Jij domme angsthaas Verstrikt in leugens Pure schijnveiligheid Vol afstand en haat Je verloochent jezelf Lippen zijn verzegeld Verliezen doe je niet Zonder weer te winnen Je zinnen vervormen Mooie ware woorden Verwarren en kwetsen Wie is de mens in jou Maak mij maar zwart Klam je aan haar vast Ik kleur de waarheid Met tranen vol…

ben je weg ben je boos verdrietig... of voelt het stil en nietig zit het tegen of is het regen weet je meer of weet je alles is het inkeer in gedachten of is het wachten op een wonder is het vreugde voluit lachen tranen van geluk.…

Je zag het niet Je voelde het niet Je merkte het niet Je hoorde het niet Je proefde het niet, …het verschil. Oh, wat erg!…

Met mijn emoties Waar moet ik heen Tegen de muur smijten Het uitschreeuwen Het moet ergens heen maar Kan geen kant op Ik wil eruit Weet niet hoe WHAAAAA Ik heb het gevoel Het te verliezen M’n verstand Ik heb het gevoel Ik word gek Alles in m’n hoofd Het stoort Kan niets meer doen Moet iets doen Moet nog leren Morgen tentamen…

ik kan niet meer huilen er is mij teveel aangedaan je hebt me voorgelogen waarom heb je dat gedaan ik kan niet meer huilen het is toch een schande nu loop ik met vragen waarom heb ik het niet in handen door jou kan ik niet meer huilen terwijl je me heel erg hebt pijn gedaan weg zijn mijn tranen ik kan niet meer huilen…

Als ik wakker ben Kan ik je uit m’n gedachten weren Rationaliseren Maar als ik slaap Dan lukt dat niet Dan kom je binnen In m’n dromen Zonder dat ik er om vraag Maar ik ontvang je Met open armen Het lijkt weer goed Tussen ons te komen Ik ben Weer verliefd Dan word ik wakker Ervaar opnieuw de pijn Van jou niet meer te hebben…

Jouw laatste seconden in mijn bijzijn zijn geteld Jouw laatste smekende vragen zijn aan mij gesteld Er komt geen woord meer uit je grote mond Je blik gevuld met tranen starend naar de grond Je woede komt weer omhoog jouw grote ego-probleem Woest grijp je een bloempot slingert hem door de kamer heen Wat heeft jou ooit bezielt…

Ik sluit mijn ogen en verbeeld me dat je hier bent. Maar de stilte, ze fluistert dat je weg bent ...en ik deed niets ik zei niets geen woord Mijn handen reiken en ze zoeken of je hier bent. Maar de leegte, ze schreeuwt dat je wegbent ...en ik deed niets ik zei niets geen woord Mijn hart breekt en smeekt je of je terugkomt…

Een paar woorden verlaten mij waar ik wandel en de dwalende wind jouw stem zou kunnen zijn. Mijn gedachten vullen het moment waar we elkaar weer volgen met de liefde en de ogen die een glazen verhaal verzinnen. Van oude woorden die me brengen naar de afgrond waar straks ook mijn geluk…

Mijn god, je belt zomaar vanuit het niets jaren geleden... wat was ik toen verliefd wat was ik toen tevreden Je was de vrouw die met voorbedachte rade en een gezicht op onschuld staven dynamiet in onze relatie plaatste zonder dat ik het doorhad was jij door andermans liefde omhuld Je blies mijn hart op de rookpluim die het veroorzaakte…

Mijn eerste Valentijn zonder jou En dat terwijl ik nog zoveel van je hou Negentien jaar lief en leed Totdat je deze afschuwelijke daad deed Je koos voor een andere vrouw En mij restte enkel rouw Maar ik trotseer jou met een lach Voor mij bestaat alleen even dit jaar geen Valentijnsdag...…

Eindeloze dagen Nachten zonder droom Ik blijf het verlangen Verlangen naar het chroom Tergend diepe graven Die dood zijn door de kou Hoe moet het in het leven Hoe moet het zonder jou Hoelang gaat dit duren Dit gevoel zonder gevoel Morgen wordt het beter Morgen is alles Cool Waarom blijf ik nou denken Waarom doet dit zo’n pijn Je…

Meer dan twee jaar is het nu uit tussen ons....... meer dan twee jaar geleden gaf je mij de bons..... ik ben er niet meer rouwig om........ ik ben verder gegaan en weet je waarom? we horen niet meer bij elkaar.... Ik hoor hier............ Jij hoort daar.......... Ieder zijn we onze weg gegaan........ Toch vergeet ik niet wat je mij hebt aangedaan…

Neem deze roos. De laatste roos die ik je geven zal. Bewaar ze maar zolang je kunt. Over een paar dagen zal ze verwelken. Langzaam vergaan tot stof. Net als mijn liefde voor jou. Ik wil je nooit meer zien…

Een plek waar het ooit is begonnen een echo van lang geleden... een droom door jou en mij verzonnen Je was weer dichtbij hand in hand langs de kant van de weg, op weg naar de bushalte bij het strand Je keek me aan alsof lichten op me schenen een fonkel verscheen, een traan je stapte in, je moest gaan even later was je verdwenen…

Ik wil nu even niets niets meer van je horen ik wil alleen alleen verder Verder zonder jou jouw liefde is weg weg van hier hier wil ik niet meer blijven Blijven doet zo’n pijn pijn heb ik genoeg gevoeld gevoeld hoe je zei zij is t nu voor mij Mij, ik heb je niet meer nodig nodig om te weten weten om te beseffen beseffen dat alles…

Ons boek is uit er is geen weg terug wat blijft is ons geheim de jaren gingen vlug. Wat eens mooi was ik zal het nooit vergeten ook niet hoe jij mijn hart steeds weer open hebt gereten Zeg mij alleen nog hoe ik verder leven moet Hoe kan ik verder leven als ik jou telkens weer ontmoet? Jij nam te veel wat kreeg ik ervoor terug? Voor…

Een telefoontje van jou brengt me van mijn stuk ik hoor jouw stem ik hoor jouw adem het lijkt net of ik in jouw lijf zit Ik zeg niets wil alleen maar luisteren wil alleen maar stil zijn me verbonden voelen met jou en mijn eenzaamheid is voor even weg...…

Bedenk onder het weggooien maar eens goed wat je met je grootste liefde doet.…

Jij was eerst zo verlegen. Toch ben je niet gebleven. Het gras, groener aan de overkant. Hem vond je beter, interessant. Jij was eerst zo verlegen. Je bent bij hem gebleven. Hem ook een kind gegeven. Ik ben alleen gebleven. Hier zit ik, heel verlegen... met een groene lach.…