inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 1413):

Toen ik 12 jaar was

Toen ik 12 jaar was
hield ik het meeste
van bossen vol beesten
en van slapen in het gras.

Daar staan nu huizen, want
dat was duizend jaar geleden.
Wat bos was en weiland
is nu bebouwd en bereden.

Was ik maar een kilometer
lang, dan kon ik alles beter
overzien en misschien verdragen,
en dan kon ik mij vol behagen
uitstrekken over die daken
en die woninkjes fijn kraken
alsof ze schelpjes waren,
hun huisdiertjes uit mijn haren
kammen, miertjes die zo merkwaardig
menselijk waren
maar zoveel aardiger
zoals ook de wereld leek
wanneer ik de dom
van Utrecht beklom
en omlaag keek.

---------------------
uit 'Gedichten', 1976.

Schrijver: Leo Vroman
Inzender: VvG, 11 apr. 2005


Geplaatst in de categorie: maatschappij

4,2 met 34 stemmen 13.398



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Martci
Datum:13 mrt. 2012
Bericht:prachtig gedicht ik word er helemaal emotioneel van


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)