Het middagconcert was begonnen Ik ging er goed voor zitten Achterin de woonkamer Van de Uylenburgh Ik spits mijn oren Nieuwe composities Zijn zo aan mij besteed En dat nu dan in de Uylenburgh Ik voel me verbonden Met muziek en mensen Zeker ook met oude(re) mensen Verzorgd in de Uylenburgh De pianoklanken vullen De smaakvolle huiskamer…

Als ik mij neerzet om te schrijven, is er een remming om mij heen. Door al die hoge muren, ik bouwde zelf….ja, steen voor steen. Ik voel me daar zo veilig, ja, ze zijn hoog genoeg. Houd deuren veilig dicht, blijf zelf wel uit het zicht. Men hoeft toch niet te weten, hoe klein ik werk’lijk ben. Met schaamrood en met tegenzin, schrijf ik…

de witte voorjaarsbruid staat mij op te wachten ze beloont mijn leed van verlangende gedachten en toont haar witte kleed de sluier is af genomen ze laat me bij haar komen want ze weet zo ondertussen dat ik het niet kan laten haar te omhelzen en te kussen daar is ze ieder jaar weer op uit…

Men liet weten: het vuren voor even te staken zodat mensen konden vluchten, toch vielen knallen te horen, werd er geschoten door die onverlaten! Staakt het vuren, slechts voor een paar uren zodat mensen even naar buiten kunnen het mocht echter niet lang duren ze wilden geen leven in vrijheid gunnen! De grenzeloze bruutheid van slechts 1…

'Onze Lieve Heer heeft rare kostgangers' en dan kijken we meestal naar anderen!!!…

Blauwe bloemen in een blauwe lijst, die wil ik maken. Ik zie ze reeds in mijn gedachtegang. Het doet me nu al deugd, blauwe bloemen in een blauwe lijst, geven me nu al vreugd. Blauwe bloemen in een blauwe lijst, en dan op een witte muur. Ik stel het me zo voor. Mijn hart raakt al vol vuur. Die ga ik schilderen, schilderen in azuur. Het…

Het trotse rijk Oekraïne lijdt onder de geweldige buur dat uitgestrekte Rusland bommen suizen kwaadwillend sterke gebouwen van de hoofdstad branden weerloos tot puin en as mensen vluchten angstig weg of schuilen vol klamme angst in ondergrondse ruimtes wil de machtige heerser van het ruime Oosten een dwingeland wezen gelijk de tsaar…

Als ik de herfst voel Van binnen zo leeg en koel Soms op die momenten Maak jij het in mijn ogen lente…

Toch raar dat al die kleine landjes... het meeste lawaai maken verbonden door een unie voelen ze zich super ze roepen en ze tieren, en sneren voor een camera. hou op en staakt het vuren of anders zullen we jullie kraken wat een een larie, wat een flop want zelf weten ze wel beter... hier kunnen we niet tegen op. doch, ze kunnen het…

het mooie van een laatbloeier is dat hij zo lekker laat nog bloeit alle anderen zijn dan al vermoeid ze laten de kopjes zakken en hun stengeltjes knakken en de laatbloeier is de enige die die dan nog boeit omdat hij dan nog bloeit en alle aandacht opeist en o wat vindt hij dat fijn en waarmee hij bewijst dat de mooie ware woorden…

Wat weemoedig opgestaan, een depressie lijkt te komen ik voel het aan mijn ogen dus laat ik 't water stromen Geen blije dag in 't verschiet en de stilte laat me varen ik zie het niet meer zitten, voel me gevangen door de jaren Starend naar mijn kerstboom, wat flikkeren die ledjes raar... mijn boom die staat niet recht en zoekt steun…

‘Vooruit jongen,’ zei ma, ‘ga huiswerk maken!’ wat hij dan ook deed even later hoorde hij hoe z’n vader haar door zonder te slaan maar dood te zwijgen keihard wist te raken ‘Nu moet je maar gaan slapen,’ zei ze met betraande ogen totaal door hem kapot genegeerd ‘Maak het anders morgenvroeg maar af door wat eerder op te staan.’ ‘…

Liefde Heel speciaal Een mooi gevoel Het komt altijd eens Verliefd…

( voor onze columnisten in tijden van verval ) geworden tot een onverdraagzaam volkje van ongedurigen die zich uitleven in kwetsende geschriften uiteraard lekker anoniem want heldhaftigheid moet wel behapbaar blijven welnu 'helden' van het anonieme geschrift zijn er voldoende teveel eigenlijk dat ik met een gemoed van wanhoop…

Vaak verschijn je in mijn dromen, we varen dan op zee. Jij bent dan de kapitein en ik vaar met je mee. Ons bootje is maar klein, de zee onstuimig, wat ik niet prettig vind. Maar jij staat aan het stuur, en houdt hem op de wind. Al is het slechts een droom, eens voeren wij zo met z’n twee, in ons huwelijksbootje over de grote levenszee…

als kind vloog ik vaak in de nacht wapperde met mijn armen uit alle macht om van de grond los te komen en eenmaal opgestegen kon ik de hele wereld omarmen echt ik weet het nog ik zweefde rustig en tevreden in m’n dromen door de lucht zoals water wordt doorkliefd door een heuse reuzen rog wat een kracht wat een nonchalante dromerige macht…

Oproep aan alle Staatshoofden van Europa inzake Oekraine! Verenigd u en spreek het staatshoofd Poetin indringend aan Uw premiers en ministers doen het politieke werk maar doen dat niet op het niveau van U als het staatshoofd. Er ligt voor U op uw apenrotsen een historisch opdracht op basis van de door u gedane belofte of gezworen eed Ik…

thuis tikt de klok pa neemt nog maar eens een slok van z’n thee en samen kijken we verder gezellig tv kon dat ding maar wat trager tikken en de tijd even vergeten net als wanneer ik buiten speel of wil ik weer iets te veel nee die klok laat me stikken werkt mij weer tegen wijst onverbiddelijk naar de negen en moeder zegt met haar…

Zeg president, wordt nou wakker wat je doet, kan echt niet doorgaan zo, slacht niet alles af om je gelijk te halen geen mens verdient wat je aan het doen bent! Idioterie, heeft nooit iemand geholpen dat doet het nu evenmin al die slachtoffers en vluchtende mensen wat heeft het in vredesnaam voor zin? Zorg niet dat men je gaat haten dat…

Er is een boom gevallen, zomaar zonder storm. Een schok ging door ons allen, want zijn takken waren nog enorm. Elk jaar gaf hij zijn bladeren, met veel plezier en vlijt. Toch zag je ‘t einde naderen, hij stond er al, een hele lange tijd. De takken kraakten van de pijn, zijn bladeren dof en vaal. Waaien in de wind was echt niet fijn, z…