een bloem twee drie vier of vijf zelfs een heel boeket het maakt niet uit hoe groot hoeveel maar dat weeë zachte en zo warme gevoel erbij van voor en door de gever aan mij maakt ons allebei ook al is het eventjes toch maar weer een beetje blij…

Het voelt alsof een nieuwe twijg ontspringt in de nerven van mijn oude ziel een leeuwerik luid gebekt fluit zijn zomerlied met veel respect opgetogen strooi ik een handvol vlinders over het gazon laat ze dansen in de zomerzon van bloem tot bloem het raakt mijn gemoed dat warm, minzaam als zwoele wind langs mijn dagen trekt ontspruit…

Elke dag weer opnieuw naast God beginnen aan Zijn Hand voort gaan zich met Hem te ruste leggen onze Hemelse Vader uit heel je wezen liefhebben omringende mensen beminnen als het eigen ik deze uitspraak vol eenvoud moge altijd de sterke zuil tot drager van het geloof zijn.…

ik moest afscheid van je nemen de allereerste dag ontving je me met open armen we hebben lief en leed gedeeld je hebt me zien huilen en hoorde me lachen als ik weg was wachtte je geduldig tot ik terug kwam wat was ik blij als ik je weer zag dag lief huis bedankt dat je er jarenlang voor me bent geweest…

Er was eens een leraar uit Meeren Die was dol op filosoferen  Hij sprak in zijn les Over Socrates Want van die Griek kon je heel veel leren…

Dat alleen mooie gedachten bij mij binnen moge komen Dat nog enkel Licht en Liefde in en om mijn aura zijn Dat een energie zacht helend door mijn lichaam moge stromen Dat mijn woorden en mijn daden Liefde zijn in groot en klein…

Een dreigende lucht De onweersbui komt eraan Dat geeft gedonder…

wat als je uit principe een vluchteling de hand moet reiken maar ach het zijn er zoveel maar wat als principes gaan smaken naar slappe lauwe thee zonder suiker of oploskoffie van Nescafé wat als je principes te gemakkelijk opzij schuift en de schijn opwerpt en te gemakkelijk wegwuift wat als je principes uit de kast haalt of terug…

verlangen naar toen ik wil het nu loslaten mijn heimwee is moe…

Dat de dingen van 't verleden Die niet mooi waren of fijn Moge weggaan van 't heden Grote dingen en ook klein Dat het oude zal vervagen Dat het nieuwe groeien mag Dat we vreugde mogen dragen Elke dag en elke nacht…

Ik voel me stuk Ik maak me druk Mond dood Schuldig als ik eens eerlijk mijn mond echt open doe En nog meer belast door geen erkenning geen begrip En toch weet ik dat de enige weg naar weer leven is me uiten Maar nu even rust…

Leef niet  zoals men vindt dat het hoort vergeet nooit dat jij enig bent in je soort Vergelijk jezelf niet met anderen en probeer niet net zo te leven als zij Want ieder mens  is uniek en er bestaat geen tweede die net zo leeft en denkt als jij…

ik voelde een steen diep in mezelf ze smeedde een verharding in en om me heen en drukte op mijn gemoed een zacht ijl stemmetje zei: weet je wat je daar tegen doet pak een houweel en delf naar je diepste zelf heb toen de steen in duizend stukjes kapot geslagen maakte mijn hart weer helemaal vrij zie je nu wel weer zei de heldere stem…

Ik schrok toen ik je tegenkwam op straat, wilde mijn weerzin niet laten blijken, keek langs je heen, van je weg, maar kon jouw blik niet meer ontwijken. In plaats van degene die ik heb gekend en graag in mijn hoofd wilde bewaren, zag ik een vreemde verslonsde vrouw, die mij te lang strak aan bleef staren. Op het moment dat je met schorre…

Vandaag heb ik een reis door het verleden gemaakt de dag was te kort Vandaag heb ik een reis door de toekomst gemaakt de dag was te kort Vandaag heb ik geen tijd gehad om het heden te beleven want ik verloor mijn heden aan de toekomst  en aan het verleden…

Sluit mijn ogen, draai mijn hoofd richting de prachtige muziek. Het is ongelogen, geweldige klanken die versmelten in een mozaïek. Van schitterende kleuren, die veranderen in de heerlijkste geuren. Van Lavendel tot Koriander, voor de stadmens als voor de plattelander. Een traan van ontroering, volledig in vervoering. Blijf ik genieten…

En als er dan een dag is Waarop het alleen maar lukt om op te staan Alleen maar lukt om koffie te zetten Alleen maar lukt om een cracker te eten Wees dan trots op jezelf Dat je bent opgestaan Dat je koffie hebt gezet Dat je een cracker hebt gegeten Je hebt het weer gered een dag Je bent er nog En al die dingen die je wilde…

Zijn net als anderen Verdwijn zeiden ze toch? Klier vonden ze mij Blij hoe ik ben Vrij net zoals wij Herken je mij nog van vroeger Ren je nog steeds weg Weg van alles wat er is gebeurd Pech was er te vaak Snel was je alweer weg Vaarwel is wat wij toen zeiden…

Ze zit altijd alleen maar weet wat ze wil kijkt nooit om zich heen is altijd stil ze lijkt op jou heeft dezelfde lach dezelfde stralende ogen maar weet je wat ik vandaag zag mensen oordelen zonder te weten wie ze echt voor zich zien ze lijken anders, maar zijn gelijk ze zien het alleen zelf niet.…

Je vraagt aan mij Een vraag voor een ander Geen vraag voor mij. Je kijkt naar mij Een blik voor een ander Geen blik voor mij. Je wenkt naar mij Een wenk naar een ander Geen wenk naar mij. Je lacht naar mij Een lach voor een ander Geen lach voor mij Je geeft een hart Mijn hart voor jou Jouw hart voor een ander Je geeft mij minuten…