Vijf lange jaren geleden is het dat mijn stadje haar onschuld verloor. Die mooie zonnige dag in april, toen de tijd opeens bevroor. Er was paniek, een gek die schoot. Een lijk op straat, meer mensen dood. Niemand wist iets. Paniekerig geruchten hier en daar. Telefoontjes van bekende of ik nog leefde. “ja, gelukkig maar.” De dag begon zonnig…

Praten lukt niet, Zeggen evenmin Grootse daden verloren Mijn gedachten alleen, Hier in deze stugge wereld Pen en woord Voor leven of dood Met hart en hoofd Vloeit inkt in wondermooie woorden Gezegend zijn die regels Zoals de lach en traan…

Ik laat me niet verzwakken ik ben al zo ver gekomen gewoon mijzelf weer oppakken om de wonderen van de wereld te zien ik ben niet perfect gisteren ook niet dus vandaag ook niet ik doe mijn best ernaar te streven laat je niet van de wijs brengen geloof in je eigen kunnen dat zou ik iedereen gunnen…

Hij leek op Oscar Wilde en hij belde mij vanuit zijn stamkroeg in Barneveld, omdat hij me dringend wilde zien en mij miste. Zijn tong sloeg alsmaar over van de drank, maar wat hadden we samen gelachen toen we in het ziekenhuis tot ver in de nachten de mooiste gedichten creëerden, steeds ieder weer een rijmzin, het kon niet gek genoeg en…

Een hartslag verwijderd en juist zo dichtbij. De te kussen lippen, een zomer zo lang voorbij. Een zomerliefde, die warmt met de koude; tintelend verlangen naar wat luchtkastelen bouwden. Van hart naar longen trekt het bloed nieuw zuurstof aan. Vanuit de boezems klept het leven ook kamerrijk een nieuwe richting aan. Een omloop van bloed…

Gestreeld door de golven van jouw lief Vrees ik wellicht Angst voor de grief Beroof ik mezelf van verlangen Liefde Ben ik mijn eigen dief.…

Soms wil ik omdraaien denk ik weemoedig aan omdraaien het roer om of een bladzijde terug halverwege in een onbestendig boek terug is bekend Gewoon mijn bed weer in de nacht door terug kruipen tot de avond ervoor een besneeuwde zondag inglijden Of juist een dinsdag over zonnestralen…

Soms, zitten mijn tranen zo hoog, soms hoger dan de regenboog, slik en slik ik weer doe ik telkens weer. Soms zitten mijn tranen zo diep zo diep dat niemand ze ziet dan slik ik, en slik opnieuw vanwege de pijn in m'n ziel. Soms zitten mijn tranen ver weg hoef 'k niet te slikken en zeg dat ' alles goed met me gaat' vandaar dat ik het…

geluk is kostbaar geluk is breekbaar koester de dagen waarin je je bij vlagen laat drijven op het ongrijpbare gevoel dat geluk heet…

De kannibaal, een pot aan ‘t warmen voor ‘t avondmaal, riep met gespreide armen: "M’n lief, kom in m’n darmen!"…

Niet verslaafd raken aan drugs, sex, porno, billen, eten, pillen, werk, warmte, (want als de cv uitvalt) Niet aan geld, mooie plaatjes, opsmuk, mooie praatjes, massages, zachte handen, niet aan lieve stemmen, of aan meditaties, noch aan alles wat het leven mooi en fijn maakt, zelfs dat niet (want een volgende dag is datzelfde niet meer…

Angst voor vrees Als de angst jou overmeestert Kan dat zeer belastend zijn Veel gepieker en veel zorgen Soms ook vergezeld van pijn Is dat rede voor opgeven? Gooi je ’t bijltje er bij neer? Ga je je niet eens verzetten? Geen repliek en geen verweer? Nou, je geeft je makkelijk over Als je ’t mij vraagt ben je laf Kijk hoe jij daar staat te…

Ik zag de weduwe van Aleksandr Litvinenko pleiten voor het straffen van Poetin, die versteend in zijn criminele onemanshow met zijn pokerface zwelgt in grote onzin. Voor ruim zeven miljoen werd haar man vermoord door het zware gif polonium-210, Poetin, dat onmens is zwaargestoord, gaf opdracht voor dit dodelijk gif, maal tien. Aleksandr…

Het puntje van mijn tong, is beurs, Teveel op gebeten echt waar: heus. Niet kunnen zeggen wat: Niet kunnen roepen HOE niet mogen ventileren want Dan kan alles zich tegen je keren! Het puntje van mijn tong Waar ALLES op ligt Zorgt ervoor dat: Ik HOU MIJN MOND DICHT.…

En ik hou zo van jou, van jou alleen Peter, Jij, jij bent, niet meer alleen, alleen, bij mij, En ik hou zo van jou, de stappen die ik zet, zijn voor jou, voor jou alleen, en ik hou zo van jou. En ja, ik, weet, hoe eenzaam jij bent geweest. Zo lang Peter, Maar ik hou zo van jou. En jij houdt ook van mij, Mijn gedachten zijn voor…

Je moto gaat en komt zo vroeg in de morgenstond Waar ga je heen telkens weer mijn hart bonst en laat niet los Dat wervelend gevoel dat gemis dat alsmaar komt Wat wou ik je klein als zakformaat overal meenemen naar waar ik ga Pijn doet mijn lijf ik weet niet hoe dit nu hier verder moet Ik revolteer het was zo goed wij waren…

Wie ben ik. Heb ik het ooit geweten? Uit wat bestaan mijn delen; hoe stapel ik ze op elkaar. Wat wil ik bouwen, Hoe krijg ik de balans, van strakke muren, die dragen en beschermen. Standvastig wil ik zijn. Puur in alles wat ik doe. Weten wat ik wil, Dragen wat ik kan. Delen wie ik ben. Ik kijk in de spiegel van verwarring. zoekend…

Ik repeteer gevoel voor het goede doel van een hart dat nog steeds klopt voor de goede zaak. Dat nog steeds openstaat voor de rode rozen die de gever steeds doen blozen en de ontvanger geven waarmee ik mij gelukkig maak. Ik repeteer gevoel dat geurt naar rozen: dat het rood kleurt van het minne blozen. Dat repeterend het doel…

2015 wuifde ik uit met een traan, van al het verdriet die werd aangedaan. Terroristische aanslagen, die wij met afschuw op de media zagen. Ik zal proberen niet meer achterom te kijken, dan zie ik toch maar overal lijken. Gehersenspoeld en gedwongen, hun hart in haat gewrongen, jonge mensen uit hun milieu gesleurd, hun familie door emoties…

Ik moet je wat vertellen. Ik ben niet meer de persoon die ik ooit ben geweest. Ik had duizelingen en een zwaar gevoel op mijn maag. Maar met jou in mijn hart krijg ik meer dan ik vraag. Ik moet je wat vertellen van tussen de planeten en de sterren. Ik ben de persoon die de toekomst het meeste mist, die tussen de sterrenbeelden onwetend…