inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 2340):

Solliciteren

Nog nooit zo tergend opgegeten
als tijdens dit gesprek
door een driedelige gedaste bidsprinkhaan.

Woorden stuiten op tafel, knikkers vallen
op een glasplaat. Hij neemt slokken
van mijn levensloop en boert onaangedaan.

Hij rolt mij in. Hij steekt mij aan
en rookt mij op. Dan mag ik gaan.

Later belt men mijn stoffelijk overschot.
Ik heb de baan.

------------------------------
uit: 'Alle goeds', 2001.

Schrijver: Ingmar Heytze
Inzender: wk, 1 jul. 2007


Geplaatst in de categorie: werk

1,8 met 47 stemmen 27.035



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Hanneke
Datum:30 jan. 2016
Bericht:Dank Ingmar voor dit gedicht.
Heel herkenbaar! Zo voelt solliciteren voor heel veel mensen.
Hanneke Dijkman


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)