Alle inzendingen, met trefwoord omarmend rijm

Het snelsonnet is ooit bedacht door Driek, Heinz Polzer heeft het onzijn aangedragen. Het vergt best lef je aan wat nieuws te wagen, Want lang niet elke dichtvorm is uniek. Maar Theo heeft ons wél wat nieuws gebracht, Want Theo heeft het traagsonnet bedacht. In elk geval Theo, bedankt voor je vaak originele, geestige, hoogwaardige en vormvaste…

De fijne rijm bedekt nu boom en plant En ’t stijf-gestolde water, spiegelglad, Kaatst hel de zon terug van ’t glanzig pad, De blanke sneeuw ligt blinkend op het land. En aan de langzaam-glooiende oeverkant Steekt nederig een klokje ’t groen blad Naar boven, koest’rend zich in ’t zonnebad, Een dun, groen lintje op hermelijnen rand. De lucht…

Zonnestralen voor jou mijn liefste. Sprankelen in kleuren, zo jouw levensgeluk zien. Omarmen, geborgen in linten van liefde. Verwonderen, koesteren, elke stonde; Carpe diem. O boomgaard mij zo verwant, mijn thuis.…

En vraagt gij nu: ‘Wie leerde u rijmen, dichten?’ - Ik laat niet lang u op het antwoord wachten.... Uw ogen zijn het, die mijn geest verlichtten! Toen ik voor d'eerste keer u, lief, ontmoette, - een blauwe meidag was het, 's morgens vroege - weet gij nog, hoe 'k u toen op rijm begroette? Snel plukte ik wat jasmijn en hagerozen en reikte…

Omdat wij “plat” praten, zouden wij “riemen” zeggen. Een riem zit om de taille, een beetje moeilijk uit te leggen. Vooral als je slank bent, maakt zo’n riem van jou een plaatje. Zo’n brede zwarte elastieken, met een klem en zonder gaatje. Op een zwierige zomerrok, met daaronder witte schoenen. En van boven een fleurig bloesje, zag je…

ze omarmt troostend  het kwetsbare kind dat nog binnenin haar leeft…

Ik spoorde Bart nog aan van “HUP, BART, HUP!! JE MOET HET BESTE UIT JEZELF GAAN HALEN!!”. Bart stond daar op het podium te stralen, Een hooggeprezen lid van onze club. Omdat Bart deed wat ik hem zei te doen Voel ik me ook een beetje kampioen.…

Er waren twee motten Één van hen dacht, die zotte complotten, ‘k wil niet worden bedot ‘t vloog hem zelfs naar de strot Hoe hun vriendschap toen vlotte? Want zij had van hem een verbod op ‘t andere nieuws Maar hij was niet van de botte En zij wou niet dat ‘t ging rotte Ze badderden, fladderden en zij dacht aan gaten in truien en sokken…

Slaap met het donker, vrouw slaap met de nacht ons diepst omarmen heeft de droom omgebracht donker en zonder erbarmen zijn bloed en geslacht slaap met het donker, vrouw slaap met de nacht. -------------------------------------------------------- uit: Verzameld werk (1899-1940) Deel 1: Poëzie. Amsterdam/Bilthoven, 1938.…

In het donker van de nacht, terwijl de stormwind buiten loeit, komen letters aangesneld. Groeperen zich als koorden. Voor en achter of er tussenin. Zo vormen ze woorden, maken zo een mooie zin. Ik volg ze met mijn balpen, zodat ze niet verloren gaan. Luister naar de woorden. Probeer de zin ervan te verstaan. Verwissel hier en daar een klinkertje…

Tijdens opgravingen rond het verdronken eiland Pampus, begin deze maand, is een amateur-archeolinguïst gestuit op een bijzondere munt uit de tijd dat arme laaglanders en rijke hooglanders elkaar met pek en veren de tent uitvochten... _______________________________ Rijk rijm is voor de arme pietermannen Al waren guldens harder dan florijnen…

die vier partijtjes halen het dan niet maar sint en kerstman komen zeker wel zij zijn al eeuwenlang bij ons in tel het wordt dus wat ik noem een kabiniet een beetje vorst is heerlijk met de kerst en komt er sneeuw dan is die dús het verst * (Rijk rijm? Jawel, dat vind ik gewoon lekker!) (Liever rijk rijm dan arm rijm...) (Hoe je rijmt…

Een stoet van kreuple rijmers Kwam, op een schone morgen, Aan 't lusthuis van Apollo. De lach van vergenoegen, Van vlijende eigenliefde, Speelde op een ieders aanzicht; Zij hadden lieve rijmpjes Ter ere van Apollo; Zij brandden van verlangen, Om hunne zoete rijmpjes De Dichtgod voor te zingen; Zij stonden voor de tempel, Aan Foebus' dienst…

Laatst vroeg ik aan een hommel: 'waar gaat gij heen met spoed?' ze zei: 'ik ga naar Zaltbommel,' ik dacht: 'wat rijmt dat goed' toen riep een tweede hommel: 'en ik moet naar het Gooi', ik dacht: 'wel-voor-de-drommel ook dát rijmt wederom mooi.' ------------------------------------------ uit: 'Dan heb je geluk' (2001)…

Zoals een eekhoorntje vergaart zijn nootjes in een gaatje in de aard' zoals hij ze dan later opeet en verhaart zo zorgen wij voor huis en haard en nooit zijn we van de kaart als de kaart verjaart en wordt bewaard Deze rijm heeft toch een staart want hoewel je nu verjaart blijf je evenveel steeds waard En ja, 't kan zijn, ooit word je wellicht…

gisteren nacht had ik een droom ik keek naar jou nooit wende je of werd gewoon een discussie en je zilverkrullen ik keek naar jou verstrengeld pratend nachten vullen je was inmiddels op mijn lijf geschreven ik keek naar jou bleef je oneindig liefde geven gedachtes die ik rijmend probeerde ik keek naar jou hoe je schilderde, me inspireerde…

SLAPEN MET EEN BEER Aan fantasie heeft het me nooit ontbroken Teveel, te vaak, te fantastisch Maar ik ken gelukkig heel goed het verschil Tussen fantasie en werkelijkheid Tussen fantastische warmte, omarming En de kilste kou van de werkelijkheid, ontarming Dan weet ik mezelf te troosten Zelfs als grote heer, met een beer Sommigen, zo…

het weer is vandaag in een dichterlijke bui er ligt rijm op de daken de zon zal aan die dichterlijke aspiraties wel snel een einde maken…

Lief leven leer me te kijken met mijn hart te voelen met mijn ziel om al je vreugde te beleven leer me je te begrijpen als je wreed bent, leer me je les, laat me ontwikkelen sluit mijn ogen voor kwaad dat neemt voor haat dat voedt open ze voor anderen laat me geven lief leven schenk me tomeloze energie leer me je loslaten…

Het reimelen heeft voor mei afgedaan Kalibers eik ik met mein schutspatroon En vergeleik ze met een blauwe boon Die mei door 't hoofd schoot in een woordenwaan Van flitsend explosief steigende preizen Tot 't allerlaatst vergeetwoord op de maan Zo'n kans greep ik met beide handen aan Daar hoeft geen meinenveger op te weizen De schorsenéren…

Het voelt zo koud, leeg en kil zonder jou Het kaarsje in mijn hart zal altijd voor jou branden Liefdevol blijf ik jou in gedachten omarmen…

Ik ga mijzelf eens uitgebreid trakteren Op ‘aangeklede’ koffie met gebak. Geloof maar, dat ik ook een ‘glaasje’ pak, Vanwege tien jaar vormvast badineren. Van sleet op al mijn rijmsels nog geen spoor, Voorlopig ga ik dus nog even door.…

wat stenen een dak een ruimte een huis je bewaarde mijn boeken deelde m’n muziek gedachten stille geheimen je was mijn kluis nu ik je ga verlaten heb ik pas in de gaten hoe belangrijk je voor me was hier kon ik in stilte huilen en schaamteloos lachen in jouw kon ik mij verschuilen jij bood geborgenheid en warmte jij die…

Hij is een klankenluis, een lettergrepenteller, Een taalmans ongerief, een knullig woordbekneller, Een nagelbijtig beest, een pennezuigend dier, Een onzinmakelaar, een vorst van scheurpapier, Een pronkziek pauwenkind, die met zijn staart wil prijken En allen domoors doemt, die naar zijn benen kijken, Een koekoeks kiekenbroed, een opgebarsten klok…

Gelijk de barmhartige Samaritaan, zullen ongeprikten straks naast je staan. Vaccingewonden zullen ze omarmen. Ondersteunen, liefde schenken en erbarmen.…

Het trio Meyles, Kalberg, Adjudant Geeft zondag acte de presence in Emmen. Wie van dit trio krijgt de meeste stemmen? Wie wordt er kampioen van Nederland? Streng maar rechtvaardig is daar Inge B., Gedichten.nl doet lekker mee.…

Niets is erger dan de blues op een zonnige dag in de lente. Eenzame dichter zoekend naar woorden en rijm ritme van de regen. Ik tel je rimpels als jaarringen van een boom weggelopen sporen. Het lot van de mens valt samen met de natuur geluk komt van ver. Waarheid als een haiku de cirkel is rond zonder eind of begin. --------…

ik heb er aan getrokken om me voorbij hem te slepen en nu is hij dan eindelijk verleden – weer geweest in de langste was je mogelijk het bangste voor dat nooit eindigende donkere lichtarme beest en nu dan nog enkele nachtjes slapen en we vieren dat we het hebben overleefd met het bemoedigende lichtfeest velen vieren dat het kerst…

De sint trok gist'renavond weer voorbij we gaven dichterlijke voorlichting op rijm, het rivm vond dat geen verplichting en vol verwachting klopten harten blij traditie vieren doen we nu of nooit geen virus dat roet in het eten strooit…

November Het zonnetje Schijnt Uitbundig Ik ben Samen Met mijn Kleindochter We maken Een wandeling Het zonnetje Schijnt heerlijk Op een pleintje Een beschut plekje In het zonnetje Staat uitnodigend Een stoel Kijk eens Zeg ik Tegen mijn Kleindochter Speciaal Voor ons Een stoel Ik ga zitten Mijn kleindochter Op schoot…