Gedichten

De plek voor gedichten

5425 resultaten.

Sorteren op:

Uitgevaren

gedicht
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 36.965
Zijn schip trotseert koppige golven die hem schuimbekkend vervoeren naar gapende muilen die verbolgen hun helse zwavelnev’len boeren uit een vloed van tijd gedolven wiens stromen wurgend snoeren om van het ebben lucht te kolven tot eeuwig gittering gaat floeren doelbewust wendt hij de steven koerst naar de kille bondgenoot willig volle…
sacrajewa8 februari 2005Lees meer >

Theresienstadt

gedicht
3.7 met 73 stemmen aantal keer bekeken 20.564
Hitler gibt den Juden eine Stadt Een stad waar allen dood nog leefden de levenden al dood Kazernes overvol hoewel steeds weer geleegd in de gevreesde trein met onbekend het doel De broodwagen van eenmaal per drie dagen ook doodskaros met menselijk jammerpaard Alleenstaand een gebouw (de schoorsteen immer rokend) waarin luguber…

De aardrijkskunde geeft geen antwoord

gedicht
3.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 15.527
De aardrijkskunde geeft geen antwoord Op menig interessante vraag. Waarin bijvoorbeeld schuilt de oorzaak Dat men moet huilen in Snikzwaag? Woont er wellicht in Opperburen Geen burger op begane grond? Kent Kietvitshaar geen kievitsveren? Is zwijgen zonde in Roermond? In welke talen converseert men In 't Brabants Babyloniënbroek? Waarmee…

Berend Botje

gedicht
3.9 met 47 stemmen aantal keer bekeken 13.333
'Berend Botje ging uit varen Met zijn scheepje naar Zuidlaren. De weg was recht, de weg was krom, Nooit kwam Berend Botje weerom.' Er komen soms van die verhalen tot je Waar je maar liever geen geloof aan hecht En toch is de historie levensecht Van de mislukte zeeheld Berend Botje. Hij was een simpel iemand, naar men zegt, Of beter nog…

Weidevogels

gedicht
3.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 18.742
Afzonderlijk en los en in een nieuw verband - een donker dienblad is het land waarin de scherven zijn verborgen. Hun roep, niet uit het veld te slaan, klinkt uit het nachtelijke gras dat nog niet toe aan groeien is, hoog en verfijnd. Het vriest, het vriest bijna, de grond is nat, alleen die ene stem is over, overal gehoord, de variant van…

Gisteren

gedicht
3.4 met 47 stemmen aantal keer bekeken 36.628
Toevallig zag ik gisteren op de bodem van een vijver het bleke gezicht van mijn grootvader liggen. Hoe het kwam weet ik nog niet. Vissen zwommen er keurig omheen. Het was of hij zijn bril maar weer had op gezet: dwars door zijn gesloten oogleden keek hij naar de wolken. en naar mij. Al was hij toch al bijna 5 jaar dood, hij was nog niets…

Doornroosje

gedicht
3.3 met 42 stemmen aantal keer bekeken 13.831
Ze kon zo jong geen zijde spinnen bij 't spinnewiel; dit stak haar zeer; daardoor, gelijk voorzegd weleer, geraakte zij gans buiten zinnen. Tot zij geschikt werd in der minne, pas toen keerden haar zinnen weer. Toen drong een eed'le jongeheer door het struweel tot bij haar binnen. Haar ouders, vast in slaap gesust, hoorden wellicht haar…

Namen

gedicht
3.2 met 63 stemmen aantal keer bekeken 27.420
Ik draag ze als een doem. Mijn stofnaam mens Een mager woord, een woeker, Een overschrijden van de grens. Mijn eigen naam, die niemand kent De som van al mijn trilling Van mijn lot equivalent Tegelijk mijn warmte en verkilling. Plaatsnamen, zaaknamen. Liefdesnamen Die nooit voorbij zouden gaan, Waarvan sommige al vergeten zijn Terwijl wij…

vervlogen weekend

gedicht
2.7 met 94 stemmen aantal keer bekeken 31.269
Begeerte kleurde haar lichaamslandschap wazig; troebel trokken open ogen penseeltrekken op een doek van dromen. gevangen in zalige zielsverwantschap hield zij mij dat hele weekend gezelschap; ik en haar op weg naar Ons, geen ontkomen aan gehaaste harten die overstromen. een Leven vol liefde als nalatenschap.…

´Polderexpress´ *

gedicht
3.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 13.418
De trein reed als een lang lint door kant ene de van slingerde en bergen de van de berg naar de andere kant. ,denken je zou hand de aan Niks maar bergen horen in een polderland niet thuis .slingeren te niet ook dan behoren treinen en Bij nader inzien waren er geen bergen, trein een altijd nog er was wel maar die aan de bergen deed denken.…
Jan de Bas19 januari 2005Lees meer >

Een dichter

gedicht
4.5 met 52 stemmen aantal keer bekeken 30.405
Piet Pluimers wou het liefste verzen schrijven over wat late rozen in de zon. Hij was een dichter en hij wou het blijven. Hij schreef sonnetten toen hij pas begon. Het rijmde ook. Maar and're dichters zeiden: je mag niet rijmen joh, 't is geen gezicht! Je moet zorgvuldig alle rijm vermijden, want een gedicht dat rijmt is geen gedicht.…

Het liefhebbende

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.404
Het stak de kop op, toen een onverwachte zonneschijn over de meubels viel, die al vijfentwintig jaar in de kamer stonden. Nu aangeraakt door de gestrekte wijsvinger van het licht. Ternauwernood verdroegen zij deze zachte liefdesverklaring. Ze wilden alleen donker, waarin welwillendheid, mededogen voor hun brand- en mottengaatjes…

Fabrique

gedicht
2.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 6.731
Is dit nog wel een tuin? Wat moet ik met deze pagode zonder goden, obelisk die slechts zichzelf gedenkt, een niks met niks verbindende brug uit Tibet. Vijvers waar je ook kijkt. Wolken erin maar van een mens geen spiegelbeeld. Ik buig mij over leegte. Een jachthuis waar nooit een jager in woonde. Onzin. Vond ik je hier, was je een herderin…

Honey

gedicht
2.4 met 357 stemmen aantal keer bekeken 67.910
Ik heb in Hotel Paris gewoond met een man, ik heb met hem ontbeten en geluncht, we aten wafels met room, we dronken verschraalde champagne omdat we, direct nadat de fles was ontkurkt en het glas voor de eerste keer was volgeschonken, de drank vergaten, we vielen in slaap. Hij sliep veel, hij sliep als een kind dat bij zijn moeder in bed ligt,…

Niets

gedicht
3.3 met 75 stemmen aantal keer bekeken 51.974
Het leven je zou het je moeten kunnen herinneren als een buitenlandse reis en er met vrienden of vriendinnen over na moeten praten en zeggen Het was toch wel aardig, het leven, en flarden zien van vrouwen, geheimen en landschappen en dan tevreden achteroverleunen maar doden kunnen niet achteroverleunen. En ook verder kunnen ze niets…

In hun schaduw

gedicht
3.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 13.084
Het is het lot van generaties dat zij altijd worden gescheiden, verschillende werelden binnendringen op dezelfde, deze ene, aarde. De toekomst laat geen ouden van dagen het verre verleden geen minderjarigen en de rest geen doden toe. Ze leven in elkaars schaduw. Na het opstaan van de dag liggen ze te slapen in kamers dwars door onze muren…
Hagar Peeters14 december 2004Lees meer >

Wake

gedicht
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 37.157
Droomtijd. We staan over een glazen kist gebogen, moeder en ik. Er ligt een man in uit het voorgeborchte van veenlanden, strop om de nek, lach om zijn mond. Als ik mijn oor tegen de wand aan leg, kan ik zijn ademhaling bijna horen. Hij is maar tussendood. Straks zal hij ontwaken, zo bonst het in ons hoofd. ------------------------------…

Toen

gedicht
3.9 met 244 stemmen aantal keer bekeken 29.550
Ik vraag me af na zoveel jaar hoeveel jij nu nog van mij weet, nog voor mij voelt, weet hoe het in mij voelt. Het kan toch niet zo zijn dat jij van mij inmiddels alles bent vergeten? Ik zal veranderd zijn, vanzelf, maar wil zo graag nog één keer horen uit jouw mond wat je nog ziet, herkent, desnoods in haar of in een ander. Als…

Het skelet

gedicht
3.3 met 49 stemmen aantal keer bekeken 14.313
Hier zijn de duigen van een leven, aangetast door vuil en kou; een roes van bloed en spieren, vliezen die als schalen hersens droegen en hun idealen, zijn verdwenen in de grond. Tuig waarin de tocht een liedje fluit; koets van been onder de zoden vastgereden, ooit geledigd en vernietigd door de nacht; ribben klemmen als een deur. Daar…

Ik droomde...

gedicht
3.6 met 98 stemmen aantal keer bekeken 31.432
Ik droomde dat ik met haar in een duinpan lag en eerst haar handen begroef en toen haar voeten En toen ik haar geboeid en weerloos zag begroef ik ook mezelf om haar weer te ontmoeten De duinpan werd dieper dan de schoot der zee en het zand liep op tot hoge golven Ik dacht dat ze verdronk en ik dook mee en stervend hervond ik me diep ingedolven…
Anna Blaman8 december 2004Lees meer >

Vervulling

gedicht
3.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 15.678
Alleen het grootste was groot genoeg. Dostojefski wankelde door de kamer; we zongen de Matthäuspassion van buiten, onthulden verrukt de Negende, doorgrondden de wereld met rechter elleboog op linker knie, voelden ons vertrapt in de burgers van Calais maar grepen naar de zon met de voorpoten van de sfinx en spraken in kleuren van Rembrandt…
Fa Claes7 december 2004Lees meer >

Merel

gedicht
2.9 met 138 stemmen aantal keer bekeken 41.756
Om vier uur opgestaan. De nok van dit dak heroverd. Op slag beginnen fluiten als een gek. Pas opgehouden toen iedereen hier zijn plaats weer leek te kennen. Vervolgens voor het eten gezorgd voor die smekende, zeurende, zich nooit sluitende snavels waarin wormen eindeloos blijven verdwijnen. En weer medelijden gevoeld met de logge, pluimloze…

Omdat daar toch niemand zat

gedicht
3.2 met 70 stemmen aantal keer bekeken 25.863
Omdat daar toch niemand zat, en omdat het niet dicht zit, is het weer tijd voor een wandeling langs de oevers van het strand, daar waar het woud zich plotseling inhield, of zich gaandeweg heeft verwijderd. Dit denkt iemand die niet weet dat hij in deze tekst zit en er nooit meer uitkomt, hoe hij ook morrelt aan zinnen en met betekenissen…
Hans Faverey29 november 2004Lees meer >

Wat is de aarde toch een lege plek

gedicht
3.0 met 78 stemmen aantal keer bekeken 20.973
Wat is de aarde toch een lege plek wanneer de middag grijs en koud als versteend staat in de lenteknop een jonge tak staat in de lenteknop wat zijn de dagen arm maar teder wat is de aarde toch een lege plek wanneer de middag grijs en koud als en april zijn eigen weg gaat ------------------------------------ Uit: 'Van gelijke duisternis…

Alvorens hij jouw naam zou noemen

gedicht
3.1 met 57 stemmen aantal keer bekeken 24.715
Alvorens hij jouw naam zou noemen - je eerste naam, die van een kind - had jij zijn stappen al geteld. Je had zo lang op hem gewacht. Soms bracht zijn stem geheimen over, liet hij zich kennen in je droom Als een gezant, een bondgenoot. Toen bracht hij alles aan het licht. Je vogelhoofd, warm proselein, dat in mijn handen nog zou breken…

Winter

gedicht
3.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 18.034
Hoe winter waakzaam is voor alles wat beweegt en keerpunt is: de aanslag van een karabijn, het knappen van een tak, de hoefslag van het everzwijn. Hoe winter weerloos is voor alles wat verdwijnt en zichtbaar blijft: de voetstap van de jager, de stervende sneeuw, het eeuwig brekende water. Hoe winter zwijgzaam is en weifelt in jouw…

Siem

gedicht
2.7 met 48 stemmen aantal keer bekeken 11.089
Het is hier groen, het rimpelende water, de bomen en de banken en een stengel met een kleine paarse bloem. Hij weet het niet zeker. Thuis heeft hij een witte zwaan in de keuken van porselein. Rozen van pastic in een rode vaas, een blauwe bloem op zijn beker, de koffie is altijd warm. En kringen op het tafelkleed. Soms komt Nora binnen. Ze is wit…
Maria Barnas18 november 2004Lees meer >

Cranagh

gedicht
2.6 met 36 stemmen aantal keer bekeken 20.447
De avond in de boomgaard groen de plons van ratten in de grachten en wat wij mateloos verwachtten was woordeloos en somber tussen ons. De netels geurden bitter in de grachten en droegen zachte bloemen wekenlang en men lag slapeloos men lag beschaamd te wachten hoe schuw wij waren en hoe kwetsbaar toen. Wij lagen eenzaam en de paarden liepen…

Vuilniszakken

gedicht
3.8 met 173 stemmen aantal keer bekeken 23.876
Zoals ze daar 's morgens op de stoep tegen elkaar aan geleund warmte zoekend in hun plastic jassen staan te wachten, grijs, vormloos, vol afgedankt leven, tegelijk broos en weerloos. Je zou ze weer naar binnen willen halen, je ouders wachtend op de bus. --------------------------- Uit: 'Echo van een echo', 1990.…