Alle inzendingen

Mijn trefwoord is: gevoelig - zo ben ik gewoon gemaakt Je hoeft er niet van te schrikken, maar als je me niet raakt, kun je beter op iemand anders mikken…

Iets roepends kom je achterom, ik binnen op de bank, ploft naast me gooit benen over mijn knieën Je lijf dat stevig praten we bij en over bultjes Geen wonder, zo lang vaak zitten tegen autostoel in de hitte We eten ijs en drinken thee Bij de deur een dikke zoen dan voel ik hoe vol zo'n kort bezoek jij met je mee en puzzel…

Verlangen doet begeren: de wereld proeven, ruiken, bezitten. Wat gaat genot toch gauw voorbij! Ontbreekt hier duidelijk een visie? Zijn we wel goed geïnformeerd? Schoonheid eist van jou en mij dat wij gevoelvol reageren. Verlangen blijkt een constante, voortdurend op zoek naar zekerheid. Die te bereiken, vergt vele gebeden bij waar we…

Ik streel mijn cadeau voor haar, en het lijkt alsof -- ik het van haar kreeg.…

Een zeilboot glijdt op zee, voortgestuwd door de wind een met het water Het is eindeloos fascinerend hoe in de vroegte van de morgen de prille zon glinstert in de golven van de zee tegelijk laten voorbij komende wolken zich meedrijven met hun verschillende stromingen, een nieuwe dag is geboren. Dat ook om het even welke donkerte schaduw…

Het was zo dol, het was zo dol in het Dolfinarium, Harderwijk Het was zo fijn, het was zo fijn om bij de dolfijnen te zijn We gaan dan ook, we gaan dan ook dolfijn naar huis, dolfijn naar ons thuis! DE MARIUS MEIJBOOM OP AMSTERDAM-IJBURG!…

één regenbuitje en de tuin glanst en glinstert als ware het de allereerste lentedag…

ik heb je stem weer gehoord met de spannende vibraties die bij praten horen met dat tikje meer dat van spanning trilt in het articuleren van je stem zacht smaken je lippen rood en warm nat in hun bewegen als lieve woordjes naar buiten komen uit het jarenlang samen dromen met als resultaat van wat wij zouden willen…

oog in oog met september die het huis herpakt als binnenverblijf met de rug naar de vale zon die niet opkomt maar ondergaat is het adem of mist die zich in strekkende schaduw vangen laat de muren zijn hun eigen beeltenis wijzelf wentelen in vooravondlijk tijdverdrijf…

alles kan ik temmen olifanten leeuwen beren het allerbokkigste paard heb ik leren mennen ik kan ze alles leren zelfs de bedoelingen van God meen ik soms te kunnen interpreteren maar wat mij nooit helemaal zal lukken is het naar mijn hand zetten van het onafwendbare lot…

Nu Gaza flink in puin geschoten is Richt Israël de pijlen op het noorden Om daar nog wat meer mensen te vermoorden Bij voorkeur van Hezbollah. Boem! Oeps, mis Maar straks, als Netanyahu triomfeert Is haat de wereld uit gebombardeerd…

beschadig hem maar nooit hij is zo mooi, zo fijn zijn mond, zijn neus, zijn ogen beschadig hem maar nooit hij is zo zacht, zo rein hij heeft geen mens bedrogen beschadig hem maar nooit hij is zo goud, zo puur zijn hart, zijn ziel, zijn denken beschadig hem maar nooit…

vier en een half volt legotreintje verdwijnt in de groene tunnel van papier-maché twee jongensbenen in de lange blauwe broekspijpen van een jeans de moeder als man in uniform de vader als vrouw thuis wie speelt voor god wie kiest het scharnier hij trekt de stekker uit de houder en legt zijn tong tegen de polen vier en een half…

Ik droomde – een droom vol tegenstrijdigheden, Half licht, half duisternis, half waar, half waan, Nu Profetie, dan Echo van ’t Verleden, Vaak beide in eens, en immer – half verstaan. ‘k Greep schimmen, die mij door de vingren gleden; Ik vloog, of kroop, maar niets werd afgedaan; ‘k Heb in één uur genoten en geleden, Heel ’t bonte lot eens Levens…

De bange schipper vaart zijn boot Op zijn kleine houten poot Steeds iets dichter naar de dood: 'Aan de levenden gegeven Om niet eindeloos te beven Valt de dood ons toch wat zwaar Naar het ernstige verheven Nog belangrijker dan leven Want met de dood is alles klaar Alles wat we voelen konden Heeft ons aan onszelf verbonden En daarmee…

Twee personen waren er nu bij, niet eerder hier geweest op weg erheen leek het een beetje feest met bloemen en een plant We zaten met z'n vijven voor zijn graf op ‘t gras Vriendin van broer en vriend van zus Als, als om hen voor te stellen Deze stelden vragen soms zodat broer vertellen kon hoe ‘t hem toen, de dag erna verging…

De zeer bijdehande en wijze Tom Poes laat tijdens gesprekken met zijn vriend Olivier dikwijls een eenvoudige neusklank bij gesloten mond voor zich uit gaan die eentonig klinkt maar iets onvoorstelbaars mag bevatten twijfel na een kloeke uitspraak van de trotse heer Bommel dubben over een plan waarin wellicht gevaar schuilt tevreden…

Besiktas Zwart wit en rood zijn de clubkleuren Niets kan ons gebeuren Wij staan bijna altijd bovenaan Besiktas zal nooit verloren gaan De Toekomst zal het leren Maar ooit zal Besiktas promoveren…

Niets of niemand zal bij me blijven; Niets of niemand dan deze vier: Deze pen, dit bureau, dit lamplicht en dit papier. In de wanhoop van mijn verlatingsangst ben ik hiervoor het bangst: dat ook zij zullen deserteren...…

is het wisselstroom of ouderwetse stoom aan uit aan uit gevoelens die stromen of bij het kookpunt stomen het mag echt allemaal want ik ben mens niet van staal…

het eerste gele, geelbruine en bruine blad aan een lage tak van de machtige eiken, Amerikaanse, u had het al begrepen…

Er wellen tranen op, ze zijn warm, een geschenk -- dat ik lang niet kreeg.…

Ik ben ziek geweest doch herstellende krijg aardige goedbedoelde reacties maar ook sommige stomme zoals: "Word maar weer snel de oude! dat gaat niet, ouder worden wel in dat ouder worden je beter voelen ook veel mensen willen verjongen jeugdiger lijken dan ze zijn en laten aan zich sleutelen En bedoezelen zo hun geest die ouder en ouder…

wij kenden de droomschrift beelden die zich op papier in kleine veranderingen van het normale voor deden de afwijkingen werden gelezen door een scanner en in selecte woordkeuze aan het proza toegevoegd zo zou je dus een positieve wind kunnen laten waaien over een negatieve mening en de lading van de inhoud verminderen zodat…

Ik kreeg vandaag bezoek van Van der Plas, ze wilde graag mijn tuin een keer bekijken, waarna ze haar bewondering liet blijken, met name voor mijn ruime hobbykas: ‘Nu het aan opslagruimte blijkt te schorten, zou ik hier duizend liter mogen storten?’…

Mijn moeder zingt. Zij is alleen en hangt de was op lange lijnen. Achter de schuur zit ik. Steeds weer verschijnen haar handen om de waslijn heen. God is mijn licht, ik wandel op zijn pad zingt zij. De lijnen raken vol. De zon legt om haar hoofd een aureool van goud dat zij nooit eerder had. Dan is ze weg. Ik hoor de achterdeur eerst opengaan…

Dieuwer is verliefd (bij get) Op zulk een reine vrijer: Maar ze heeft er niet eens op gelet, Hoe krom dat hij zijn benen zet, Gelijk een kreup’le snijer. Want als ze naar z’n aanzicht ziet, Zij kan d'r niet uitkomen; Zij weet dan van zichzelve niet. Zij staat, wanneer haar dat geschiedt, Al waar zij opgenomen. Maar, Dieuwertje, je hebt…

Ons plekje Aan de poort Van de hemel Het kerkje Waarboven Wolken zweven Ons plekje Waar we samen Het leven deelden…

Aan Reniel Renato David Litecia De man had levenloze ogen Zei iemand die getuige was Riep woorden die er niet om logen Zijn kreet viel aan op een terras Zijn God was groot, zo ook zijn messen Een skater zeeg gewond ineen Door bloeddorst, nauwelijks te lessen, Was Ayoeb door het dolle heen Ontwrichten, burgers angst aanjagen Is deze…

Geprezen zij dit nu Waarin ik dit schrijven kan Woorden pijnloos kan laten dansen Laat dit altijd mijn nu zijn En niet het nu worden van de mensen op de geriatrische afdeling Dat godsamme Ook eens míjn nu zal zijn Dan zal ik het nu vervloeken En er niets aan hebben Dat het nu ooit anders was…