Alle inzendingen over toeven plannen

In Breda s gezellig Heuvelkwartier heeft het grote Buurthuis fraaie zalen, waar de wanden hun blik laten dwalen over samenzijn en kunstwerken alhier. Bij vredig samenspel en schappelijk vertier klinkt mengeling van welluidende talen. Omlijste beelden, schilderijen stralen verleden uit als welwillende vlier. Verfbeugel en kwast wachten…

Een paaltje, beschilderd met aardbeienglans, zendt over het bospad zijn lokkend woord: "Ziet de wandelaar mij? Stapt hij haastig voort? De Chaamse jeugdherberg aanschouwt hem thans!" Daar hangt een woud- en keukengeurenkrans om mensen aan tuintafels, vloeit onverstoord in hun smaakzin, die naar klare eenvoud hoort: klein spijsgenot spreekt…

Heet mij niet vals en trouweloos Wanneer mijn arm, verdolend hart, Van zorgen moe en blind van smart, Een waanbeeld voor uw waarheid koos. Ik heb u lief, nu en altoos, En of mijn droef en moede hart Bij andren rust of eenzaam mart Om u: gij zijt mijn liefde, altoos. En zagen…

Over plannen maken. In het verleden en het heden Probeerde ik steeds plannen te smeden Met het smeden van plannen Ga jij je voor een zaak inspannen Behoren mislukkingen tot het verleden. Veel kan Met een goed plan.…

Plannen lijkt zo simpel, Ideeën eens te meer, Keuzes kan ik maken, Dat doe ik keer op keer. Gelukkig leiden er, zoals men zegt, Vele wegen naar Rome, En welke weg ik ook moet gaan, Ik zal er zeker komen. 180 graden ga ik draaien, Al weet ik niets eens hoe of wat, Want wat er ook gebeurt, Jij bent zo welkom op mijn pad……

Onze plannen komen te kort aan tijd om vaste vorm aan te nemen. Dit alles heeft echter geen zin wanneer wij niet in momenten, klein en alledaags, misschien ons te min, weten te vinden ons genoegen. In het gewone doen van elke dag kan iedereen wat hem mag bekoren. Het ware levensgeluk is vreugde hebben in het kleine van iedere dag.…

Wie veel plannen heeft die moet veel plannen!…

Of ik plannen heb, appt zus vaak De laatste roosjes van mijn struik Goede vriend mailde mij een goeie dag Iemand riep naar mij op de parkeerplaats, vroeg vriend’lijk hoe het ging, zei: ‘zal wel goed want je gaat weg’ Ik zei: ‘k ga naar ‘t graf van zoon’ Nu keek hij bedrukt naar mij ‘k Reed weg en plots een tikje aan ‘t voiture,…

Zoveel wegen, vragen, plannen, spelen leiden meestal nergens heen. Als ik elke dag eens ga proberen me te richten op één zaak, schiet 'k inplaats van met die losse flodders zonder pijn in één keer raak!…

God ging voorbij; Neen, niet voorbij, hij toefde…

Heb je nog plannen nog dromen met mij Voor morgen en later dan maak ik tijd vrij Heb je nog plannen voel je de tederheid Lief je mijn glimlach maak ik jou nog blij Heb je nog plannen koester je onze lust Passie als eb en vloed als je mijn lippen kust Heb je nog plannen blijf ik jou bekoren In voor en tegenspoed bij elk ochtendgloren…

Nooit heb je erbij stil gestaan dat het leven zo vlug zou gaan altijd had je plannen en dromen waar je nog heen zou gaan en nog zou komen plannen bleven plannen dromen bleven dromen nooit aan je plannen en dromen toegekomen nu in je stoel ongelukkig te zijn je gezicht vol ongeloof en pijn je handen over elkaar gevouwen heb je verloren…

In het grote Alpenrijk klimmen _ steeds hoger door wouden en bloemenweiden de sneeuwtop wenkt uitdagend snel hierheen komen ondanks alle moeite maar daaronder vraagt een bergpan hier lange tijd te blijven aan de rots- en grashellingen klinkt een eeuwige stem waarin luid gedaver en fluistering samenspelen weergaloos _ voor niets…

toeven kan in de tijd van toen...…

Als alle dagen, maandag tot maandag, het credo 'Dag van de Waarheid' dragen, is het beter toeven in een leugen.…

In het verleden en het heden Probeerde ik steeds plannen te smeden Met het smeden van plannen Ga jij je voor een zaak inspannen En is anonimiteit verleden. Veel kan Met een goed plan.…

je kan stormen wat je wil mij blaas je niet van m’ n eiland waar het in alle rust zo heerlijk toeven is zonder jou met een zee aan nieuwe mogelijkheden…

kom o koele noordenwind en jij zo zoele zuidenwind laat de hof indringend geuren en toeven zal ik weer als kind…

Werk van de dichter: een wild golvend korenveld, waar geen maaier komt, somtijds landlopers toeven, rustig wat aren pellen.…

Naast elkaar toeven zilver- en blauwe reiger. Zeldzaam? Algemeen? Beide staan onbewogen, wachten op straks, zelfbewust...…

Hier toeven enkel de hemelbestormende vromen, de Bijbel van Polzer nooit moe!…

Voor een student in Groningen, is het gevaarlijk toeven. Wie rekent er nu op , dat je belandt bij boeven. Voor u is het wellicht en teken aan de wand. Of soms een nieuwe cursus voor KZ-commandant.…

Een chocolaterie waar het goed toeven is Blijkt toch de zaak waar de bonbon te proeven is Wat voor het tandglazuur zeer te bedroeven is Doch dan wel weer des tandarts zijn behoeven is…

Voor vrijdag zijn de plannen, relax met een alcoholische tint. Op de bank, lekker ontspannen. Omdat het weekend dan begint. Zaterdagochtend, even bewegen, In het bos of langs het strand. Zaterdagavond, kwart voor negen. Schud ik vrienden van mij de hand. Zondag laat ik niets van me horen. Tot de klok het middaguur slaat.…

hij is toe aan een uitdaging na maandenlang elke dag dezelfde als ervoor en erna rusten op plots gekomen lauweren werd het niets hem ineens teveel bergen beklimmen wil hij zonder zuurstofmasker de diepste zeeën verkennen een duik nemen in de ziel van het wezen dat hem stuurt en op drift heeft achtergelaten voorlopig schrijft hij plannen…

Vandaag is de dag die mij morgen vertelt wat ik gisteren had moeten doen…

nazomer niet langer lomer of slomer van de hitte kun je niet langer mee zitten plannen voor het najaar sporten, solliciteren nog even verder leren alleen de gedachte doet haar opveren en kwieker lijken dan de afgelopen dagen zou ze daar nog in slagen dat zal…

Later komt het ooit zover Geniet ik meer vertrouwen Komt het allemaal toch weer goed Zal ik bruggen bouwen Neem ik mij oprecht eens voor Om nu iets af te maken Zal ik er voor iedereen zijn Niet langer meer verzaken Mensen redden in hoge nood In vlammen en gevaar Met doodsverachting treed ik dan op Ik sta voor iedereen klaar Een brandend…

De moerbeitoppen ruisten; God ging voorbij; Neen, niet voorbij, hij toefde; Hij wist wat ik behoefde, En sprak tot mij; Sprak tot mij in de stille, De stille nacht; Gedachten, die mij kwelden, Vervolgden en ontstelden, Verdreef hij zacht. Hij liet zijn vrede dalen…

Midden op de hei straalt een lage, wijde den zoete zwerflust uit; het gonzende kriebelpaars krioelt vol honkvaste aard. Het vliegtuig stijgt op, gaat de heldere nacht in: heel Amsterdam is een krioelend wereldje van zoekende glimwormen. Langs de rijstvelden staan armoedige hutten; wanneer 's avonds laat hun lichten branden, zijn het…