Alle inzendingen

als ik slaap breien herinneringen van lang geleden en van gisteren en soms zelfs van vandaag zich door elkaar en vaak als ik dan wakker word met een tevreden ochtendgaap en nagenietende glimlach leg ik de bontgekleurde nachtsjaal weer van me af en begin goedgemutst met goede moed weer aan een nieuwe dag…

De landbouwlobby krijgt weer eens haar zin: natuur mag in ons land gerust verkwijnen, diversiteit zal gaandeweg verdwijnen, wat telt is ondernemen en gewin. ’t Is in dit stadium ook overdreven nu nog palliatieve zorg te geven.…

neem mij mee, riep ik maar geen schip kwam voor mij links & rechts werd men opgestraald, maar geen schip kwam voor mij de liefde werd bedreven met struise dames op ongekende hoogtes, maar geen schip kwam voor mij gefaseerd, gemuteerd & verbouwereerd keerde men weer terug op aarde, met een duidelijk waarneembare blijere blik in de ogen…

Bedil mijn Dichten niet, besteed er geen verwijt aan, Zij hebben ’t niet verdiend. Ik hang er toch geen Tijd aan: ’t Is een klein buiten-werk, een bij-werk, zeg ik 't best, Van beter bezigheid; ’t is kakelen op ’t nest. Kunt gij of timmerman of wever niet vergeven Een deuntje uit de borst bij ’t schaven of bij ’t weven? --------------------…

negen jaar, een heerlijke tijd voor een jongen vol ambitie je leeft voor voetbal, elke dag droomt van roem en prestaties Champions League, de Ballon d’Or van ‘s ochtends vroeg tot ’s avonds laat op het voetbalveld of virtueel elke dag ben je daarmee bezig je skills blijf je ontwikkelen door ze naast fysiek te trainen met ballie kijken…

Het aanboren van eigen verzinsels van wat ik wil zeggen of niet, wat ik wil maken, beginsels In mijn brein, mijn bron, diep bij me vandaan Dat maakt geluk, ik creëer mee aan het bestaan. ‘ t Gaat niet om rijmen maar om verbinding, om de dank en de klank, het aanborende en dan het horende, het verstaan, het ook laten gaan…

Jarige, geen uur dat liegt de tijd die vliegt: alweer een jaar ja heus, echt waar ben jij vandaag zestien jaar van harte gefeliciteerd met je ZEVENTIENDE verjaardag!…

De herfst is veel te vroeg begonnen; ik heb de heide niet in bloei gezien, het lachen van de madelieven niet genoten, het onkruid niet zo hoog zien groeien als altijd… Maar velen gingen die ik goed gekend heb; de ene jong, de andere oud, maar niet het gloeien van het goud van tere liefde dat de wortels voedt en drenkt. Niets van dit alles…

er sprankelde altijd wel iets bij jou in de lucht als jij er was een onverwachte flits zonder donder of iets onnoembaars in rood en warm feeëriek verlicht als ultieme surprise in muzikaal onthaal rondom jou knipperde en knisperde magie in velerlei kleuren met de lach die jij spontaan losliet die zich ontwikkelde tot een aimabel…

En dan ben je druïde; Je schrijft verzen en vertelt de oude verhalen, weet de Keltische traditie naar nu te vertalen; Je verbindt jezelf met het ritme van de Aarde en met al het leven dat zij baarde; Je leert de wijsheid van planten en dieren, leest de bomentaal der oude Ieren; De Awen schenkt je geïnspireerde dromen, en je…

de oude molen die traag zijn grijze wieken wentelen laat danst zijn laatste dans Quijote deert hem niet maar de wind die uit de hemel valt en over de donkere aarde liggen gaat…

Jonge fazantjes lopen de boswandelaar vlak voor zijn voeten, pikken en huppen lustig zorgeloos als krielkippen.…

Het meer vol zonlicht brengt een zachtblauwe schemer binnen het theehuis.…

De e’s vervlechten lettergrepen, de preherfst keert de hele sfeer en neemt begeesterd het beheer, gereed meer regen te verslepen. Klef dwepen weken met de e – het versje kweelt verlekkerd mee.…

Het is prachtig spul, dit gele gevlochten touw -- Ik ruik retsina.…

Er valt niets te verwachten, alleen adem beweegt en die stokt als een ezel op onwillige poten. Er zou geritsel moeten komen uit bomen. Het open meer zou moeten rillen. Maar niets, niets verroert zich het water is onhoudbaar te oud de wind allang de dood ingevroren. Er valt niets te verwachten niemand is jarig geen mens hangt zich op…

Wiegelend hoofd, zoet vrouwenhoofd, een zuivere vrucht, een reinblank ooft, zo zal het liggen in de schalen van mijne handen, de goudovalen, dat mijne mond het proeven moge het rustgezicht, rijp overtogen, met de lippen, die zwellend openbreken, de volzoete en met de neergestreken koele oogleden en de tere âren in de slapen, de holle…

Ja, ja ik ben in staking! in organisatie/bijdragen-staking! Voorlopig organiseer ik niets meer, nada geen aardigheidjes meer voor de buren Noch voor wederzijdse families, vrienden en kennissen mijn vriendelijke ogen rusten op straat achter een grote zonnebril Ook een stop voor ouderen thuis of verzorgingshuis in de buurt mijn innovatieve…

Jij geeft me nooit je geld alleen je rare formulier en midden in het overleg haak jij plots af Ik geef je nooit m'n nummer ik zeg je slechts hoe of ik leef en halverwege 't onderzoek stop ik Gesjeesd student zonder een cent geen toekomst, en geen huur betaald al je geld weg, nergens kun je heen En waar je werkt, krijg je ontslag…

de rivier kolkend en woest als een wild dier kronkelend door het landschap gedachten kolkend en woest verraderlijk onstuitbaar als de rivier onberekenbaar onbereikbaar onbetrouwbaar stromend naar een waterval van kolkende emoties neerstortend in een onpeilbare diepte…

Het is niet meer zo bar en boos dat het laat is, is niet het probleem dat het geen bar is, ook niet Het is gewoon een tafel met gasten met teveel onderwerpen door elkaar middel X kan je niet vermengen met Y of Z Gasten komen niet uit de verf presentatoren ook niet jammer van hun talenten Het format is mat, futloos en een riedeltje muziek…

Muziek in de nacht: een gebed dat mij optilt -- tot in de hemel.…

we hebben ooit de wereld verkend luchten lachend verschoond nadat zonnen waren ondergegaan terwijl hun kleuren nog op ons netvlies bleven staan ja wij de aanstormende jeugd barstens vol energie en vernieuwend elan opboksend tegen depressies waar de vorige generaties nog in woonden die van een andere toekomst niet konden dromen…

Dit najaar huilen alle bomen Hun takken wijzen naar skeletten Naar steden onder vuur genomen Op stappen niet naar vrede zetten Hun bladverlies staat voor die vielen In dorpen en belaagde kampen Gevolg- humanitaire rampen Soldatenlijken, burgerzielen Dit najaar hoor je bomen kreunen De machthebbers een web toewensen Waaruit ze niet ontkomen…

Dit najaar huilen alle bomen Hun takken wijzen naar skeletten Naar steden onder vuur genomen Op stappen niet naar vrede zetten Hun bladverlies staat voor die vielen In dorpen en belaagde kampen Gevolg- humanitaire rampen Soldatenlijken, burgerzielen Dit najaar hoor je bomen kreunen De machthebbers een web toewensen Waaruit ze niet kunnen…

DE DRIEKLEUR IN TOP Massaal stemden de boeren BBB De veestapel verkleinen? Uitgesloten! Dan maar wat extra stikstof uitgestoten Met Wiersma kan dat weer, was het idee Maar het regeerprogramma blijkt een strop Dus hijs het blauw-wit-rood maar weer in top EEN NIEUW BELEID… Er wordt een nieuw beleid gepresenteerd Ik schaam mij dood,…

‘k Zat bij 'nen boom te lezen, al in mijnen brevier, de zunne kwam gerezen, gelijk een kole vier, de blijde vogels dronken de dreupels van de Mei, de morgenperelen blonken en brandden in de wei lijk vier: 'k Zat bij 'nen boom te lezen al in mijnen brevier. -------------------------------------- uit: Kleengedichtjes (1860)…

schrijvend met in mijn hand mijn hart en in mijn hoofd het intens beleven maak ik de lezer deel en part van de scherven uit mijn leven waar beelden gaan vervagen en in mistige gedachten over gaan zullen mijn woorden tot het einde der dagen op het netvlies blijven staan…

E-tse, zei Lao-tse bij z'n soep met foe jong haj en slierten vermicelli 't Is goed voor een lang leven van mijn belly en wat ik naderhand er weer uit floep aan tao, oude wijsheid, fraaie spreuken die ik gebruik in mijn Chinese keuken…

Je droeg het vuur - mijn vriend - maar verbrandde de palm van je hand. Je verjoeg het uur - mijn vriend - maar je ogen verdragen het licht niet meer. Je geesten van de nacht, nog even schurkend over het water, schudden hun vervagende hoofden. Als de nevel optrekt, midden in het meer, je heilige graal. Maar je ziet het niet.…