Zo nobel en goedbedoeld opgericht direct na de verschrikkingen van WO II: Om toekomstige oorlogen te voorkomen maar met het veto is vrede ver te zoeken De Verenigde Naties zijn ver van verenigd en derhalve ver van vrede verwijderd De permanente leden (5) van hun veiligheidsraad hebben dus een vetorecht om te gebruiken Maar misbruiken…

o wat genieten sommigen van ons toch op hun manier van de natuur van dat kleine schattige konijntje in het bos de bloemen en bijen de eekhoorn de vogeltjes het reetje met z’n prachtige ogen en die mooie rooie vos de bontgekleurde specht al die verschillende bomen met hun bontgekleurd gebladerte maakt bij menigeen iets los ook al vinden…

'JE HEBT HUMOR NODIG OM DINGEN BESPREEKBAAR TE MAKEN' kopt het AD van donderdag 26 september 204, het betreft de 300ste uitzending van de satirische nieuwsquiz: DIT WAS HET NIEUWS, edoch::: Maar dat gaat mijn inziens niet altijd op zeker niet bij vragen over oorlog en vrede ziekte en dood, vernietiging, intens levensverdriet Je gaat niet schuddebuikend…

Wordt deze dag Ook zo vaag Zoals al die andere dagen Die ooit voor mij lagen?…

Jong katje springt rondjes om zijn staart te vangen. In het bos - insecten links en rechts langs zijn oren. Oude muziek klinkt als nieuw - ander jasje. Slechtziend- hij heeft een bril nodig om zijn leesbril te zoeken. Op straat mist zij het fluiten van werklui. Trein wacht op de machinist die in de file staat. Pechstrook…

Of ze door de hond of de kat gebeten worden ze zijn ogenschijnlijk zeker niet voor de poes, edoch onze Rijks-ambtenaren (een kleine 150.000) bewegend als Rob Kemps immens populaire Snollebollekes van links naar rechts van rechts naar links sommigen laten daarbij een kick horen maar dat geluid verdwijnt in de massa van de volgzame stilte…

Het was zo dol, het was zo dol in het Dolfinarium, Harderwijk Het was zo fijn, het was zo fijn om bij de dolfijnen te zijn We gaan dan ook, we gaan dan ook dolfijn naar huis, dolfijn naar ons thuis! DE MARIUS MEIJBOOM OP AMSTERDAM-IJBURG!…

alles kan ik temmen olifanten leeuwen beren het allerbokkigste paard heb ik leren mennen ik kan ze alles leren zelfs de bedoelingen van God meen ik soms te kunnen interpreteren maar wat mij nooit helemaal zal lukken is het naar mijn hand zetten van het onafwendbare lot…

De bange schipper vaart zijn boot Op zijn kleine houten poot Steeds iets dichter naar de dood: 'Aan de levenden gegeven Om niet eindeloos te beven Valt de dood ons toch wat zwaar Naar het ernstige verheven Nog belangrijker dan leven Want met de dood is alles klaar Alles wat we voelen konden Heeft ons aan onszelf verbonden En daarmee…

De zeer bijdehande en wijze Tom Poes laat tijdens gesprekken met zijn vriend Olivier dikwijls een eenvoudige neusklank bij gesloten mond voor zich uit gaan die eentonig klinkt maar iets onvoorstelbaars mag bevatten twijfel na een kloeke uitspraak van de trotse heer Bommel dubben over een plan waarin wellicht gevaar schuilt tevreden…

Besiktas Zwart wit en rood zijn de clubkleuren Niets kan ons gebeuren Wij staan bijna altijd bovenaan Besiktas zal nooit verloren gaan De Toekomst zal het leren Maar ooit zal Besiktas promoveren…

Niets of niemand zal bij me blijven; Niets of niemand dan deze vier: Deze pen, dit bureau, dit lamplicht en dit papier. In de wanhoop van mijn verlatingsangst ben ik hiervoor het bangst: dat ook zij zullen deserteren...…

Ik ben ziek geweest doch herstellende krijg aardige goedbedoelde reacties maar ook sommige stomme zoals: "Word maar weer snel de oude! dat gaat niet, ouder worden wel in dat ouder worden je beter voelen ook veel mensen willen verjongen jeugdiger lijken dan ze zijn en laten aan zich sleutelen En bedoezelen zo hun geest die ouder en ouder…

Ons plekje Aan de poort Van de hemel Het kerkje Waarboven Wolken zweven Ons plekje Waar we samen Het leven deelden…

Tegen de klippen op behoud ik optimisme maar het wordt wel steeds realistischer van wat wel kan en wat niet, mag of moet want optimisme dient wel gevoed te worden het verlangt ook vitaminen en mineralen en wil van tijd tot tijd met rust worden gelaten Dan na een verkwikkende diepe nachtslaap sijpelt het optimisme in mijn nieuwe dag Zelfs…

Tik tak tik tak, de dagen schuiven voorbij zoals dat wolkendek in mei In mei toen alles weer ontdooid was en een zachte bries nieuw leven bracht De zonnestralen voelden als een warme deken en bloemen dankten de hemel voor deze maand En ik deed dit omdat ik jou had Tik tak tik tak, de wijzers stonden stil omdat mijn tranen toen nog niet wisten…

oud worden ik doe er lekker niet aan mee blijf voor altijd jong ook al zal ik wel moeten mijn lichaam heeft dankzij een uitbundige levensstijl toch moeten boeten wat mij er fysiek dus toe dwong wat mij bleek toen ik mijn spiegelbeeld bekeek maar ook al doet m’n lichaam niet mee aan dat wat ik mezelf heb beloofd en de tijd mij ongewild…

Draag je water naar de put Voor de volgende generatie Tot aan je allerlaatste fut En hij zal je prijzen Wankelend in de hemel Huilend van geluk Zo'n beeld krijg je moeilijk stuk Maar aan spijt en schaamte geen gebrek Want is het niet makkelijker Om te doen volgens plan Je fouten van tevoren Behoren te vangen Aan de juiste meningen gehangen…

Langzaam gaat een mooie nazomerdag dicht en het donker plaats maakt voor het licht roerloos hangt het lover bloemen sluiten zich één voor één gouden zon gaat onder alles wordt sereen en zacht maan verschijnt en stilte omkleedt de nacht…

ze kijkt naar de mensen die bij elkaar horen ze is met niemand samen en voelt zich verloren ze mocht nooit huilen grote meisjes huilen niet maar ze voelt nog steeds de pijn van dat oude kinderverdriet ze heeft haar gevoelens volledig geblokkeerd hoe ze zich moet uiten heeft ze nooit geleerd haar emoties zijn weggestopt in de kluis…