(voor Griet Op de Beeck) In jouw donkerbruine ogen glimmen nog steeds de huppelkunsten van het vooroorlogse meisje in jou. Met jouw zwarte eyeliner accentueer je de pijn die er achter jouw netvliezen verscholen ligt, als verdedigingswallen. Jouw kolderieke glimlach kan het leed diep in jouw buik niet verzachten, noch de eindeloze kuiltjes…

vele dichters schrijven prachtige gedichten vijf sterren een kroon op hun werk dat maakt hen sterk kijk kipdrumsticks Albert Heijn lekker uit Nederland zij verdienen geen enkele ster zeer triest he totaal niet charmant…

mijn ouders hebben de oorlog meegemaakt het land opgebouwd voorwaarden geschapen zij hebben zoveel gezien en gedaan hebben bomen geplant om vruchten te dragen wat hebben wij relatief gezien aanslagen ver weg en enkele iets dichterbij – crisissen? Weinig van gemerkt uitbundig geleefd maar er ook hard voor gewerkt alle vruchten…

het weer is echt niet meer te doen snikheet is het nu al dagenlang weinig water... – een scheppingsdrang? – het belooft een droog en dor seizoen. de aarde transformeert in zand ik hoor bloemen en planten kreunen en zie vele konijnen achteroverleunen, alles kleurt reeds lichtjes aangebrand. de wind, ja de wind, die doet ook extra zijn best…

Wordt dan alles weer als vroeger? Of zal het nog zijn zoals ervoor? En waarop moeten we hopen eigenlijk? Op het eerste: dat alles in zijn oude vertrouwde plooi valt? Of op het tweede: dat we nooit vergeten wat corona ons heeft geleerd. Als een geluk bij een ongeluk? Meer dan vandaag beseffen wijzigt corona onze manier van leven, van werken…

De zon bespeelt de dag met zonnestralen. Ieder mens gun je het geluk.…

Ik heb boeken over jou geschreven dat ik je zo dikwijls heb gemist daar heb ik mijn impressies weergegeven liefde, haat en verzoening door elkaar geschikt. Ik heb vragen over jou gemaakt en zelf de antwoorden gevonden ik heb jouw tekorten bijgeschaafd en ze achteraf met veel goeds verbonden. Ik heb jouw naam groot uit ge prent en tot tweemaal…

Begrijpen, doen en loslaten, wat niet kan worden begrepen. Ontdoen wat niet kan worden gedaan. Kunstenaars maken iets uit niets. Levenskunstenaars genieten. Spelen het spel dat leven heet, hetgeen ze onbegrepen doen. Wat ze goedbegrepen loslaten, is voldoende welgedaan. Het leven willen begrijpen is ondoenlijk.…

het grote probleem is dat Tijd haast heeft nooit eens stil staat nooit eens de tijd neemt slechts af en toe stapvoets gaat als jochie denk je wat nu is gaat eeuwig blijven oma opa pa moe andere familie vriendjes ze blijven voor altijd rondlopen in mijn kijkdoos niemand wordt ouder totdat oma overlijdt en je begrijpt – het is een…

Het heeft haar goed gedaan de haren gewassen in kleur en gekort zelf lang in bad lekker opgedroogd en vooral mooi opgemaakt ze gebruikt de beste merken ze kijkt niet op een cent ze wil mooi zijn voor haarzelf, vrouw en vent en voor het kind, dat voorbij rent ze is een openhartig type maar wel gesteld op haar privicy waakt daarover als…

Haar versje is heel kort want de inkt is bijna op en het potlood wordt door botte punt gestopt Als zij niet op papier kan dichten, dan gaat ze het maar zingen, met kinderstem rijmt zij berichten tot klanken van herinneringen…

Oude vrouw naast me in de trein, man met 1 arm in de Albert Heijn, wandelend stel waar ik voorbij fiets. Ik wou dat jullie het zouden zien, me zouden knuffelen, en zouden zeggen: ‘Alles komt goed, hoe dan ook meisje, jij komt eruit, al doet het nu zoveel pijn’. Maar jullie lopen door.…

Het verlangen ernaar vertrekt van de gedachte dat werken vervreemdend is. Dat arbeid altijd een beetje dwangarbeid is. Mensen een zucht van verlichting slaken wanneer ze er eindelijk van verlost zijn, en zich samen met hun partner van ’s morgens tot ’s avonds, dicht bij elkaar, in huishoudelijke kwarweitjes. Deze genadige onderdompeling…

Vanmorgen vroeg gewandeld aan de Westlandse kust. Het was rustig, enkele mensen wandelden met hun hond en er waren zelfs al mensen in de zee. Een goedemorgen wens was er zeker bij. Kwallen in overvloed, een licht zonnetje met enkele regenspetters kwam mij tegemoet. Het werd een mooie wandeling dicht langs de vloedlijn. De…

Ik heb uiteindelijk nu als ongelovige toch wel veel en meer geleerd van de Here Jezus Christus met name niet boos worden maximaal aardig blijven de vriendelijkheid zelve want het is nog niet uit het is nog niet mijn einde ik ben UITEINDELIJK nog geen lijk veelal zijn de vragen die mensen mij stellen ook hun antwoorden, hun zekerheden…

Het is vroeg en de zon schijnt heerlijk. Een licht briesje is er, maar het wordt erg heet vandaag. De zomer is nadrukkelijk aanwezig, velen willen dit. Vogels zijn er nauwelijks, dat is erg jammer, want ze maken vaak een mooi geluid. Een warme dag waarop je dingen mag ondernemen, maar wel je op tijd je rust moet nemen. Een…

Die anderhalve meter blijft nog even u weet wel het nieuwe normaal nou laat ik u dit zeggen dat is abnormaal en laten we hopen tijdelijk abnormaal en die noodwet van de baan want nood breekt al wetten en wat die afstand betreft zo close zijn Nederlanders niet ook niet zo heldhaftig, strijdig, gastvrij dat heeft de 2e wereldoorlog…

De warmte neemt nadrukkelijk toe. Het is zomer, je voelt het in alle opzichten. Mooi is het dat we ervan mogen genieten. Zorg goed voor jezelf en een ander. Neem op tijd je rust als het even kan. Drink wat meer dan normaal, heel vaak wordt dat vergeten! Het is zomer, geniet van de kleine momentjes.…

Zelfs de schapen lopen volgens rooster evenals hun herder ze mogen grazen, in de ochtenduren gaan dan in ruststand. Het is te warm, ook voor die beestjes dus gaan ze hup, de schaduw in zodra de klok geslagen heeft om na het siësta wederom, te grazen. Zelfs de hond heeft het moeilijk dat is goed te zien en te bedenken dat die geen vacht…

Zo vogelvrij als een vogel gekooid. Geen spieren gekweekt geen grote vleugels ontplooit. Nooit gevlogen als een vogel vrij. Hoog door de lucht. Waar de kooi niet bij. Geen sleutel nodig om te denken. Haar ogen gesloten, nooit op slot. Vliegt de vogel vrij en blij door de wei tussen koetjes en paarden. Haar hard warmer dan duizend open haarden…