land van zand van zon en zee van amandelbomen je horizon is mild een heuvelrug je zegt het met olijven al wordt je oud zelfs stokoud meer dan honderd ja zelfs duizend altijd schenk je mij dat pittig olijfgroene…

Gevoel kan zijn verlangen, pijn... Gevoel ongrijpbaar... Nu eens contra ratio, dan weer één met haar…

Soms denk ik na over mijn bestaan en dat mijn leventje niet altijd over rozen is gegaan af en toe kwam ik doorns tegen op mijn levenspad en was ik ook wel eens mijn leventje zat ondanks al die pijn en intens verdriet zijn er toch nog vele dingen waar ik nu echt weer van geniet van gedane fouten in het verleden heb ik spijt en raak ik sommige…

Gebeurtenis en tijd door elkaar Nu eens veraf, dan dichtbij Niets op een rij Alles door elkaar Almaar...…

Waar zijn mijn tranen, wie heeft ze weg genomen Als ik huilen moet dan komen ze niet, en zit ik alleen met een stil verdriet Het doet zo'n pijn als de tranen niet willen komen, maar ik blijf dromen dat ze ooit nog eens terug zullen komen…

Het is donker Slechts hier en daar een licht Het einde van een lange nacht nog niet in zicht...…

Twijfel Als ik je niet begrijp, ligt dat dan aan mij? Als ik je niet volgen kan, is dat dan mijn schuld? Als ik niet weet waar je het over hebt, doet mijn begrijpertje het dan niet? Als ik je liever zie gaan dan komen, is het dan mijn schuld? Want ik begrijp je niet, kan je niet volgen, weet niet waar je het over hebt Een poging…

Ik zie jouw mooie ogen, kijkend naar de grond. Ze zitten vol met zorgen, al zijn ze nog zó rond. En je zegt me zonder praten, je zegt me wat je voelt, Dat je het niet meer kan laten, ook al lijk je toch zo cool. Ja, jouw ogen zeggen alles, ook wat je eig’lijk niet zeggen wilt, En ook al zeg je: “kap es”, ik weet toch nog wat je voelt…

Soms vouwen we de handen tezamen En soms mogen we onze handen dichtknijpen Een andere keer steken we ze uit de mouwen of zelfs voor iemand in het vuur Soms reiken we elkaar de hand of houden we iemand de hand boven het hoofd Dat doen we bijvoorbeeld ook als iemand ons iets heeft toegezegd, ons iets heeft…

Gevoelens uiten zich in woorden aaneengeklonken in zinnen en vormen gesprekken die leiden tot discussies om te eindigen in strijd zo worden woorden weer gevoelens maar dan van onmacht en spijt…

Hier zit ik alweer, tussen gisteren en morgen. Vandaag?...Vandaag voel ik me leeg, leeg...en toch een hele hoop zorgen. Ik zou wel willen wenen, maar ik weet niet waarom. Zelfs mijn handen trillen en ook mijn benen, 'k zou willen weten waar dit alles begon. Men zegt dat ik het niet weten wil, ach...misschien hebben ze wel gelijk. Alles…

Als tranen van de mensen op aarde in een meer terecht zouden komen tranen van pijn, hoop en dromen heeft dat meer dan grote waarde? Tranen vergoten om verdriet zien de meeste mensen niet tranen van vreugde daarentegen worden vaak gezien als milde regen. Dat meer werd dan druk bezocht om het daar geplengde vocht een boottocht kan niet meer…

Als tranen van de mensen op aarde in een meer terecht zouden komen tranen van pijn, hoop en dromen dan had dat meer dan grote waarde? Tranen vergoten om verdriet zien de meeste mensen niet tranen van vreugde daarentegen worden vaak gezien als milde regen. Dat meer werd dan druk bezocht om het daar geplengde vocht een boottocht kan niet…

Bol en vol van verlangen Streel ik je zacht lief kind Spartel maar lekker rond Nu jij de ruimte nog vindt In meer dan zes maanden Werd jij een deel van mij Kind van mijn grote liefde Stoei je nog speels en vrij Vol tederheid glimlach ik Als ik naar jouw echo kijk Lief zoontje mijn mannetje Jouw leven maakt mij rijk Mijn buik is jouw…

Je gedachten vullen nachten met twijfels over je leven en je staat even stil bij wat je staat te wachten. Of je het nu goed of fout hebt gedaan. Stilstaan… De klok tikt niet meer... Althans voor jouw gevoel. Alle gevoelens dalen neer als regen in een modderpoel die jij moet doorzoeken. Je zou iedereen willen vervloeken die je in dit…

Kruipend, strompelend, over de ruïnes van mijn leven, probeer ik mijn weg te vervolgen. Soms glijd ik terug, word ik bedolven onder het puin van verdriet en pijn. Soms ook zie ik de top in de verte. Dat geeft mij hoop. Zo blijf ik vechten, probeer ik te genieten. Niet alleen van het uitzicht naar de top. Maar ook van de weg ernaar toe…

Bergen te verzetten Ruimen van de geest Achter kunnen laten Wat eens is geweest Luchten van je hart Verschonen van pijn Vrijheid van de ziel En jezelf kunnen zijn Last van je schouders Zucht van verlichting Glimlach om je mond Kies de juiste richting Vrij kunnen ademen Vier je eigen teugels Om de simpele reden Je leven krijgt vleugels…

Handen op het hart mond op mond ik heb je lief…

In jouw aandacht dompel ik me onder in stromende energie nooit gedacht een wonder wat een euforie verlangens zwemmen in hemelse regenbogen niet te temmen overdonderd door jou bedrogen prille liefde niet gehoord maar in de kiem gesmoord…

Altijd op zoek naar het onbereikbare heimwee naar juist die dingen waarvan je weet dat ze nooit meer terugkomen dus geniet nú van dat wat je hebt met volle teugen van het bereikbare al zijn het nooit de gouden ringen die je om je vingers zult dragen het zijn sterke schouders die de weelde kunnen dragen, maar emotie is gewichtsloos…