Alle inzendingen over waardigheid

Het dal wanneer je de ogen opent zware sloffen naar de keuken lopend De ochtend giet je zwart in een kop Je staat weer beladen op De cafeïne vergezeld van nicotine Ik snuif de ozon op in de ochtend zon Een donderslag bij duistere hemel en ineens is daar het licht De donkere wolk verdwijnt kijkend in de koffiedik De chemische rommel maakt…

Ik ben van alles, behalve goed Na 14 jaar....verlies ik de moed Om te geloven in mezelf Alleen mijn dochter van elf Zij vindt mij wel aardig Voor één mens ben ik waardig Is dat genoeg, om te willen leven... en te moe ben om te kunnen geven? Man....je zuigt me uit Schreeuwt hard en luid....…

Haar begrijpen steeds weer de moeite loont om schrijdend evenwicht te laten rijpen beloond en steunt op de pilaren van een inzichtelijk gewelf, zij is de waardigheid zelf, waarin ook de omgeving wordt gekroond.…

Laat haar dan in haar eigen beleving zodat ze met waardigheid afscheid kan nemen van het leven.…

Vertrouwen beschaamd, iets kostbaars van me afgenomen, het maakt me niet meer uit, als ze anders geloven, God weet de werkelijkheid, en wat niemand van me af kan nemen, is mijn waardigheid.…

Als ze gevangen zit in het niet meer weten schemer haar omsluit helderheid verdringt laat haar dan in haar eigen beleving zodat ze met waardigheid haar leven kan leven. Paula Hagenaars…

Laat de mensen maar denken wat ze willen Ik ben sterk, ik klauw vuur van me af adem warmte en licht mijn hart in en uit vruchtbaar verbonden met moeder aarde ik voed het leven dat mij alles geeft met druppels maan- bloed, en ik open mij voor wie waardig is de Kracht kent: haar door elke vezel vrij laat stromen…

De rijkdom moog de zucht van lage zielen trekken, En in verbasterd zaad een vuige hoogmoed wekken; De Moed veracht die glans, en ’t geen zijn boezem vleit, Is ’t zelfgevoel der deugd in al heur waardigheid.…

Arm, oud pand De tijd zette zijn tanden in je huid Maakte je blind en monddood Je had nog wel oren naar glas en cement Ik vroeg nog monumentenzorg aan Maar in aanmerking kwam je niet Je baard een verwilderde klimop Kwijl je gekleed in vuil grondvest Scheefgezakt ochtenddauw Binnenin je is het donker, smeek je Om sloophamer of pyromaan…

Waardig is de zee, geeft vaak nieuwe levendigheid. Altijd anders en zeer zeker inspirerend. De zee.…

nog in leven schrijf ik je in schaarse tijd mijn dodemansbrief het laatste schrijven van een bijna dode man kort weloverwogen en helder moeten mijn woorden zijn bied me het is bijna zover bied me een vrije doortocht verleen me een vrijgeleide naar Hades’ rijk laat me zacht tot stilstand komen druk als zorgzame custos…

woord nog moet leren lopen ketenen vielen niet tegelijk sommigen bleven nog jaren hangen in hoofden in handen in hoe een naam werd uitgesproken maar ergens diep onder het stof van bevelen en zwepen lag iets te wachten geen geschenk niet gegeven niet verleend maar iets ouds iets dat bleef ademen onder generaties stilte waardigheid…

Je bent mijn zonnetje aan de hemel Mijn maneschijn bij nacht Mijn lucht, waardig te inhaleren Jij bent mijn sterrenpracht Je bent mijn druppel in de regen Overdag mijn bloeiende Jasmijn Mijn verhaal waardig te vertellen Jij bent mijn eeuwige Valentijn…

Snijdende woorden Menselijke waardigheid Gevild tot het bot…

Ja de slimste mens Krijgt waardig kritiek Maar hoort het niet…

Elke lettergreep kan een Haiku waardig zijn op de juiste plaats…

Ja de slimste mens Krijgt waardig kritiek Maar hoorde dit niet…

De dode vliegden staat als een waardige kroon op het heideveld.…

Veel kredietwaardigheid Europa veel waardigheid Wereld en heel veel aardigheid NEDERLAND!…

gedraag je in het park steeds waardig pluk geen bloemen wees plantaardig…

Ze komt uit het oosten ze kwam met een wijsheid ze komt met een boodschap ze zal blijven komen met een boodschap ze is verleden, heden en toekomst ze spreekt zeventig minuten ze schets Duitsland in 2040 ze is een echter visionair ze is een echte leider ze is natuurlijk; Angela MERKEL-WAARDIG!…

honderd talen mijn adem hapert even in het halen doodse stilte, ijzige kilte geen sorry, geen fijn dat je er bent slechts de tikken van de klok die aan de stilte knagen ik kan het even niet meer dragen vlucht naar de keuken voor koffie zachtjes open ik de slaapkamerdeur de gele deken op het bed ligt stil ik ben geen afscheid waardig…

hoe de zeeën als thuis- komen voelen kunnen over de boeg slaande golven een verwachting van het volste leven de zeilen voor de strijd gehesen, voorbereid op wat het ergst te vrezen valt; kluizen van eilanden geroofd op ijkpuntjacht van eer voor ongepolijste en veelkleurige piraterijen met dubloenen en betovering gevulde galjoenen…

Gezondheid, waardigheid; van een afscheid is geen sprake, het enige overgebleven baken is hoop op perspectief tegen die tijd. Wanneer dat ook mag zijn.…

De morgen komt ,de morgen komt zo waardig in zijn volle waardigheid komende als een heilige in zijn heiligdom en vers achterblijft een donkere nacht.…

Jouw waardigheid strekte zich ver uit buiten jouw parochie in de kerk heerste jouw vrede.…

Aardig, aarde, waardig. Jij bent heel erg aardig, dus ben je ook, net als ik, van deze aarde, en hopelijk ben ik je waardig. Kennen, leren, wennen. Ik zou je best wat beter willen leren kennen. Kon je alvast leren een beetje aan me te wennen.…

Een Nederlands CDA-grootlicht bekeek het als zijn waardige plicht om te gaan nurken over de kurken. Straks wordt een adhoc-commissie gesticht.…

Als een vette vogel op een dunne tak Schreeuwerig, niet waardig zoals verdriet dat soms kan zijn -stil sereen en draaglijk Zo weegt het…

draag het kruis waardig oprechte schouders torsen naar hun vermogen kracht van binnenuit verbindt de moed om verder te gaan…