inloggen

Alle inzendingen over overblijfselen

38 resultaten.

Sorteren op:

Het overblijfsel

gedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 9.654
Het overblijfsel van mijn hart is de ruis in zijn duplicaat. Zijn er radiogolven in de ruimte van een radio die opgehouden is te bestaan?…

overblijfselen

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 228
De wereld van haar onthoud ik haar kinderen rennend in het gras De kinderen van hen onthoud ik het dromen de weidse wolken Voortaan drink ik geen zuiver water meer, dorstig kind van verbeelding…

herinnering

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 243
een smeulend vuurtje en wat as de overblijfsels na een brand een kortsluiting in het leven herinneringen die vlug, onaangekondigd mijn revue passeren maar dat is nog geen reden om al dat andere moois uit het verleden zomaar te vergeten!…
jonhy donovan21 september 2016Lees meer…

Wijk aan Zee

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 144
van de dag dreigden wolken dansten dode krabben op een tapijt van scheermessen in het overblijfsel van de dag liet je meeuwen opvliegen…

Kalme vrede

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 202
tassen vol verdriet worden naar binnen gedragen doch heerst er hier een kalme vrede, serene rust waar slechts nog overblijfselen rusten blijkt de troost groot gezien de verse bloemen…

Litteken

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.523
Geen lelijk overblijfsel Van een grote operatie Maar het bewijs Van een meegemaakte situatie Het doet me niet denken Aan een moeilijke tijd Maar het is een tastbare herinnering Aan een gewonnen strijd Het hoort gewoon bij mij Het kan me niet deren Maar zal ik altijd Die blikken moeten blijven negeren?…

overgebleven adel

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 478
in het jaar 1997 als de jonkvrouw ilona van nispen haar rijbewijs op het gemeente huis moet gaan verlengen vraagt de ambtenaar of ze haar predikaat op het document wilde vermelden. De vrouw geeft antwoord alsof het haar niet veel kan schelen ze wil tenslotte niet elitair overkomen, maar het geeft wel een dubbelgevoel als je aan de ene…
MiTcHeLL19 augustus 2010Lees meer…

Ogen van zand

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 685
Laat mij de jutter zijn die de leegte van de rotsen schraapt dromenvanger van zee en overblijfselen, het oneindige begroeten, weer terugspoelen naar de bron. Dag zon, dag maan, dag mens ik ga.…

haastig

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 801
straten dragen geen namen meer tijd staat stil in dorpskommen zonlicht tussen berooide bomen wind in nauwe doorgangen haastig in de tijd voorbijgegaan schaarse overblijfsels in het losgemaakte in een dagdunne spoeling de stad makt een pas op de plaats al mompelend in zichzelf met andere woorden voor haar voorbijganger…
klaes7 januari 2008Lees meer…

gebroken wit

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 201
samengaande zonnestralen schijnen als een laatste overblijfsel in mijn toegeknepen ogen en rijgt zich dan in mijn hart de dag sluimert in als de zoveelste dag en nachtvleugels settelen zich in de sluier van het sprankelende gebroken wit van de maan ze neemt de dagelijkse zorgen weg in een brede hemelse lach en in een fluistering een…
klaes20 augustus 2013Lees meer…

Landloper

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 230
Altijd met zijn eenzaamheid dat hij eenzaam zwerven zal door onderhuidse spanningen nabij de zee van blauwe gedachten   tussen de overblijfselen van onzichtbare gordijnen der liefde als een nooit voltooid schilderij aan een muur van groene gevoelens op weg naar stille horizon met niets anders te verliezen dan zijn droeve eenzaamheid in…
mobar20 november 2014Lees meer…

Toeristische aangelegenheid

gedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.313
vierkante middeleeuwse overblijfsels (volgens beschrijving) van een stad, onder de voet. dalen. meters diep in keihard verdikt verleden.…

Wijn en dromen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 45
Wat zal er van ons bekomen in de tijd van wijn en dromen uit het oog en door de dood verloren wat zal er van ons overblijven als onze overblijfselen zijn vergaan misschien een liefdesaffaire uit wat vroege jaren een laatste hoofdstuk uit een oud verhaal een vol gekladderd tekenschrift voor wat taal niet kon halen een sandalenrebel zonder…

Milieubewuest tot na mijn dood!l

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 217
Nu weet ik wat ik wil met mijn laatste wil ik wil gecomposteerd worden na mijn overlijden en dan als mest de aarde dienen ik dien de wetenschap al door mijn hersenen te hebben gedoneerd aan het Nederlands Herseninstituut dat ze veel mogen ontdekken, leren of niet maar het restantlichaam van Krediet, dat krijgen ze niet en dat overblijfsel…

Prachtig

gedicht
2.0 met 67 stemmen aantal keer bekeken 47.233
Beroemd maar dood vroeg hij: en wat bleef er van mij over? Ik wees op een losse regel een uit zijn verband gerukt citaat meestal toegeschreven aan een ander. Voetafdruk op een verlaten strand vol lege, uitgewoonde schelpen. Prachtig is de onsterfelijkheid maar wat doen wij in de tussentijd? --------------------------------- uit: …
J. Bernlef9 september 2022Lees meer…

Urnenvelden; hazenhemelen

gedicht
2.0 met 44 stemmen aantal keer bekeken 35.679
Wit wollegras, lavendelheide gluurden uit hun hoogveen naar aaneengestikte hazenvellen grauw als de vergleden en naderende eeuwen boven nederzettingen, rechthoekig, met twee ingangen in de lange zijden; middenin die hoeven één rij dragende palen: dat is wat wij vonden en dat hun bewoners de as van hun doden in urnen bewaarden, de urnen bijzetten…

Oud land

gedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 9.692
De landweg weifelt in de schemering, de akkers schijnen reddeloos en in hun onmeedogend zwart kiemt een verwachting van paniek. De knecht schuift grendels voor de staldeur, de pomp blijft steken met een snik terwijl het oude-kratten-vuur onder een bladerdek verstikt. Kaninefaten bouwden hier eens bedden voor hun doden. Konijnen mijden…

Alles is nieuw

gedicht
3.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 8.935
Wat zou gebeuren was er altijd al, volmaakt gespeld door een beker die stuk viel scherven waarin afdrukken van duimen het rilschrift van naalddunne takjes staan. Het is geen verhaal dat wij maakten maar iets wat er was en er is in de sporen van greppels en staanders en lang gedoofd houtvuur. Het hoefde alleen maar gevonden te worden.…

Knekel

gedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.206
hoofd dat mijn beenderas bevat voor later spreek met een mond vol aarde van het leven ik voel de zon en ja, ik blijf nog even mijn ogen tranen maar ook dat is water woorden bewogen door de wind - dat staat er in elke beendervel volop geschreven - vormen de liefste zin aan mij gegeven zolang mijn schedelmond nog praat - ik schater mij schuimend…

Uren, dagen

gedicht
2.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 7.115
Dat we voorbijgaan en Klaas Pieters Wouda bijna twee eeuwen terug in Wierum is gebleven en aldaar op de wierde nog steeds rust met Evert, Albert, Trijntje, Jan en Annie, en dat daar Rinze Hooijenga nog bij mocht, achttien en wel - hij reed geweldig trekker en kon mijn zoon van nog geen dertig zijn nu -, dat is hoogstaand voor een verhevenheid…

Dat rijmt

gedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 8.156
Nu ontmantelt de winter zijn doden vissen komen naar boven, vlak onder het ijs liggen hun witte buiken gebogen Schuchter worden zij aangeboden als een afscheidsgeschenk van de wijkende vorst Waarom zij niet mee kunnen smelten zodat hun verstarring doorbroken en zij weer zwemmen konden, keihard wegzwemmen vraagt het kind aan mijn hand: kunnen…

Sloop

gedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 8.367
Heb genade voor het tere bloempjesbehang de plek boven de deur waar het kruisbeeld hing, de gele randen in het bad, de zware geur van oude keukens, van reuzel en spek. Al die kamers waaruit warmte nu voorgoed ontsnapt en woorden zich nog trachten te verbergen in laatste kieren of als schimmel woekerend in het pleisterwerk. Streel de vergeten…

van de mariannenplatz

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.020
van de mariannenplatz naar de overkant: gesloopte panden of wat daarvan nog rest behangpapier, de plaats waar de leidingen zaten de holte waar de kolenkachel stond de vragen die zij zich daarbij stelt: hoe het voor de oorlog was waar het bed stond waar de tafel en alles wat daartussen lag van de mariannenplatz naar de overkant dat…

VERLATEN STEENGROEVE 2

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 218
In de oude werkgrot verspreide rommel gebroken balken roestige hamers versleten schoenen behakte stenen die eens gezamenlijk klopten en stampten als meerstemmig koor in het gezellig duister nu: wegterend blijven bestaan.…

DE VETERAAN

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 657
er is iets gebleven dat hij bestrijdt uit alle macht misschien het zien zonder gevoel ellende om hem heen geen onderscheid vriend of vijand geplet, vernederd uiteengerukt verminkt, vermist details verwateren eindeloos gebons verwrongen gedachten eenzame nachten herstel onmogelijk een wrak zonder toekomst idealen verspocht overblijfsel…

Gemis

netgedicht
2.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 595
Voor het slapen gaan laatste gedachte is net een straathond zoekend naar de resten van de dag tot bot ontleedt hij de weg van voorhoofd naar achterhoofd en terug snuift achter de ogen overblijfsels van beelden en voor de nacht onderdak vindt tussen de kiezen waar ik je naam maal, je woorden en smaak van je lichaam als kinderlijke angst in…

Doodzelden

gedicht
3.0 met 73 stemmen aantal keer bekeken 26.910
Dan werd het overblijfsel weggehaald, waar kracht en vorm uit was geweken. En heel het dorp verlamde in de strop die deze man of vrouw fataal geworden was. Zo'n lijk begraven was al zwaar, maar dan de ziel, die naar verlossing zocht en als een geest bleef waren door het dorp en waar geen tong of taal voor was.…

Stilstand ?

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 218
Een overblijfsel uit eerdere gedichten, waarin de waakvlam overeind bleef in de stormen van bewegend licht, bleef de bron van de schepping uit het zicht en kwam nooit onder z’n eigen zwaartekracht vandaan. Dan blijkt de blauwe aarde in een Melkweg van sterren stil te staan in de aan zichzelf bedeelde ruimte.…
Pama28 mei 2013Lees meer…

HAAR LAATSTE TRAAN

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 614
ja, god mag weten naar wat zijn ogen zijn leeg er is geen interesse niet meer ze ziet het niet gevangen in eigen verdriet koffie wordt koud de asbak vol een traan rolt over haar wang overblijfsel van een voorbije passie die als een eens sappige sinaasappel is uitgedroogd uitgeperst midden in een zin onderbreekt hij…
M.A Romers10 oktober 2005Lees meer…

Verlang-en-hoop schrijfsels.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 155
en ik zie om mij heen om te zien wat is blijven hangen ik zie verkeerd gekozen woorden, verkeerde afbrekingen, niets meer oorspronkelijk maar nu gestuurd -lees vermoord- door ó zo gezellige groepjes Ik zie mensen mijmerend, mensen zoekend, soms zelfs vloekend in hun eigen hoekje, ik zie mensen in het nauw Ik zie de valse overblijfsels…
Peterdw.25 oktober 2012Lees meer…
Meer laden...