Alle inzendingen over zeus kronos

Mijn goede vader, sprak Zeus tot zijn zonen Was in zijn jonge vermetele jaren Een wonderkind, met op zijn hoofd slechts twee haren Als teken van tijd en van wijsheid, mijn zonen Toch was zijn voorkomen niet meer dan schijn Zijn uiterlijk droeg hij dan nog wel met verve Zijn innerlijk zweeg, was steeds meer gaan bederven Wat hij deed…

als ik door de hemel Zeus dan wijken de sterren en openen de sperren en voel ik me thuis…

we bewegen hemel en aarde en treden de tijd met gehavend hoofd tegemoet sterk hoewel breekbaar smeken we Kronos niet noch treuren we bij de eeuwig rouwende cypres we leunen tegen een oude boom heffen het glas op de dingen die blijven en op vrede met onze vergankelijkheid…

de ezeltjes bij de geboortegrot van Zeus maken een zeer vermoeide indruk…

Zoals Athena uit het hoofd van Zeus beviel, gewapend Zo bevielen piketpalen aan het mijne, geslepen…

Fatum duldt geen uitstel zelfs niet voor de onsterfelijken onder ons Zeus ketent de held aan een rots de adelaar koning onder de vogels Kijkt hoog in de bergen uit naar de avond hij vliegt elke nacht Naar zijn hulpeloze prooi Prometheus’ geschonden lijf wat nu als Zeus Uit zijn ivoren toren was gekomen Prometheus op de schouders…

wat nu als Zeus uit zijn ivoren toren was gekomen Prometheus op de schouders klopte en zei: jongen je bent een lastpak maar ik versta je…

doen wat zij wouden voordat Zeus de Aarde zou verbranden hield Moira hem deze Trias voor gedragen op Nyx’ en Themis’ Handen ’t is wachten op Eos met haar Tengels groenrood over de Horizon loerend op ’t Einde van Zeus en de Hadesbengels…

Dorstig van honger lees ik toppen van achter naar voren in het bos onder een valwind geprint beklim ik het woud van roterende klonen waarin ik essentiële bomen vind bloedend tot op de sokken gekapt blader ik mee met het volk van Kronos lees van de oude Skoda van Janos, het dronen van molens, dispenserende vrouwen verwaaiend op het recht…

Voor Zeus opperhoofd van firma list & bedrog was het gras altijd groener aan de overkant de beker minstens halfvol één affaire niet genoeg hij sjoemelde goochelde en bedroog de argwanende Hera bij de vleet.…

duif maar Aphrodite baadt zich, haar kleed gevleid in het zand, de God, Zeus, Noach, ja elke man geeft zich nu gewonnen…

Was elke melkkoe maar een heilig dier dan had die Zeus z'n goddelijke gang niet kunnen gaan met escapades voor zijn buitenechtelijk plezier en was Europa niet ontstaan als kroonprinses met eendere naam…

bezweken voor haar diepste mysterie: haar schoonheid was volgens de bronnen der mythen en sagen niet voor niets in nevels gehuld haar stralende zinnen verborgen van binnen tot haar sluier zacht valt voor wie met haar lacht haar geheim en haar kracht zo kon schoonheid 'ontsluierd misleid' worden ontboden door Rheazoon Zeus…

of Achilles de held, uit Venus geboren halfgoden die men bij name nog eert Ja, een die de strijd tegen Zeus heeft gemeden was hij; zijn broeders keerden rechtsomkeert zijn bliksemvuur legt Zeus hen na aan de schenen Hij echter wilde de mènsheid bedelen stal met een vlierstok het vuur uit de hemel het vuur waar de mens alle kunst mee…

En dan nog iets, voordat ik het vergeet jij bent een god, zo sterk als de titanen olympiër, maar Zeus de oppergod heeft jou gestraft, en nu draag jij je lot op nek en schouders en je ruggengraat bezwijk je haast onder 't gewicht der aarde Waarom in Zeus' naam koos je niet voor hem en had met die titanen mee gestreden?…

Hij: Zeus! Ik vervloek u! (Woedend waanzinnig verlaat Euriplates Thira, zeil zettende naar de berg Ida op Kreta, de woonstee van Zeus.) (Uit: “Euriplates op Ida”)…

Er woont een oranje clown in 't witte huis, Zijn ego is mega, hij waant zich een Zeus…

‘Die Allah, Jahweh, God, het lijkt verdomme net Dat Microsoft wel van Bill Gates’ zei Zeus ontzet. ‘Dat niemand ze zo’n monopolie toch belet, Ondanks dat Brussel en die Mededingingswet!’…

onderga ik wereldlijke vreemdsprekerij als Apollo of Zeus in een opstanding van licht een kader voor de oprichting van een fundament waar tonen en aroma’s hangen blijven. ‘Ubi sumus, Delicium kunnen we god niet om geld vragen uit onze duim zuigen voor een lift?’…

Vanaf Olympus' hoogten kan hij dromen Als hij zich neerwaarts spoedt in verenkleed Of dierenvel voelt hij zich nooit ontheemd Dan zijn fata morgana's nimmer vreemd En kan hij bij de verste schonen komen Zo viel zijn lustig oog op de godin Der jacht of maan in verre weidse oorden Vaak ongezien, dat geen hen zag of hoorde En heimelijk…

op het dode punt van de boulevard nabij een ijzeren wapen van weleer staart hij ver weg concerteren schreeuwende meeuwen in lawaai van golvend geweld melodieën in een witblauwe sfeer hij ziet in de verte gedachten passeren schepen, af en aan, doch op wisselende afstand in de herinnering wel te verstaan haren, dun door de jaren…

“Toen Zeus de vrouw Europa had gespot, besloot hij met een list haar te verleiden...”, vertelt de mythe uit vervlogen tijden. Wat wil je, met een potentaat als god. ’t Laat onverlet, ook nu de unie beeft, dat ons Europa Griekse wortels heeft.…

een verhaal van alle tijden (3) fatum duldt geen uitstel zelfs niet voor onsterfelijken Zeus ketent de held aan een rots de adelaar kijkt hoog in de bergen uit naar de avond elke nacht vliegt de koning onder de vogels naar zijn hulpeloze prooi en elke keer eet hij de lever uit Prometheus geschonden lijf wat nu als Zeus…

Verdwijnt de euro uit het land van Zeus? In Nederland vreest men met gróter vreze Het sprankelende spel der Portugezen…

De Grieken moesten met de billen bloot Ze konden tussen nè en ochi kiezen Bij beide gaan ze naar de barrebiezen Een keuze tussen levenslang of dood Slechts Zeus weet of hun ‘nee’ een wijze zaak is Men hoopt maar op de duim van Varoufakis…

Op zek’re dag zag Zeus een mooie meid Wat zal ze met zo’n ouwe God beginnen Hij moest meteen een goede list verzinnen Als witte stier heeft hij haar sluw verleid Nadat hij al haar geld had uitgegeven Doorzag Europa pas zijn dubbelleven…

De toekomst van het land staat op het spel Gelaten ging de Griek dus maar weer stemmen Geen coalitie kan de val nog remmen Ook met de drachme blijft het daar een hel Als troost is wel de winst op Rusland binnen Misschien laat Zeus hen het EK nog winnen…

Hoe ik ontroostbaar blijf in deze zomertijd met de violetblauwe vlekken aan de hemel aangetast door weemoed die me overvalt als een te grote afstand als mijn verbrande kindervoeten zeldzaam als je bovenlip met de bevroren mondhoek als een potloodtekening word je langzaam zichtbaar met de dubbele vleugels met de ivoren schouder jij…

Haar handen voelen hoe verweerde sponningen knappen, lucht glijdt langs haar hals terwijl Persephone klimt Ze springt door scherven, kust de ruwe boomstam waar Zeus fronsend stond In zomerdouche groeit ze, omhelst de koele stroefheid van witte kool tegen haar wangen, blijft haken in bramenstruiken Op doorgeschoten ranken vindt ze…

Daarom schonk ze de ogen van de reus Niet aan haar man Zeus Maar aan haar lievelingsdier haar pauw Zo had zijn staart voor eeuwig haar trouw. Dat werd vereeuwigd in het glasraam Kleine stukjes krijgen hun eigen bestaan.…