Alle inzendingen over zegeviert

Bulldozer en zaag door oergeluid aan ketting tamtam zegeviert!…

Stilte zegeviert.…

Scheuren in de lucht hardnekkig grijs versplintert blauw zegeviert weer…

Geen Houdini-act the fourth of july gevierd: Holland zegeviert!…

Wat Poetin denkt, wil ik geen aandacht meer voor Denkt wereld te kunnen ondermijnen Samen met legerstaf en de zijnen Grootheidswaanzin, maar Poetins Rode moet door Zeker zal ons leren zowel toekomst als tijd Zegeviert Zelensky dat ons dan verblijdt...?…

verzuilt in melancholie emoties die me de grond in trekken gevoelens die bedwelmd worden meegesleurd door de zware stroming van de zee totdat ik opgeslokt word door de fouten die we door de vingers zagen En nu als een anker om mijn enkel de dood zegeviert…

ik denk aan jou en je praten over liefde zegeviert zoveel dieper nog dan elk verlangen dat ik naar binnen buig als zou het wachten cirkels trekken zeven keer wat dan het sterven betekent of de eenzaamheid die onophoudelijk herinnert dat de plek naast me slechts jouw droom verdraagt…

hoe in de Amazone de superioriteit aan de natuur zegeviert duizenden woudreuzen worden doorkliefd voor een vierbaansweg hoe een vissersvolk al eeuwen leeft van bos en natuur verjaagd wordt uit het regenwoud voor een klimaattop aldaar hoe het antropocentrisch perspectief de leestekens van de natuur vertrapt de zintuigen verschrompelt…

Dagen zonder deemoed, hoogmoed zegeviert. De eenvoud en het medeleven lijken vergeten. Hebzucht is iets waar men zich door laat verleiden. En wellust is dan bijna niet meer te vermijden. Zelfzucht gaat overheersen in ons hart! En door afgunst raakt liefde verstard. Dan komt in het gedrang het invoelingsvermogen bij mensen.…

de tsunami is weer langs geweest kaarsen zijn gedoofd in heilige huisjes waar aarde beefde liepen catacomben vol met rijke roomse geesten nog flakkert in schuilkerken de vlam van hoop in droef verwerken brood en spelen zegeviert maar jan modaal betaalt de decadenten voor zijn loos vertier…

Vrouw die niet meer vloeit, gruwelijk van de minne gebeten, minne die over mijn walg van je zegeviert. ------------------------------------------ uit: 'De dame van de tapisserie', 2007.…

kom er aan…… Je keert je rug Laat hem gaan Hoort niets meer Wat er gebeurt Gaat jou niets aan De spijt komt achteraf Maar veel te laat De sporen worden gewist Het lichaam wordt versleept Alsof er niets is geweest Je ontsnapt hier niet aan Eerlijkheid duur het langst De waarheid zal boven komen Hij zal niet rusten Totdat God zegeviert…

met kaarsen verloor de schemering zijn licht vlammen dansten warmte en intimiteit rond fraai gedekte tafels maar de muren kenden schaduwen van mensen die worden gemist waar vroeger het café nog vol liep bij de reünie speelt nu het gebeuren in zaal twee het afscheid is weer zwaar maar altijd zegeviert de hoop op een weerzien…

Genot is wat zegeviert, terwijl alles in en om hem heen welig tiert...…

De flamboyante islamofoob krijgt in Europa zijn eerste doop. Hij maakte opgeld met Fitna-geweld. Kabouter Bos moet voor hem op de loop.…

de vlinders die de gek benoemt in een woordgeschilderd omlijsten van stille, wakkere nachten snijden het weefnet van gevangen dromen die onder het tweehoofdig lijf tollen als waren zij verkrampt door de weeën van het baren de dwaas laat zijn vleugels los in het stuwen van het bloed en zegeviert om wat hij achterlaat onder het presse-papier…

Jouw ster, Kleurt de nacht Wanneer eenzaamheid hoogtij viert We zien dat je naar ons lacht Het is de samenkomst die zegeviert Je bent de avondzon De ochtendgloed De mist En soms de wind Je bent onze vader Die het zo goed doet Als Engel Die ons bemint De zon, Vult de dag Als ons geluk geen genade kent Je geeft een knipoog en een…

De zon laat haar warme blik over haveloze huizen en verlaten land gaan Ze zegeviert Aan lege stranden liggen eenzame handdoeken felgekleurde resten in een uitgeleefd land Vertwijfeld roept een man bebaard en gekleed in lang Vrouwen schuifelen onverstaanbaar mompelend aan mij voorbij Ik sluit mijn ogen en voel de laatste zomerwarmte…

er was ooit een kindje kleiner leek het, dan mijn hand maar nu zegeviert jouw grote lach boven mijn verstand en hoger dan de curves van een stukgemaakte buik wat ben jij sterk!…

In holst van middernacht waar de stilte zegeviert donkerder dan men dacht geen ster een hemelbed versiert. Daar in holst van middernacht als ik mijn ogen sluit en luister hoor ik jouw stem teder en zacht, liefde in nachtelijk gefluister.…

je hart graag delen En is het zo moeilijk te kiezen Je weet wat je ermee zou winnen Maar tevens wat je zal verliezen Soms heb ik slapeloze nachten Gedachten zweven in mijn hoofd Twijfel gezaaid in mn vlindertuin Beloftes die je mij hebt beloofd Soms lijkt mijn wereld zo mooi Je stem zo warm en even dichtbij De passie die dan weer zegeviert…

Na een hele dag leuk moederdag is Vader het meest moe van de dag maar ook Moe is moe van de dag pas over een tijdje de vaderdag Effe geen dagen met een accent het kost velen een menige cent kado's met veel emotie ingeprent en nagerekend tot zoveel procent De God van de Handel zegeviert nadat hij menigeen heeft versiert heel veel te kopen…

Aartsvader Jacob zegent bij zijn levenseinde alle twaalf zonen Rubens schanddaden uit diens verleden worden daarbij herdacht zelfs als oudste nazaat wordt hem een schrale wens toegekend broer Juda heeft een geschiedenis waarin het slechte zegeviert doch merkwaardig genoeg ontvangt deze kerel de schoonste belofte voor de verre…

Voetbal blijft mij telkens opnieuw verbazen alsof ik niet op een tribune zit maar ben opgeroepen als getuige in een tribunaal, er wordt van links naar rechts gespeeld alsof recht een richting is overal klinken dezelfde woorden straf overtreding bezit buitenspel balbezit als oudste eigendomsrecht De scheidsrechter spreekt…

Tussen verstand en gevoel hangt een wankele loopbrug van lief warm naar kil en koel vol lef heen en moeizaam terug Als het verstand de strijd wint blijkt alles bij het gewone te blijven zo onschuldig als een lief kind terwijl de stiekeme hoop blijft drijven Maar wanneer het gevoel zegeviert is de gevarenzone niet te vermijden het is…

van prikkelende halfnaakten en voetbalfoto’s doelgericht de schoolreiskas vetmestend soms wordt er gedold scheren de vliegtuigen door de open ovengaten vliegen de dag- en weekbladen door de van stof vergeven lucht tot de hoofdmeester ook op de vrije zaterdag zijn gezag doet gelden het liefdadige werk met een sneer activeert braafheid zegeviert…

Mijn hart en verstand hebben onenigheid mijn gevoel toont een meningsverschil ik haat deze duistere onzekerheid maar ik weet nu weer precies wat ik wil Aan de ene kant ben ik stapel op jou en dan zegeviert het geweldige gevoel van de mooie dingen waar ik op bouw helaas omzeil ik dan mijn uiteindelijke doel Aan de andere kant haat ik jou…

Geef mij de eer te delen Bij het verlaten van het licht Te reizen waar u en ik naar streefden Om verlustigd deel te kunnen nemen Aan eeuwig erotisch geil vreet zuip festijn Schijnheilig verdrongen toen ik leefde Stuur mij wenend zo het vermag Daar waar de duivel vertoeft Bij het licht van hellevuur Waarin de wellust zegeviert Van gespuis…

gegrafeerd de namen van vele beminde mensen die naar de eeuwigheid verhuisden de koud en kille sluier van het gemis verdunt het zoute verdriet met tranen met de herinneringen aan de belofte dat wij het leven graag vieren moeten om het daarna nooit vergeten te kunnen zodat zij ons in gedachten zullen blijven als langzaam de zon de nevel zegeviert…

Kennelijk is de staat vergeten Of het recht zo zegeviert; Of dat hij toch nog moet wachten Op de leedtoevoeging, die de publieke opinie pleziert. Nimmer werd bewezen, wat men destijds In de kranten kon lezen. Toch wees de jury hem aan als De moordenaar van die blanke Amerikaan.…