Alle inzendingen over salon

De dames onder hun kappen Zitten er adem te happen Met hun hoofden bedolven Na het wassen en watergolven Nu komen de tongen los Je ziet het aan de rode blos Hier ben je in vergeten tijd Van warmte en intimiteit In het paleis van kort geluk Met de weggevallen druk Zie je warme stranden En koesterende mannenhanden Nog een lotion mevrouw…

Men kan er voor zorgen dat ongewenste kunst niet te veel in de schijnwerpers komt, maar men kan niet verhinderen dat zij gemaakt wordt.…

Een bariton van oorsprong uit Lyon verzon in de salon van een wagon een bonbon ballon voor de baron.…

de salon de ijzeren kast diep dankbaar vult zich langzaamaan appeltjesgroen, koraalrood, roze en hemelsblauw liever, heviger, zachter kan het niet voorzichtig spreek ik leuker uit zwart is geen kleur, hoor ik iemand zeggen de geur van koffie lokt mij naar binnen de kamer is als een landschap waarin haast elk dier opschrikt…

Maar op het Salon wordt zonder pardon een resem luxewagens verkocht.…

Van elk beroep zijn de beoefenaars te verdelen in 3 categorieën. 10% is hoogst bekwaam, voorbeeld voor de anderen; 40% functioneert redelijk, is beperkt van capaciteit doch betrouwbaar; 50% bestaat uit beunhazen en zwendelaars.…

Een Haags advocate zei in de salon Geen krullers, graag, da's niet bon ton En ook geen extensies Want 'k heb geen pretenties 'k Wil conditioner sine qua non…

het je te doen de tongzoen met 'n klinker op je tong 'k heb het gedaan 'k ben er voor gegaan - gister in de salon - op m'n gevoel in de schommelstoel ja ja wat deze man allemaal wel niet kan daar ga je toch van zweten…

Oktober 1915 ----------------------------------------- salet: verouderde uitdrukking voor salon…

Een gedicht is niet meer dan een oor, om te grijpen wanneer men geen woorden meer heeft in officiële gesprekken, een reling bij zeeziekte in de salon. ----------------------------------------------------- uit: 'Vrouwen van Herman Gordijn', 2005.…

Leid me maar rond in je salon Laat me je boezem zien, maal me maar rond Desnoods zestig, zeventig maal per minuut, of meer Een valse onverschilligheid zoals ik die nooit gekend heb maakt zich nu meester van mijn ziel, mijn hele hebben en houwen Je moet mij maar een beetje laten doen, dat weet je Dan is mijn humeur opperbest…

Kamer, leeg salon. Twee zetels staan er. Aan de haak: een harnas, een nachtjapon. De keuze die zij waren vergaat er. Non Si Non La: het motto was een bron. Het schilderijtje is een liaison, hechter dan zij waren, vals voor elkaar. Het ziet zichzelf, herhaalt een oud gebaar.…

In een hoek van je salon de contouren van wat ooit een fotokader was. Je moeder, jij op haar arm zij lacht breed, jij huilt je wou niet op de foto.…

De vrouw slaat haar benen over elkaar zij waant zich alleen in haar nonchalance haarzelf bewegen is niet wat zij ziet waant zich alleen en onbespied Straks krijgt zij thee in de salon wat toastjes met kaviaar en een kus Op haar schoot leest zij gedichten vertaald in het Nederlands van Poesjkin Haar wangen worden rood en zij streelt haar…

Paul Witteman is vooral de man van de witte toetsen voor die zwarte is hij als de dood Van sterven wil hij niets weten als het komt, moet, dan een snelle dood: sterven in het harnas van de journalist Hij laat een enorme leegte na maar ook een godsvermogen en dat als VARA-socialist Er wordt een salon afgehuurd zijn dochter Sylvia spreekt…

overal zit het - in de keuken de salon het Vereenigingsgebouw op de televisie en van lieverlede heeft het een duivels lang verleden klopklop op de wanden van het denken je hoort de leemte gekroel van kleine griezelbeesten zoekend naar houvast in de kloven van draaien-maar-alles- is-bedrog soms dan beuk je er op los je pikt het niet…

wij speelden vroeger elke dag dramatisch stukken in de salon die ik ter plekke zelf verzon met normen katholiek van inslag favoriet was ‘aan gekken geen gebrek’ onbeperkt aantal rollen om te acteren immense vrijheid om te improviseren met de biechtstoel als mijn regiestek speciaal onthaal kreeg buurmeisje marjan met haar speelden we ‘…

Zijn werkruimte in donkergroen en leer De mijne een salon in rood fluweel Als ik dan liefelijk wat piano speel Lok ik hem uit zijn hol vol rook, de heer Des huizes met dikdoen en ganzenveer Dat ik mij toch zo hopeloos verveel Tussen mijn porselein, spiegels en heel Wat bloemen, draperie en warme sfeer Ik ben geloof ik veel te vroeg geboren…

Werd deze ochtend wakker de rijzende zon in mijn hart een sterrenhemel in mijn hoofd sentimentele vlinders in mijn buik dacht wat doe ik hier in het landschap ik ging die avond slapen de maan naast mijn hart dacht wat doe ik hier in bed in het hotel van de salon moralist lag in de nacht diep te slapen kon niet denken want ik…

Stil stil stil stil De ruimte schiet weg over het panoramaraam Nevels om onze spiraalduik terug de oceaan in, Captain Colin zweeft ons door echos van leven signalen in de ronde salon 20.000 uur is ver, we liggen op zakken, drinken uit kristal en leven in eeuwigheid Nieuws is er niet Het meisje van…

mijn huis was mijn kasteel ik had van alles wat en van alles veel er liepen pauwen op mijn land Monet’s tuin hing aan de wand een chippendale glom in de salon een druivenrank klom langs het balkon sprankelend zonlicht in zuiver kristal een staand horloge klonk in de hal mijn huis stond open voor vertier vrienden sliepen op zuiver kasjmier…

om de vlucht naar zee te beperken ik zag dromen, gekust en uit het krijt gehaald, pianogolven wild boven de branding poëzie gesalonneerd in het hoofd en tot in de kleinste hoek aan de horizon ik zag wat ik bewaren wilde; als vonken in een vuurtoren aan de IJssel (n.a.v. de poëzienamiddag van de Stand up Club in De Salon…

beschreven blad dichtmaatjes van ver brachten rust zo heel dichtbij muzikanten speelden vol souplesse de mooiste klanken op de eerste mei woorden, melodieën gonsden verkwikkend van oor tot oor alles nam ik mee huiswaarts reizend over het goede spoor (n.a.v. het voordragen van gedichten poëziemiddag van de Stand up Club in De Salon…

- Kijk nou! Weet jij wat dit voor vent is? Te gek! Is hij wel compos mentis? - Wie, zei je? Zwanenburg? O die. Dat is onze poète maudit.…

De groene zeeplant slingert overal Haar rank 't salon in; slingert zelfs haar tip Hoog langs de mast op, rond de ontblote rib. Zij slingert óp zich tot de gouden bal Van wat de vlagstok was, kruipt door de stal En woekert welig in het vette slib.…

vervreemde aanschouwt met het vermogen van het kind de eigen letteren van deze symboliek weerleggen dat elke abstractie zich gekend voelt waartoe het zich heeft geëigend, het is als een zomer die geen warme dagen kent ofschoon de herfst telkens weer ontdooit eer het water stolt en zich weder op glad ijs begeeft het theater is het salon…

Een bouwval in mijn kindertijd, niet meer bewoonbaar behalve de salon. In die salon sliepen mijn broer Peter en ik. Een zomers buitenverblijf met 's morgens de binnenstralende zon. In alle lentes en ook nu verblijf ik met mijn gedachten even in die salon. Gesloopt toen ik 9 jaren oud was en ik tranen met tuiten huilde.…

In ons salon, boven 't antiek buffet, Hing aan de muur een prachtig-mooi portret, Van hoe een moeder slaapt; ze is zeker moe; En naast haar ligt een kindje dood in 't bed; Een engel hangt erbij; 'k begreep niet, hoe; En draagt het kindje naar de hemel toe. ----------------------------------------- uit: Nagelaten Gedichten (1919)…

vervolgens alsof het een profetische droom is de levensgeheimen als een puzzel probeert te ontraadselen plotseling tuimelt het hart dat de herinnering doet herleven aan de tijd van het bedrog het verderf rondom zover je kijken kon dat nog niet van de lucht is ik probeer nog wat te slapen maar 't lukt niet meer ik loop naar de salon…

* * * Hij stierf in de nachtvorst van een te jong seizoen Daar het ritme van de dag geen pas meer gaf vroeg hij de dood ten dans in de salon van zijn onvermogen Zijn talent spon zich als een strop om zijn nek Dronken van verdriet maakte hij de knieval voor het kille doodsbed toen zijn lichaam er ontheemd…