10445 resultaten.
Stil staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
828 Ik blijf hierdoor in het verleden hangen,
in mijn oude gewoontes, in het terugverlangen.
Waardoor ik niet naar voren kan,
maar als bevroren in het donker stil blijf staan.…
Nachten zonder jou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
559 De stille nachten zonder jou
zijn toch net alsof we samen zijn
zo voelbaar in oude gewoontes
jij en ik zijn samen
in onze liefdesdromen
jeugdige energie bruist
uit eigenzinnige bronnen
de verse lakens van het nieuwe bed
dragen geen dierbare herinneringen
je bent er niet, dat is niet fijn
toch is het net alsof we samen zijn.…
Onafhankelijk en vrij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 ik wil niet meer
dat een ander
aan de touwtjes trekt
mijn benen heft
en armen laat bewegen
wil geen marionettenleven
heb de draden doorgeknipt
mijn oude ik vaarwel geknikt
deuren achter me gesloten
het voelt kwetsbaar
koud en kaal om eindelijk
weer op mezelf te staan
maar ik heb doorgezet
oude gewoontes afgelegd
voel me onafhankelijk…
Licht in het hoofd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
504 gewoontes
het zicht vrijwel geheel was gedoofd…
Terug naar school
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Dag oude gewoontes, dag jeugdige streken,
ze ruilen het in voor boeken en colleges die spreken.
De ouders glimlachen, trots en verheugd,
hun kinderen groeien op, zo mooi en deugdzaam.
Maar stiekem ook blij dat het huis weer stil is,
geen rommelige kamers of onophoudelijk gemis.…
Odysseus’ verhaal; op eigen bodem
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
727 Ik zweer
bij Zeus (excuus, oude gewoontes leer je moeilijk af) dat mijn kleren
de mensen denken deed dat ik, in een vod, een versleten kleed,
rondliep als een zwerver. Het ergerde mij niet dat men mij zelfs niet
als hun koning herkende.…
De laatste asbak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
872 Het heeft drie, nee vier putjes
een nog vast te klinken klok
een oud kompas voor de ziel
slierten rook dralen er ten hemel
als signalen voor de oppergod.…
[ Mijn sleutel past niet ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 Mijn sleutel past niet
in de voordeur van mijn huis --
Mijn vorige thuis.…
Kleverig
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 gewoontes zijn geen druppels
die je even afschudt
als ik wil veranderen
merk ik hoe taai ze zijn
handdoeken vouw ik altijd
zoals mijn moeder deed
boodschappen ruim ik op
in een vaste volgorde
soms spring ik uit een groef
met een bevrijd gevoel…
[ Ze is oud, wriemelt ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
365 Ze is oud, wriemelt,
waaiert voor ze gaat zitten –
het stof van de stoel.…
Omhelzen wie mij lief is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Mijn leven is een reeks details
van aankleden en praatjes maken
willen weglopen of omhelzen
en moe zijn aan het eind van de dag
zonder een rode lijn, geen spel
van dubbele tong, taaltrucs
of beeldspraak, niet eens
een virtuele werkelijkheid
van bloedeloze liefde
en gepolijste pijn
in losgezongen gedichten
die duwen voorbij het bekende…
Uit - gewoonte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
341 Vandaag ben ik op de hei
mijn gewoonten uit gewandeld
Ik keek om en zag achter hen
boosheid en onmacht schuilen
Angst die ik niet herkende
keek weg, in mij
roerden zich gevoelens
Ze bonsden om hulp
Alsjeblieft, keer niet terug
in je gewoonten…
[ Ik respecteer jou ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 Ik respecteer jou,
jouw gewoontes, de mijne –
zijn soms ook niet leuk.…
Slechte gewoontes
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.670 Gistermiddag deed ik het nog,
maar ik had onmiddellijk spijt,
vreemd gaan die dingen toch:
de gewoonte raak je niet kwijt.
Ik wil het heus wel bedwingen,
maar je verslapt daarbij zo snel
en dan, ja zo gaan die dingen,
ach, u begrijpt het zeker wel.
Zult u mij betrappen op heterdaad,
stoor u niet teveel aan mijn gedrag,
weet dat het niet…
Zaterdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
625 Een straffe voorjaarsbries suist om mijn oren,
en Bodo’s natte neus wijst in de wind
waarin hij altijd iets te snuffen vindt.
Bij thuiskomst zijn we moe, maar ook herboren.
Een bak met brokken en de koffie aan ...
zomaar een zaterdag uit mijn bestaan.…
Vóór de sprong
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 Sinds die dag sta ik
oude doorgestreepte tijger
in een jong lichaam
in een ander licht
dat mij ontkleedt, onverbiddelijk
de veters van mijn zekerheden losmaakt
mijn gewoontes en dromen losknoopt
mijn ogen open kust
voor de schoonheid
van de afgrond
en met zachte hand
mijn onsterfelijkheid uittrekt
De afgrond is geen afgrond…
rituelen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
492 impuls
de intuĂŻtie
het instinct
van de ervaring
maar wat als
al die rituelen
geen automatismen
meer blijken te zijn
je nadenkt over
elk vervolg
waarom dingen
zo gaan zoals ze gaan
dan ben je bewust bezig
maar alles duurt
vier keer zo lang
als tenminste
twijfel niet verlamt
daarom kies je
toch maar voor
alle rituelen
de gewoontes…
Kerstgedachte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
828 Na de kerst
Ga ik diëten
Stop ik mij
Wat minder vol
Ga ik dagen
Kliekjes eten
Staat mijn buik
Wat minder bol
Daarna ga ik
Mij uithongeren
Om wat kilo's
Af te staan
Gek toch
Dat dat ieder jaar
Weer zo
Moet lopen
Dat dat zo
Met Kerst
Moet gaan…
[ Vader zit mij na ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Vader zit mij na,
we rennen om de tafel --
drie keer, altijd drie.…
Dromen poetsen
netgedicht
4.1 met 211 stemmen
409 ik mis ogen
en een warme lach
je hand die ik
altijd lezen mag
er is nu stilte
maar te weinig vaart
weerwoorden zijn
snibbig en schaars
in de rolverdeling
kennen we de paden
en gewoontes tot ze
ons weer gaan vervelen
wereld zit op slot
de nieuwe spelers
lopen nog met oude
borden voor de kop
de regisseur trekt
zich de haren uit…
Het doel
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
511 Te leren van elkaar,
te leren om lief te hebben,
Te leren voldoening uit gewoontes te halen
en te leren leven en
te laten leven.…
Verschuiving
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
570 ingesleten gewoontes zijn
als onderspoelde bergen
wil je niet kijken, dan kan
opeens de aarde verschuiven
eenzaam zal je dan zijn
op je afbrokkelende rots
open je ogen en je hart
zie de tekens om je heen
een wind van verandering
blaast door de wereld…
KOMEN EN GAAN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 In alle tijden wordt de mensheid
getroffen door veranderingen
gewoontes geloof en levenswaarden
deinen steeds op twijfelzuchtig moeras
d' Almachtige en Zijn hemelgeesten
zien deze grillen aan met scherts
hun Eeuwigheid heeft er alle ruimte voor.…
Van deze wereld
snelsonnet
3.7 met 12 stemmen
828 Wanneer ik met mijn vingers knip vergeet
u alles om u heen; familieleden,
met wie en hoe u kwam vandaag, verleden,
gewoontes, waar u woont en hoe u heet.
U wordt weer wakker wanneer ik dat zeg.
Bent u er klaar voor? Nu dan, break a leg!…
rivieren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
739 gewoontes verbreken
op zoek naar leven
je zoekt naar woorden
maar hebt er geen
de rivier die zwelt
roept om nieuwe diepte
onderbroken stroom
versnelt zijn tocht
vruchtbaar landschap
de zon als zegen
een vrije geest
mijn levensboom…
Een worsteling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
516 er woedt 'n gevecht in mijn hoofd
nu mijn hart in duizend stukken
aan mijn voeten ligt
hoe kan ik de onrust in mezelf blussen,
begrijp je dan niet dat deze papieren vrede
voor mij geen vrede is
jullie gewoontes zijn mij vreemd
ook al ben ik nu veilig
brandt de strijd nog altijd binnenin…
Ere wie ere toekomt
snelsonnet
2.7 met 17 stemmen
2.531 In Duitsland heeft men Hitler lang vereerd
En zelfs nog jaren na de oorlogsramp
Bevindt zich heel wat aanhang in zijn kamp
Alsof er al die tijd niks is geleerd
Soms is men in gewoontes vastgeroest
En anders haben wir es nicht gewuĂźt…
Open...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
584 De deur gaat open
waarachter
de bewoner
Hij gebaart
binnen
te komen
Het pand
van m'n dromen
waarin verleden
Geschiedenis
van levens
van tekens, afspraken
Gewoontes en gebruiken
die als 'n schakelketting
verleden met heden verbindt.…
Ochtendceremonie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.199 voordat de wekker de stilte verstoort
drukt hij het off-knopje naar beneden
slaat de dekens terug voeten betreden
de kille vloer het ochtendlicht gloort
nog niet wintertijd hult in schemerduister
wat tastbaar is op weg naar het toilet
met lege blaas trap af luikjes opengezet
ter opfrissing even hoort hij gefluister
van wind en dakgoot smeert…
Een naamloos existeren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
518 dat van de tijd
heb ik nooit geweten
hij heeft mij altijd
op de hielen gezeten
dat ervaarde ik later pas
zag de wereld
als een uitdaging
waarvoor ik steeds
vol ben gegaan in een
toch heel druk bestaan
jarenlang ging
alles voor de wind
het goede pad gehad
toen merkte ik dat
ik mezelf vergeten was
alles bereikt en niet geleefd…