8180 resultaten.
de overbodige tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 wie rondstrompelt
in de overbodige tijd
volge de mens
die zich verliezen kan
in het tijdeloze…
rimpelloos
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
123 gestold in stilte
samen
rimpelloos verdwijnen
in tijdeloze lichtigheid…
elkaar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
4.949 verdwalen
in elkaar
elkaar verliezen
elkaar terugvinden
in het laaiend tedere
tijdeloze…
tevergeefs
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
385 in tijdeloze tijd
vertikt de klok
tevergeefs
onze eeuwen
traag geleefde
tederheid…
zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
532 hier te liggen
in dit warme zachte bed
zo zonder pijn te zijn
gestold te zijn
in stilte
enkel maar
zijn
rimpelloos
verglijden
in tijdeloze
lichtigheid…
gisteren nog
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
692 de paardjes
die gisteren nog
met wapperende manen
samen draafden
door het land van tijdeloze dromen
zijn al lang weer thuisgekomen
zij grazen vredig nu
en zonder spijt
naast elkaar
in de schrikdraadweide
van de tijd…
Een berg van emoties
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
7.060 De pieken waren zeer heftig,
De dalen ontzettend diep,
Nooit meer zal ik met jou op een recht pad lopen!…
De leegte van het niets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Ook zwarte gaten
de oneindigheid
van 't universum
het tijdeloze
en de eeuwigheid
van het heelal
zweven evenzeer
gelijk de dromen
die wij weven
als lege golven
van het niets
door 't onbekende Al…
misschien
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
511 misschien
is de tintelende winterkou
verkwikkender
dan het laaiend haardvuur straks
misschien
is het misschien nu
indringender
dan de zekerheid straks
misschien
is voor wie bergen beklimt
het toppunt van gelukzaligheid
niet het staan op de top
maar de laatste klim
in tijdeloze traagte
ernaartoe…
Dit is geen gedicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
480 het elkaar leren te
verdragen in ons anders zijn
is niet alleen van nu
maar tijdeloze opgaaf
het betekent niet
elk gedrag te accepteren
respect veronderstelt inzicht in
wat elkaar aangedaan wordt
angst en haat zijn verwoestende
manipulerende raadgevers
zij vreten onze zielen op
verscheuren mensenharten…
Onvervreemdbaar
gedicht
4.7 met 7 stemmen
11.925 Hen wenkt een wereld waar de groten,
de tijdelozen, voortbestaan.
Tot wie wij kleinen mogen gaan;
de enigen die ons nooit verstoten.…
Onvervreemdbaar
gedicht
4.1 met 44 stemmen
23.827 Hen wenkt een wereld waar de groten,
de tijdelozen, voortbestaan.
Tot wie wij kleinen mogen gaan;
de enigen die ons nooit verstoten.
---------------------------------
uit: "Niet nog een boek"…
ga zacht
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.054 ga zacht ga zacht
de nacht zal je dragen
naar het heldere licht
breek niet o breek niet
duizend sterren koesteren
je in de duisternis
ga zacht ga zacht
voorbij de zomer naar
het bleke winterlicht
breek niet o breek niet
nu we woordeloos zijn
in deze tijdeloze nacht…
Tijdeloos.
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
457 de tijd verglijdt
langs zon en maan
rond de cirkel
van ons bestaan
zal ik meegaan
of blijven staan
ontaarden in
nieuw ontstaan
de toekomst raakt
het verleden aan
het leven was even
in tijdstroom vergaan
alles draait door
in een tijdeloze baan
het weten is vergeten
als Chronos stil blijft staan
2002.…
Jaren later
gedicht
3.4 met 114 stemmen
63.343 En even verschijn je mij
ten voeten uit, onverwacht
overgekomen uit het tijdeloze.
Zo zacht zijn je ogen
dat ze mij verzoenen
met je weggaan, sneller
en onverwachter dan je komst.
------------------------------
uit: 'Tegen de wind in', 19662.…
zomerende weide
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
552 of ben jij
nog altijd
voor mij
een verre moeder
ik
voor jou
een breekbaar kind
zijn wij
elkaars gemis
elkaars ontbreken
ik je molen
jij mijn wind
laten wij dan maar
de wilde wintertuin verlaten
de verdwaalde lichten in het duister
de gestolde lavastromen
de blauwe bloemen
en samen
in tijdeloze traagte
terug
naar de zomerende…
Mijmerend in de duinen
gedicht
3.5 met 24 stemmen
13.993 beboste duinen vol
ik hang met zand en zomp en gras en dor getak en jonge scheut in hem
dit is de zon tussen de aarde en de ijlte
breek baan, trillende wereld van libellenvleugels
ruisende onbeweeglijkheid boven prille netelkoppen,
breek baan in mij die in dit landschap zit
in dit doorzichtig nest van arendsdons
en broei mij uit
tot uw tijdeloze…
Mag ik even reizen ...
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
985 In mijn wereld
kijk jij mij aan
en je laat een tijdeloze glimlach
op mijn gelaat bestaan.
Ik steel nog heel even de tijd,
want mijn laatste dromen
reizen mijn dag voorbij.…
JA
hartenkreet
2.5 met 53 stemmen
13.191 had ik dit land verlaten
als ik van haar bestaan
geweten had
het gaat per uur nu
harder jij
wat is dat toch
ik zoek een mens van mens gemaakt
die mij de bodem
uit de hel laat schreeuwen
en die dan nog
ja dan nog naast me ligt
en als mond van tederhout
zou ik wijken voor je woorden
zou ik ?
misschien is ja
het mooiste woord…
De herberg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.032 Het mens-zijn is een herberg
elke ochtend nieuw bezoek,
vreugde afgewisseld met depressie
en ook de flits van inzicht
komt als een onverwachte gast
De duistere gedachte, schaamte en venijn
begroet ze met een brede lach
ze komen slechts de boel ontruimen
om voor jou weer plaats te maken
[vrij naar Rumi, een bekende soefidichter]…
Ik ben mens
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.182 Ik lees de bijbel in moederstaal vertaald
Ik zie in onze zwakten tevens de kracht
De hoop wanneer een pasgeborene voor het eerst lacht
De warmte van geliefden bij een eerste kus
De ontwikkeling lijkt oneindig als alfa en omega in een lus
Met alle haat weet ik geen raad
Het gebeurt over de hele wereld tot in de eigen straat
Vanwaar is de mens…
Mens.
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
3.337 Onbereikbare mens,
lachen we samen?
dansen we?
in levende cellen
de troostende dans.…
Dinsdagochtend
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
957 Een kwikstaartje
rent zich
de pootjes
van het lijf
in de allee
er is geen mens
alleen wij twee
de populieren
hijgen…
ik, de mens
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.159 ik ben geen engel des heren
doch mens, kwetsbaar en klein
geen adelaar met omvangrijke veren
maar aan aard en aarde gebonden
kan onmogelijk alleen het ontij keren
kan mijzelf niet eens bezitten
laat staan een mens, de ander
ik tracht mijzelf wel te delen
in wezen een binding aan elkander…
Ik was een mens
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
748 mijn botten kraken
onder het verraad
van je melaatsheid
en ergens in
een leeg vertrek
vind ik terug
wat er van mij
nog rest
je zag me groot
enkel om je eigen
verlangen
te laten vallen
op mijn huid
en ik weet
dat in jouw wisselzang
je slechts rugdekking gaf
omwille van
je eigen
afgestompte ledematen…
Een mens?
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.461 Een mens, zo zeggen ze zachtjes,
maar ik weet het niet zeker, hoor.
Echter, als ik stiekem luister
naar alles wat hij zegt,
ga ik toch weer twijfelen
en lijkt hij bijna echt.
Wel van een andere wereld,
van een planeet in verre baan.
Uit een koud, wreed universum,
hier lichtjaren vandaan.…
mens
netgedicht
4.0 met 44 stemmen
1.230 Een dier
kan dier zijn
zonder dit te weten
een mens...
in hemelsnaam!
waarom primitiever dan
een dier
mineraal plant of dier
het verschil?
een mens martelt dood
als bezeten plezier
vertel kom op vertel!
zonder het te weten.…
ik
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.174 dat
wat je niet ziet
ben ik ook
voel je iets
wanneer mijn woorden
anders duiden
ook dan zijn het
betekenisvolle geluiden
van deze mens
jawel,
met wisselende
akkoorden…
In medias res
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
635 ontvreemd in een winkel op de hoek
Waar een man haar bij haar naam noemt, en dus sterven moet
Er is zoveel in mij dat zij daar heeft geschreven
Wat rond haar is wordt verbrand
(In geen dag is de aarde leeg, soms verliest ze
Haar verhaal toch kijkt ze naar het rimpelloze meer)
Waar haar naam woont
Was te lang geen plaats, nu zoont
Een mens…
De mens is een vouwfiets
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
988 Om zich te beschermen
als hij zich bedreigd voelt
als hij alleen wil zijn
vouwt de mens zich ineen
Als de mens zich prettig voelt
klapt hij open
haalt zichzelf van de standaard
en rijdt volle kracht vooruit
Als men te hard rijdt
kan de rem gebruikt worden
De bel als communicatie
een gevoel dat men wil delen
De bel kan mensen ontvouwen…