Het gevoel zo dood, zo verloren, zonder ziel... Het gevoel zo intens, zo warm, toen ik voor hém viel. Het gevoel zo verward, zo complex, toen ik blééf proberen. Het gevoel zo dom, zo gebruikt, blíjf maar negeren! Het gevoel zo vrij, zo blij, na deze laatste schrede. Blanco gevoel naar jou toe; mijn ex-echtgenoot…

Jij wees me hoe ik moest leven alles wat was gebeurd vergeten het deurtje dat zolang goed was gesloten ging toch weer open. Aarzelend kwam ik naar buiten emotie in mijn handen gedragen gaf het mee aan de wind,waar het verwaaide tussen de wolken. De last van het verleden verdween mijn hart voelt nu licht en vrij.…

Eenmaal de Dood in de ogen gekeken, de spanning gesmoord, gezwicht en bezweken. Het werkelijke genieten en ervaren van geluk, een nieuwe pagina in een nieuw hoofdstuk.…

Vertel het met zachte woorden die de lente tekenen in gezichten van wachtend plezier. Gezichten die spreken zoals een kind dat woorden verzamelt als druppels van de zon en die met zijn gulheid elke dorst teder beantwoordt als een een verlangen dat niets steelt, haat of dwingt een schaduw te zijn.…

Waarom donderwolken laten verschijnen ? met diepe onherstelbare breuklijnen. Zwaar beladen met negatieve energie, je geraakt moeilijk uit die nachtmerrie. De ene wolk na de andere schuift aan, het kan plots heel snel, héél mis gaan, oncontroleerbaar onvoorziene krachten, nemen je over in jouw troebele gedachten. Alles vervaagd, wat…

Fluisterende schaduwen dragen de stilte van vertwijfeling terug naar het moment dat niet kon wachten. En de tijd verscheurde met de haat die geen boodschap had of een gebed om een zinloze dood te ontvluchten. Want schuld was zijn moment dat hij niet meer wilde verliezen. Omdat zijn stem dood was, zijn nachtmerries nu zouden zwijgen en hij de…

Je lieve zachte ogen vertellen me erg veel 'k Lees pijn, verdriet, een dicht gekropte keel. Droeve gebeurtenissen verbrijzelen je, je kon nooit delen In tederheid en warmte, mogen we samen helen. Massa's mensen genoten van je zang en je gitaar Volle zalen, ambiance, na de optredens wat stil gestaar. Je brandend verlangen, je intense hunkeren…

Hij lijdt aan het feit Van zelfgenoegzaamheid. Toen ik er naar vroeg, Zei hij: “Ik heb aan mezelf genoeg, Tenminste, nagenoeg”. Zo vergenoegd als dat Heb ik het nog nooit gehad.…

Ik kijk omlaag naar het lege vel papier. Een pen in mijn hand. Ik kan niets schrijven in de eenzaamheid hier. Toch zijn we verwant.…

“Het is hartverwarmend”, Zei ze me omarmend. Ik had haar hart geraakt, Haast volmaakt, Opengemaakt. Ze had het niet meer, Haar hart ging hard tekeer…

Gevoelens uit een vroegere tijd gedachten daar omheen zijn vaak een dierbaar stukje 'ik' je wilt ze echt niet kwijt een koestering van binnenuit soms ook een beetje spijt maar meestal een geluksgevoel bij terug weer in die tijd je hebt het zelf mee gemaakt als in een andere 'ik' al wat je hebt beleefd dat wat er was, en is geweest is…

Mag mijn leven op zijn kop staan, mag ik bang zijn of anderszins mag mijn leven er met mijn gevoel aan de haal gaan, mag ik huilen, al lijkt dit slechts het begin. Mag mijn leven niet meer zijn, wat ik eerst dacht, loom en vriendelijk, frank en vrij, mag mijn leven overhoop liggen, lach ik niet meer, ben nooit meer blij.…

Jouw denkbeelden verscholen achter de gordijnen van onuitgesproken woorden maken mijn lijf krachteloos Op het groene bed van mos daal ik neer Kom naast me liggen laten we samen naar de maan huilen…

Papa, we hebben veel gedaan samen. Gelachen, gehuild, gehoopt, gebeden. Maar dat is nog niet genoeg. Je bent sterk. Dat heb je laten zien. Je hebt dingen overwonnen. Dat heb ik gezien. Tranen die hebben gerold. Ze zouden een rivier kunnen vormen. Maar dat is nog niet genoeg. Live your life today, not tomorrow. Dat heb jij gezegd. Ik was…

vals plat Hoe ongelooflijk hoog lijkt de berg die vóór me ligt en die ik moet beklimmen tot aan de allerhoogste top die in de wolkenschimmen verborgen ligt zodat ik niet eens zeker weet kom ik er wel bovenop? En hoe ongelooflijk diep lijkt het dal, peilloos en met zwarte vegen als onbekende wegen met kuilen en struiken om in verstrikt…

Wat is waar? Wat ik voel Of wat jij zegt? Ik twijfel aan mij Maar ik vertrouw op jou. Toch maak ik mijn keuze. Wanneer doe jij dat nou?…

Stortte ik neer als een helicopter in brand dan zou ik nog een laatste salto willen maken maar dat kan niet want ik heb rugproblemen, dus die vlieger gaat helaas niet op. Een tropische storm zou ik willen zijn die de rommel in zijn leven opruimt, maar dat kan niet, want die vernielt enkel alles op zijn weg, dus chaos. Helaas, die mogelijkheid…

Hij wilde nog één keer zeggen pap, ik hou van jou maar wist niet zeker of hij die woorden begrijpen zou Dus bleef hij stil Zijn zwijgen oprecht en had hij het zonder woorden toch nog gezegd…

Alweer een droom de grond in getrapt een van de mooiste die ik had zonder pardon weggeveegd door iemand anders alles leek zo mooi en ging bijna helemaal volgens plan zonder mij was zij helemaal nergens ze wist van niets hoe het moest alles had ik haar bijgebracht ik maakte de grootste plannen met jou alles leek zowaar uit te komen tot…

Mijn levensboek telde talloze pagina's waarvan er vele zwart waren gekleurd ik heb ze één voor één verwijderd met kracht heb ik ze eruit gescheurd Wat overbleef waren pagina's zo blank die ik weer kleurig hoop te beschrijven al zal het eerst nog grijzig zijn dat zal niet heel m'n leven lang zo blijven Ik wil opnieuw mijn liefde schilderen…