad aan schijn en kouwe kak z’n snavel echter blijft hij kranig weren hij staat bekend als brenger van geluk…

schrijden als teken dat ze zich beter dan een ander wanen nee deze wezens zijn trots enkel op zichzelf op wie en wat ze zijn van nature weten ze ingetogen te glijden in een of andere vijver of slootje ongezien veraf in een polder vertoeft pa ma en hun aanbeden kroost al glijdend omdat ze van nature glijden terecht trots een beetje hautain…

vanuit haar ivoren toren regeert ze over haar onderdanen wie danig uit de pas loopt straft ze af met haar hautaine blik die als ze kon doden heel veel graven zou delven op haar dodenakker waar levend begraven slachtoffers nog immer knekelen en in de nacht hun botten laten rammelen vuurspugend uit ingekaste holle ogen met eendere schedels…

Verwijder het hautaine onderscheid. Handel als een rechtvaardige god! Maak je hormonen maar kapot, je klonen komen toch wel in de hemel. Als je hier maar een mens bent zoals WIJ dat willen. Wij eisen dan ook: dat 'vrouw en man' verdwijnen moeten uit het woordenboek! Kranten, Onderwijs en Wetenschappen, uw geaardheid domineert.…

had gelijk, je bent een ware ster geworden in gedichtenland, je drinkt teveel, dat valt je te vergeven gezien je mooie droomwoorden, gedrenkt in oeroude wijsheid en ervaringsleer, kom, madame Hubers, even oud als ik, durf je nog of heb je schroom tot vaandelcitaat gemaakt, drink met mij wat Chili-wijnen en whisky's op de koop, doe niet zo hautain…