Een mens leeft zijn droom met zijn lichte en schaduwzijden. Een droom moet haast wel zijn, want morgen is vandaag een van de verleden tijden. Ongrijpbaar het leven. ongrijpbaar de tijd voor iedere sterveling die voor de eeuwigheid strijdt. Ondankbaar het verlangen. ondankbaar de dwang voor iedere sterveling duurt een droom levenslang.…

gegrift in mijn geheugen staat met grote letters geschreven dat je geen mensen ziet die helemaal deugen nee zulke exemplaren kom je nauwelijks tegen Bregman weerlegt in zijn boek alle feiten die wij al eeuwenlang aannamen voor al te zoete koek o wat maken we elkaar toch bang maar wat is daarvan toch het belang de kerk heeft ons vele vijanden…

Laat je tranen smelten van liefde en ik zal in je oor fluisteren, dat ik van je hou. Liefde…

Bij het vroege ochtendlicht krijgt elke dag zijn nieuwe gezicht. Ik kijk wat om mij heen en fluit de vogels weg onder hun steen. Wat kan de ochtendmens gelukkig zijn om het kleine dat toch heel groot kan zijn. bij het vroege ochtendlicht plooien de zorgen mijn gezicht. Ik word mij langzaam bewust van de zwaarte van de dag; van wat mogelijk…

De vreugde der bevrijding was groot. Men was klaar met het fluiten der kogels, verlangend naar het fluiten der vogels, maar dat ging niet zonder slag of stoot. Vrijheid is niet doodnormaal. Denk niet te gemakkelijk that's it. Het moet bewaard worden, heel speciaal, als het meest kostbare bezit. Laat ons vredig leven in voorspoed. Want…

jullie kwamen en namen meer dan je deel en nu ik iets terug eis zeg je dat ik steel jullie kwamen en namen zelfs ons met je mee zo ver weg van huis naar ver overzee en nu we uit ons zelf uit vrije wil komen is er niemand die staat te wachten om ons te verwelkomen jullie kwamen en namen wat goed leek werd gehaald en er moest door…

[Dit schreef ik voor anderen mensen] Moeder Je moeder overlijdt, in het begin van het jaar. Als zusjes werden wij in kennis gesteld via een rouwkaart. Triest maar waar: wij mochten niet op de begrafenis komen. Wij waren erg boos, maar uit respect voor onze moeder hebben wij het zo gelaten. Onze vader, is heel lang geleden…

Leven is geven, en voltrekt zich veelal als een loterij. Soms win je prijzen, maar ook teleurstelling hoort er dikwijls bij. Als een ander zijn geluk vindt, ben je zelf vaak nog op zoek. Leven neemt vaak. Ook van een onbeschreven boek. Leven is geven, en laat niet in alle keuzen vrij. Leven kan dan binden, en plaatst de plichten op een…

Toen wij onder 't geluid van een sterke stormvlaag los kwamen van de aarde en boven het wolkendek een onzichtbare weg volgden naar onze bestemming, waren wij gelijk aan weerloos zwevende bladeren die zich overgaven aan de bekwaamheid van de bemanning en het vernuft van de techniek. Ver beneden ons ontwaarden wij glimpjes licht van bewoning…

Blijf jezelf is makkelijker gezegd dan gedaan Is in feite bijna onmogelijk of je moet min of meer gedwongen kiezen voor de afzondering, de uitzondering het isolement, de vereenzaming alleen zijn, solo zijn, uniek zijn, maar alleen want wie wil niet leuk gevonden worden of geliked worden op facebook, instagram gevoelsmatig volgend mee te…

tijdens de warme zomer had hij tóch bijna zijn complete gewicht aan transpiratie verloren goddank vond hij nog iets van houvast aan de zwaartekracht van het leven…

twee doorsnee muggen zitten op elkaars ruggen elkaar blijkbaar te behagen en ik twijfel of ik ze nu wel met een mep naar het hiernamaals zal jagen dat lieftallige hunkerende stel ach beseft elke mug ons leven verloopt meestal vlug zoals iedereen zal weten worden we gemept of opgegeten dus neem ik de kans en geniet nu even zo’n kans krijg…

De zon speelt met haar licht. Fraai is de instraling en mocht je je even in de schaduw kunnen bevinden, bedenk dan hoe schitterend het ware licht er voor je kan zijn. Zon, je bent geweldig en ik waardeer je als geen ander.…

Ik voel zo veel echte levendigheid nu ik vandaag zo stil sta bij de doden die Tante Gery (94) zijn voorgegaan morgen ga ik mee om haar te begraven en te danken in een dienst voor haar leven waar ik een hartenkreet mag voordragen dankbaar ben ik daarvoor, gewoon dankbaar omdat ik nog midden in het leven (67) sta waar de dood zo’n onlosmakelijk…

Ik sla mijn vleugels open Als een pauw is kleurenblind Kom kijken met je ogen Voordat je me gauw verslind Nieuwe veren van de liefde Ze zullen vallen van verdriet Wat een lichaam kan bieden Sterke geest op zijn knieen Het leven van eeuwig toegeven Maar diep van binnen leeft Hij heeft het eeuwige leven Maar diep van binnen leeft Zal…

Bij het vallen van de bladeren ontwaar ik het najaarskleurenspel in het rond. De aarde geurt heel anders. Muffe lucht stijgt op van de grond. Bij mij zuchten van verlangen ontsnapt mij een gevoel dat ik besta. Toch is de herfst een beetje sterven; en doet mij denken aan het leven hierna. Bij het verdriet om een afscheid voel ik rouw om…

zo vlak na de eindstreep als je hebt verloren of gewonnen doet men een greep naar de voor jou klaar staande blommen je hebt je tocht uitgelopen en nu je hier staat in het heden is de cirkel rond mag je hopen komt het nu weer samen met het verleden en als je denkt O God het was me wat wat een tocht en wat mooi die prachtige bos bloemen…

September, blauwe zondagmorgen. Een wijde wereld wentelt zich in het grauwe grijs. Net nog geen winter, maar toch al geborgen maakt de wereld zich op voor zijn winterse reis. Over de velden dwarrelen de bladeren. Maken de rivieren zich op voor kruiende ijs. Het groen is reeds gevallen in grote getallen. Onder de bomen tovert zich een waar kleurenparadijs…

een uil scheert voorbij op zoek naar een plek om een uiltje te knappen…

Thuis in de wereld een wezen te zijn. Een ziel in een groot spectrum. Een mens heel klein. Thuis in de wereld geeft de wereld aan mij een huis. Een woning met vele kamers; voor elke dag een eigen thuis. Thuis in de wereld klopt wel ergens mijn hart. Mijn hart klopt om wat van blijdschap verwart. Thuis in de wereld speelt het leven…