Alle inzendingen over psyche en de kunst

van koud verstild verleden en leven in het heden genietend van het blad totdat ze hangen stil en zwaar als grauwe poppen naast elkaar en vragen zich verbijsterd af waar is de zon die leven gaf oneindig lang de nacht En pas na 1000 vragen en nachtzwart lange dagen herrijst het vlinderkind op gouden vleugels door de wind gedragen, als Psyche…

achter dingen leef ik in een warwinkel van leven zoekend als een alleseter kijkend achter muren wat er op mij wacht daar moet het zitten de kern wat ik zoek gedachten en gedichten in de groei van het ongrijpbare doordrenkt door onze oertaal die zich laat inwerken in de vitrine van mijn denken het zijn de verschijnselen van mijn psyche…

Er zijn dan ook maar twee feiten, waarheid van de psyche zelf en dat het gezond is in een appel te bijten!…

Toen mijn hoofd Ophield te bestaan En mijn lichaam Alleen verder ging - Gevoelloos zoals Het nog nooit Geweest was Hart kloppend Zonder geweten Zonder gevoel Leven zonder doel…

Tis een hele kunst Om nergens aan te denken Probeer het maar eens: Alles vergeten Alle aandacht focussen: Scherp als een laser…

Het stille leven ligt op het kerkhof hiernaast, het nieuwe leven raast erlangs over ijzeren staven en dat maakt me gek, het dendert door de kamers waar ik heb gespeeld Ik haal ze leeg en ik rook ze uit met Nag Champa, met tranen in mijn ogen sluit ik de ramen en toch worden de muren dikker van het geraas, ze eten het op net als ik, het…

De maan schijnt Haar licht loopt Over het water Naar me toe En biedt me een trap Om naar de hemel Te klimmen…

Je psyche, dat is je ziel, zei hij En als je gek bent Dan ben je abnormaal Hoe gek hijzelf was Vertelde hij d'r niet bij, allemaal…

De zonnige kant van de psyche, is de kant van het verleden. Elke dag maken wij van liegen, een toekomst tot het heden. Eerlijkheid is altijd geweest, maar nooit op dit moment. Zo is het hoe Plato bewees; Dat een leugen de psyche verwent. Helaas moeten wij ons bekommeren, om de waarheden van het 'nu'.…

Baanbrekend kan men zich vergissen: geneugten worden ingehaald, de psyche wordt iets uitgerekt. Een schaamstreek waar wat haren missen verheugt zich dat ze wordt vertaald, ondanks dat niets is uitgelekt.…

Een psyche-professor uit Twente die naging wiens oordeel best rentte wist uit te vissen : 't is stroef beslissen voor een zware incontinente.…

Zelfkastijding en het zich onthouden van levensvreugde door volgelingen van verschillende religieuze groeperingen, voortkomend uit een verkeerde interpretatie van de geschriften, lijkt een fundamentele eigenschap van de menselijke psyche te zijn.…

Het geluk bespelen Er bestaan voorschriften voor voorspoed, want een verstandig man wijt niet alles aan toeval. Men kan het geluk in de hand werken. Sommige mensen volstaan ermee vol vertrouwen bij de poorten van Fortuna te gaan staan, wachtend tot het lot hun haar gunsten geeft. Anderen hebben een betere methode: zij dringen naar binnen en gebruiken…

De bomen kregen een betekenis die zij nog zacht gebarend wilden weren, maar 't noodlot was niet meer te keren; een vogel streek klapwiekend in de wildernis van takken neer en nu hij roerloos zit (het licht wordt zo benauwend wit), denk ik aan dood, verrotte geur van blaren, hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats... Hoe komt wie vliegt ooit…

Is de mens uitsluitend In zijn psyche gevat, Of is hij opgesloten In het omhulsel dat Lichaam heet, dat is Bepaald door louter Biologische verbindingen?…

Nee, geen woorden meer, niet dat spel met mijn psyche, dat dwangmatig jagen op kunstzinnigheid. Kunst is lariekoek, gedrenkt in een stroperige massa verblindig en het sloopt de mens, die zich laat vangen door deze martelkamer, ik kan het weten, want ik ben gevlucht naar een minder pijnlijke vrijheid. Vaarwel, woorden...…

De oude Psyche sprak met stil berouw: Ik hunker naar die prille liefdesdagen Wat zou ik graag mijn grijze lijf verjagen En transformeren tot een jonge vrouw Dan kan ik mij weer passievol verpozen En zoete zomers lang MET AMOR VOZEN…

Lichamelijk ter wereld komen Duurt een uurtje of acht, Soms meer, soms minder, Maar als je er dan bent Leer je puur spontaan Te ademen, te drinken En te leven van het moederhart Dat je dagelijks omringt - Voordat ook je mentale geboorte Afgerond is ben je al gauw Een jaar of twee en half verder Je weet nog niet wie je bent Maar…

Omdat ooit jouw vader wel twintig woorden wist voor whisky en vrouwen mocht dat de pret niet drukken als hij in zijn boot ging varen om zijn ellende te verdrinken bleef jij achter met de andere kinderen en kon jij alleen niet langer verhinderen dat de liefde overboord sloeg bij jouw moeder in de kroeg door haar gehaast en haar gezwoeg…

aan de stalen tafel schrijft hij zijn annalen zijn pen gevuld met vitriool de data en de namen, de onbekwame, de gegeselde en de gek hij haat hen, ze kennen zijn gebrek vanuit het raam ziet hij de rozentuin, de rotsen en het getraliede hek zijn hoofd staat niet naar strepen die schuinweg de tegels delen licht en donker hij tekent…

Ogen in kassen Waarvoor het licht te fel Pupillen, speldenknoppen Op het punt te verdwijnen In dik matglas, lichtblauw Geen spoor van glans Doffe doodsheid en nee Vooral geen ellende van Anderen Hij bespaart haar zijn verhaal Ternauwernood, omarmt haar Magerte en daarmee weer de dood Hij is koud uit het graf verrezen Met zo vers…

kunst is krokant kunst is heet kunst is friet kunst is vierzijdige friet kunst smaakt niet achtzijdig kunst is krokante friet vierzijdige krokante kunst…

Wie wil zijn leven voor jou geven? Je liefste! die je wilt houden.…

Geen meester maar rebels vrij hart, de straten leven op ritme en strijd, wie kijkt en durft, voelt pure tijd, hun boodschap krast...een kunst apart.…

Is het kunst Is het kunst Is het kunst Dat zal ik vragen Dat wil ik vragen Dat ga ik vragen Dat moet ik vragen Is het kunst Is het kunst Is het kunst Als ik schilder buiten de randen. Als ik musiceer zonder publiek. Als ik doneer maar geen resultaten zie.…

afgeschoten in het ongewisse malen gedachten onafgebroken rond en worden maskers telkens verwisseld zo dreunen er talloze kreten door het diepste van de psyche waar alles in een waas verschijnt dan ontwaakt de ziel volledig lijkt elke stemming weer vredig totdat het gedonder opnieuw begint…

vanaf de hoogste top, kraait de gouden haan, bejubeld door gegoten klokken, de boodschap van de Heer, het kunstwerk aldaar vertelt zijn verhaal in alle stilte en eenvoud, daar kan men schuilen, en praten, zonder meer lichte wolken als witte vlokken verbinden beiden ieder geeft op zijn wijze beschutting weer…

Ogen kunnen kijken, maar zichzelf kunnen ze niet zien. Oren kunnen wel horen, maar kunnen niets vertellen. Breinen kunnen denken, maar hebben zichzelf niet bedacht. Mensen die grijpen naar de macht, begrijpen van de liefde niets. Artiesten kunnen in niets liefde zien. Het sterfelijke maken ze onsterfelijk. Grillige lijnen krijgen betekenis…

De vaklui zijn zijn psyche gaan doorgronden: “Al heeft hij bijna tachtig man vermoord, Wij vinden deze jongen niet gestoord, Wij hebben Breivik heel normaal bevonden.” Had hij ze alle zeven op een rij, Dan was die middag ook geen schietpartij.…

Geen mooiere kunst dan de moderne kunst, behalve natuurlijk de klassieke kunst.…