Gedichten

gedicht (nr. 5.378):

Koffie

Straffe koffie, even koud als de tegels onder je
voeten. Troost wordt dikwijls in de grond

geboord, ellebogen breed en steunen op de knieën
om het hoofd niet te verliezen in het zwellen

van de wallen. Haast macaber hoe schimmen
bovendrijven in scherven op de keukenvloer.

Nochtans troep genoeg in de uithoeken van je hoofd
om achter weg te kruipen.

-----------------------------------
uit: Tongbrekers (2026)

... Over troost die jezelf uit de grond moet halen en je wegkruipt achter je sombere gedachten
De zwaarte van het bestaan ...

Schrijver: Caty Moerman
Inzender: Josephine Banens, 18 augustus 2026


Geplaatst in de categorie: emoties

4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 181

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: