Alle inzendingen over waardigheid ,rampgebied

hij draaide zich om met een waardigheid die nergens op sloeg achter hem een klein biologisch rampgebied ik- zogenaamd opgeleid gewapend met kennis en...een schaar de schaar twijfelde zichtbaar alsof ze dacht dat dit niet stond in het studieboek hij keek me aan alsof ik dit had veroorzaakt, ik knipte met de ernst van…

Het dal wanneer je de ogen opent zware sloffen naar de keuken lopend De ochtend giet je zwart in een kop Je staat weer beladen op De cafeïne vergezeld van nicotine Ik snuif de ozon op in de ochtend zon Een donderslag bij duistere hemel en ineens is daar het licht De donkere wolk verdwijnt kijkend in de koffiedik De chemische rommel maakt…

Ze stelen liever de miljardenpot Van ons pensioen om Brussel mee te spekken Dan zich ook maar een greintje aan te trekken Van ’t meer dan miserabel tuinders-lot Die mogen in hun rampgebied verzuipen Als zij maar met de Unie kunnen kuipen…

Het is niet meer zo leuk hier op mijn strandje Dus haal me maar snel op ANWB Zo zonder Thaise hapjes valt niet mee En waar is nou dat kleine meisjeshandje? Nou sorry hoor, dat ik niet helpen blijf Ik geef wel wat aan giro 555…

Ik ben van alles, behalve goed Na 14 jaar....verlies ik de moed Om te geloven in mezelf Alleen mijn dochter van elf Zij vindt mij wel aardig Voor één mens ben ik waardig Is dat genoeg, om te willen leven... en te moe ben om te kunnen geven? Man....je zuigt me uit Schreeuwt hard en luid....…

Ik heb vannacht tot twaalf uur gewacht: Er zal toch wel iets vreselijks geschieden, Met moord en doodslag en met rampgebieden? Maar nee, niks aan de hand nog, tot vannacht. Ach raakt u nog niet al te zeer van streek, Ik spreek u aan het einde van de week.…

Haar begrijpen steeds weer de moeite loont om schrijdend evenwicht te laten rijpen beloond en steunt op de pilaren van een inzichtelijk gewelf, zij is de waardigheid zelf, waarin ook de omgeving wordt gekroond.…

Laat haar dan in haar eigen beleving zodat ze met waardigheid afscheid kan nemen van het leven.…

Vertrouwen beschaamd, iets kostbaars van me afgenomen, het maakt me niet meer uit, als ze anders geloven, God weet de werkelijkheid, en wat niemand van me af kan nemen, is mijn waardigheid.…

Als ze gevangen zit in het niet meer weten schemer haar omsluit helderheid verdringt laat haar dan in haar eigen beleving zodat ze met waardigheid haar leven kan leven. Paula Hagenaars…

Laat de mensen maar denken wat ze willen Ik ben sterk, ik klauw vuur van me af adem warmte en licht mijn hart in en uit vruchtbaar verbonden met moeder aarde ik voed het leven dat mij alles geeft met druppels maan- bloed, en ik open mij voor wie waardig is de Kracht kent: haar door elke vezel vrij laat stromen…

Je ziet de chaos in het rampgebied Misschien sjouwt iemand er met jouw beminde Je woorden kunnen zelfs geen tranen vinden en steeds bonkt laaiend tomeloos verdriet Hoe kort is ‘t leven, lang de dodenlijst en eeuwig zwarte akkers, waar je ijst…

1 Voorlopig blijf ik alle dagen thuis 2 en nies vakkundig in mijn elleboog 3 Maar wel bezoek ik oma op driehoog 4 en klus naar hartenlust in moeders huis 5 Een fors bedrag naar ieder rampgebied 6 en deze vijf... die doe ik lekker niet!…

Woorden dansen op een slap koord, in de nok van een circusoord, uitgespuwd en verguist door publiek belust op kijkgenot in rampgebied. Waarom nog zoveel vragen als paarden snuivend de dagen “ver-dragen”, hijgend en schuimend in de piste lopen: verkrotte wijken door tijd verzopen? Zal ik rusten gaan in nooit of blijf ik dralen in ooit?…

De rijkdom moog de zucht van lage zielen trekken, En in verbasterd zaad een vuige hoogmoed wekken; De Moed veracht die glans, en ’t geen zijn boezem vleit, Is ’t zelfgevoel der deugd in al heur waardigheid.…

Arm, oud pand De tijd zette zijn tanden in je huid Maakte je blind en monddood Je had nog wel oren naar glas en cement Ik vroeg nog monumentenzorg aan Maar in aanmerking kwam je niet Je baard een verwilderde klimop Kwijl je gekleed in vuil grondvest Scheefgezakt ochtenddauw Binnenin je is het donker, smeek je Om sloophamer of pyromaan…

Waardig is de zee, geeft vaak nieuwe levendigheid. Altijd anders en zeer zeker inspirerend. De zee.…

nog in leven schrijf ik je in schaarse tijd mijn dodemansbrief het laatste schrijven van een bijna dode man kort weloverwogen en helder moeten mijn woorden zijn bied me het is bijna zover bied me een vrije doortocht verleen me een vrijgeleide naar Hades’ rijk laat me zacht tot stilstand komen druk als zorgzame custos…

laat spiegels toekomst maar bekijken schrijf het verleden af een nieuw gezicht en laat het oude wijken gewoon wat politiek de beurs is vast in trek een stukje rampgebied moord en bloed is ook niet gek plak stukjes aan elkaar die iedereen kan keuren combineren doen de lezers maar ze moeten altijd…

Je bent mijn zonnetje aan de hemel Mijn maneschijn bij nacht Mijn lucht, waardig te inhaleren Jij bent mijn sterrenpracht Je bent mijn druppel in de regen Overdag mijn bloeiende Jasmijn Mijn verhaal waardig te vertellen Jij bent mijn eeuwige Valentijn…

Snijdende woorden Menselijke waardigheid Gevild tot het bot…

Ja de slimste mens Krijgt waardig kritiek Maar hoorde dit niet…

Ja de slimste mens Krijgt waardig kritiek Maar hoort het niet…

Elke lettergreep kan een Haiku waardig zijn op de juiste plaats…

De dode vliegden staat als een waardige kroon op het heideveld.…

Veel kredietwaardigheid Europa veel waardigheid Wereld en heel veel aardigheid NEDERLAND!…

Vroeger was er een vierde, maar dat was rampgebied. We draaien oude software, nieuwe loopt echt vast, met die fraaie melding: 'alles overbelast.' Wat moeten we nu leren, met deze fluttechniek? Ik kan het niet vertellen, zeker niet diplomatiek. Dus lieve juf, zo gaat het dus fout, of leid je ons op voor computer drop out?…

gedraag je in het park steeds waardig pluk geen bloemen wees plantaardig…

Ze komt uit het oosten ze kwam met een wijsheid ze komt met een boodschap ze zal blijven komen met een boodschap ze is verleden, heden en toekomst ze spreekt zeventig minuten ze schets Duitsland in 2040 ze is een echter visionair ze is een echte leider ze is natuurlijk; Angela MERKEL-WAARDIG!…

honderd talen mijn adem hapert even in het halen doodse stilte, ijzige kilte geen sorry, geen fijn dat je er bent slechts de tikken van de klok die aan de stilte knagen ik kan het even niet meer dragen vlucht naar de keuken voor koffie zachtjes open ik de slaapkamerdeur de gele deken op het bed ligt stil ik ben geen afscheid waardig…