Daar zat De Jonge breeduit te gebaren,
Hij sprak met zijn bekende woordenvloed,
En bleef erbij: ‘Wat ik toen deed was goed!’
Verstand is niet gekomen met de jaren.…

We bouwen aan trappen die naar de hemel stijgen
hoog prikt het skelet door de blauwe aanblik die
zich met diademen van sterren verlicht, rijzen
tekenen van twijfel, ontmoediging en frictie…

ze zijn de onthutsende, hebben
vrees voor ‘ t onbekende, voelen
zich een wolkenkrabber tegen
de schaduw van een puinhuisje…

Als ik slaap,
En dat doe ik best vaak,
Beleef ik dingen,
Ik gewoonlijk nooit meemaak.…

’t Gestarnt’, dat de avond wekte in ’t Zuiden
Is reeds in ’t spieg’lend meer gezwicht.
De maan onthult haar kwijnend licht;
En drinkt de balsemgeur der kruiden.…