Doek 2

is het toen langzaam gaan vallen, het doek
of leerde het schrift dat het altijd al viel

niet tussen ons en het dierbare land
van wilgen, rivieren, rennende hazen

maar in de leegten van de letters zelf
het stuifsel dat het universum is

dat ons dichtte, bij het scheiden dwong
alleen te zeggen wat nog zichtbaar is:

de straathoek die ons om zal slaan, afval
allerwege, de mensen doen het huis op slot

-----------------------------
uit: 'Het wilde kind', 2012.

afstand benoemen zichtbare werkelijkh

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.5 met 2 stemmen 1.826