inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 5702):

Vriendschap

Het water rimpelt wrikkeloos
doorheen de tijd.

Hoe dieper je luistert,
hoe meer je ziet.

Zuiver water kent geen bodem
en er tintelt altijd

iets aan de oppervlakte.
Het is de stilte zelf,

terwijl het voortdurend borrelt.
’t Is fijn en kwetsbaar

als kristal wanneer twee mensen
op dezelfde golf zitten.

-------------------------------
uit: 'Broze werkelijkheid', 2003

Schrijver: Katelijn Vijncke
Inzender: ib, 15 Dec. 2018


Geplaatst in de categorie: vriendschap

2.2 met 3281 stemmen 372.701



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:MeggaMiauw
Datum:15 Jan. 2019
Bericht:Ik vind hem cool aleen het is niet heel duidelijk dat het over vriendschap gaat. En het is niet begrijpelijk voor de kinderen die deze site bekijken:-)

Naam:lela
Datum: 7 Jan. 2019
Bericht:ik vind het een mooi gedicht.Ik zat zat er helemaal in?


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)