“Oranje” moet je steeds maar weer vertellen
Van hoe of je precies een strafschop neemt:
Getrippel bij de aanloop oogt al vreemd,
Met hupjes moet je je niet aan gaan stellen.…

Wolken voorbijdrijvend in rookgetint glas.
Aan de voet van de doorzichtige kolom
verkoopt zich het laatste nieuws:
de invalide werd middenin het gezicht geschopt…

Jouw goddelijk lichaam
uit Parisch marmer gehouwen
eenzaam in het zonlicht
die lange verstilde jaren…

Met zoveel teleurstellingen achter de rug, construeer jij je eigen brug
Die zich uitstrekt tot waar de liefde wordt opgewekt
Waar jij weer naar toeleeft, omdat je om jezelf geeft
Laat de hoop niet varen, maar blijf hen in je hart bewaren…

Ik wilde een gedicht op een waaier schrijven,
Zodat je de woorden je kunt toewuiven
En de strofen, wanneer je wilt blijven
Mijmren, weer achtloos dicht kunt schuiven.…