Dikke tranen, groen blauwe ogen Stoer gedrag ogenschijnlijk onbewogen Het minuscule contact in een neergaande lijn Totdat er niks meer over is………………… Alleen gemis en pijn!…

Een zwoele zomerzon trots omringd door een diepblauwe lucht Dobberend op een bootje Van alles en iedereen weggevlucht Ik laat me drijven 't maakt niet uit waarheen Ik voel het als nooit tevoren Ik ben weer alleen…

Ik voel me zo verloren Tranen die komen….. Zo, n verdriet om jou En mijn verloren dromen De schemer in mijn kamer Weerkaatst diep in mijn ziel In godsnaam hoe kan het Dat ik zo diep viel Ik zal je beeld moeten wissen De herinneringen verdringen Zodat ik op een dag Weer kan dansen en zingen En dan, verlost van alle pijn Zal ik pas…

Voor de tijd verloren ging, schommelde jij op de zelfgesponnen wind Blootsvoets ontvouwden zich duizend sterren op het gezicht van het kind Hoger, steeds hoger kriebelden jouw tenen de pasgeboren nacht Suikerzoete wolken glimlachten vertederd om jouw hemelse lach Eindeloos zoefde de maan mee langs jouw wapperende haren…

Wolken scheren over Regen, zon, windflarden Kind waar ben je Wat voel je De tijd loopt door Eindigt liefde? Eindigt geduld? Gehaktballen draaien zout, peper, maggi Gehakt onder je nagels Rechts het keukenraam Is dat zijn witte auto? Zitten en opschrijven Tranen wellen op Nee, niet laten gaan Steeds maar weer sterk zijn Voor wie?…

Ik bleef maar hangen in het verleden toen alles mooi was en zo goed nu moet ik naar mijn toekomst kijken 'k heb door mijn liefde voor jou geboet. Ik wil vergeten wat je bent geworden vergeten ook wat je hebt gedaan 'k wil de herinnering bewaren dat ik als maatje naast je mocht staan. 't Verdriet zal langzaam slijten voorbij gaat…

Door het duister struin ik in de dieptes van mijn ziel om mijzelf te vinden in een altijd draaiend wiel één met oneindige verhalen hier is waarheid vergezocht en ik loop maar wat te dralen op mijn eeuwigdurende tocht…

Niets Volledig leeg Niemand waar ik om geef Ik wacht De tijd gaat voorbij Pas als ik sterf ben ik vrij Ik hoor hier niet Het is een vergissing Een fout van God Een onjuiste beslissing Als een zombie kijk ik Zonder gevoel Niemand die weet Wat ik bedoel Elke seconde duurt lang, doet pijn Omdat ik niet ben Waar ik wil zijn…

Als pijn zoveel pijn doet Dat je niets meer voelt Dat je ziel verdoofd is Volledig onderkoeld Als pijn zoveel pijn doet Dat je niets meer ziet Dat je niets meer hoort Zelfs geen haat of verdriet Als pijn zoveel pijn doet Dan leer je het kennen Dan doet het geen pijn meer Je kunt er aan wennen Maar verdoofd en gevoelloos Zal de dood…

Ik vecht Voor mezelf Tegen mezelf Ik weet het niet Ik zoek De juiste weg Maar elke weg Eindigt in verdriet Mijn verstand begrijpt Niets van mijn gevoel Van wat ik bedoel En wat ik verlang De tweestrijd Maakt dat ik vergeet Wie ik ben, wat ik weet De tweestrijd maakt mij bang…

De zee ruist, bruist. Golven spatten uiteen, bedekken mijn gezicht. De zilte smaak, van tranen, van water. Herinneren mij later, van wat eens was geweest.…

Soms zing ik de contrasten weg in mijn leven en neurie zachte woorden, zo licht als de dagen. Dan lijk ik op de lente en strooi een heldere glans over de morgen, ik voel me door de balsemwind geborgen. Soms, heel soms, verbeeld ik me de zomer, ik kan de tijd met mijn lach vertragen en word als een vlinder van bloem tot…

Verlos mij van alle innerlijke ruis... Leid mij door het vuur van onbehagen... Ontcijfer de code van mijn emotionele kluis... Geef antwoord op al mijn brandende vragen...…

sorry dat ik niet perfect ben... stamelde ik terwijl ik haar voorzichtig in de ogen keek hopend iets van verzachting te zien in die donkere blik maar ze bleef me misselijk aankijken alsof ik het meest mislukte ben dat ze ooit heeft gezien… vernederd draaide ik me toen maar om van de spiegel en nog… ze gaf geen kik… ongevoelig…

Doelloos rijd ik rond Zoekend naar de plekken waar ik je vond Denkend aan jou terwijl ik fiets………. Zie ik je voor me zo uit het niets Is het de liefde die mij beroert En mij naar een andere dimensie voert Is het de warmte het liefdesspel? Die warme volle lippen Ik denk het wel Wat ik voel is niet te beschrijven Het liefst zou ik altijd…

Ik heb een keur aan gedachten een breed assortiment gedichten dus niemand op de wereld kan mij van eentonigheid betichten. Moest ik steeds over liefde schrijven dan werd dat voor mij zo'n sleur want ik hou van zoveel dingen ik schrijf in zwart/wit en in kleur. Als ik een mens in eenzaamheid zie dan verplaats ik me in die persoon op het…

Alle zorgen Van vandaag en morgen Komen over mij heen En voel ik mij ontzettend alleen Twee kinderen met rechten Er is veel om voor te vechten Wat is het leven soms gemeen En wat voel ik mij soms alleen Kracht zoek ik bij elkaar Tot nu toe blijkt geen vent betrouwbaar Als ik ‘m nodig heb dan is ie er niet Zonder dat hij het weet heb…

Even voelt mijn leven weer gelukkig Geluk zoals het zou moeten zijn. Ik heb je vanavond weer gezien, En plots was het weg, het verdriet en de pijn. Ik durfde je niet aan te kijken Zelfs te verlegen om naar je te lachen. Maar ik vind je mooi, aantrek´lijk Ben benieuwd naar je leven en naar je gedachtes. Dit keer met alle moed verzameld,…

Alleen je lasten moeten dragen dat kan toch zeker niemand aan dan heb je iemand nodig die je met raad en daad bij zal staan. Die iemand is er altijd wel te vinden en biedt jou dan zijn hulp wel aan zodat jullie met elkander de zware wegen zullen gaan. Samen delen al je zorgen samen al je kommer en kwel zo iemand zijn hulp aanvaarden…

zachtjes maar zeker zie ik mezelf langzaam naar beneden zakken het drijfzand is te sterk zodat ik niet in staat ben om een krachtige hand te pakken eenzaam en zo alleen zakkend naar de diepte van mijn afgrond angstig kijk ik om me heen met de wetenschap dat voor mij het einde gekomen is had ik maar eerder een duidelijk signaal afgegeven…