Onze liefde was verboden en te ingewikkeld om voort te kunnen blijven bestaan Ik heb van je mogen genieten met je gelachen en gehuild je zorgen gedeeld, jouw leven geleefd gestolen uurtjes, intieme momenten de hoogste bergen beklommen Je handen heb ik gevoeld speurend over mijn lichaam je verlangen gedeeld en plannen gemaakt niet wetende…

Als alles tussen ons voorbij is waarom zie ik jou dan elke dag het gevoel dat ik je vreselijk mis een verlangen dat er niet zijn mag Als mijn tranen voor jou op zijn waarom leef je dan nog in mij dan komt die lach tevoorschijn maar ik ben helemaal niet blij Als mijn liefde voor jou is verdwenen waarom kan ik jou dan niet vergeten het liefst…

Hoelang is het al geleden dat wij elkaar aanbeden? Niet konden wachten, steeds weer dachten dat het nooit voorbij zou gaan? En nu… daar staan we dan, voorbij de tijd, gelouterd door het leven. Herken je iets van wat eens was? Herken je iets van hoe ik was? Ik zie een lichtpunt in een traan. Spijt...? dat het ons zo is vergaan…

Een orkaan heeft onze relatie beschadigd of het herstelbaar is moet nog blijken de onuitputtelijke liefde bleek verzadigd we begonnen dwars door elkaar heen te kijken Met boze woorden scheidden onze wegen ik weet nu niet waar jij uithangt ik weet wel wat ik van jou heb gekregen en dat mijn hart nog steeds naar jou verlangt Ons leven is echt…

De onzekerheid wordt gecamoufleerd door schimmen van vals optimisme een stuk puur geluk ligt gereserveerd overstelpt door hoop en idealisme Mijn gevoelens liggen diep begraven onder invloed van kommer en kwel ik wil zo graag de glans handhaven maar mijn gemoedsrust schopt een rel Mijn positieve inslag is nu overbodig in mijn wereld zo kleurloos…

Gisteren zei ik het nog dat ik van jou hou in mezelf, maar toch hoe kan dat nou Vandaag dacht ik weer hoeveel ik jou haat die pijn, nooit meer voor alles is het te laat Morgen heb ik hoop op ons, samen, “wij” ik zit in de knoop gaat dit ooit voorbij?…

De morgen vult zich in leegte Niets is meer hetzelfde Stilte hult zich in zwijgen Een ijskoude nevel sluiert De zon lijkt in zwart opgelost Niets is meer hetzelfde Ogen vullen zich in tranen Het afscheid van een verleden De morgen vult zich in leegte Niets is meer hetzelfde Lichamen die niet meer passen In een samenzijn van liefdeskleuren…

Als jij in de spiegel kijkt zie je dan ook jouw eigen pijn en dat je totaal niet lijkt op de vrouw die je wilt zijn Je speelt slechts een kleine rol met een enorm groot ego je bracht mijn hoofd op hol en dat is nu nog steeds zo Terwijl ik zo voor je sta vertoont mijn hart nog naschokken het is hoog tijd dat ik nu ga want de liefde is…

We hebben al jaren een relatie, voelen ons daar prima bij, soms is er wat sprake van irritatie maar doorgaans is dat snel voorbij. Elkaar claimen hebben we afgeleerd we nemen elkaar zoals we zijn om te voorkomen dat de één de ánder bezeerd, laten we elkaar in eigenwaarde, en dat is helemaal niet verkeerd. Ik wil jou niet aan me binden,…

Ik dwaal ergens tussen hoop en realiteit balancerend op een koord van verlangen steeds weer dagdromen over de tijd verliefd, zorgeloos en onbevangen De wens dat het ooit weer zo wordt hangt als een waas om mij heen maar elke keer als ik mijn hart uitstort zet het mij op het verkeerde been Nee, de muur zal mij blijven omheinen totdat mijn…

Wie denk je dat je bent om zo tegen mij doen waarom denk je niet na heb je soms geen fatsoen Beleef je dan echt plezier door naar mijn tranen te kijken wordt jouw ego soms gestreeld als je vuisten mijn hoofd bereiken Wees maar héél trots op je daden want niemand anders zal het zijn je komt jezelf nog wel eens tegen dan ontdek je de betekenis…

Mijn hart is stuk getrapt ik weet niets meer te zeggen er is niemand die het snapt omdat ik het niet uit kan leggen Mijn ziel is bijna bevroren de zin van het leven is weggenomen ik heb een deel van mezelf verloren en dat overspoelt nu al mijn dromen Als ik ’s ochtends opsta kan ik het daglicht intens haten het gevoel alsof ik langzaam…

Samen liepen we in een storm Opkomende woorden waaiden in onze mond terug Toen de wind ging liggen waren we uitgepraat.…

Muziek vol van liefde Klinkt als pijn en verdriet Weerkaatst in een lied Op zoek naar geduld De stilte die rust was Klinkt nu als een leegte Een oneindige leegte Met vragen vervuld De nachtelijke schoonheid Voelt duister en kil Somber, koud en stil De pracht lijkt verdwenen De wereld lijkt anders Zonder jou in mijn hart…

Spreid jij je vleugels nou maar vlieg maar voor altijd weg het zal wel het beste zijn zo het maakt niet uit wat ik zeg Waar mijn hart ooit overwon ga ik jou nu voorgoed verliezen ik verban jouw warmte voorgoed het zal langzaam gaan vriezen Pak je koffers en vlucht het maakt niet uit waar naartoe ik ga jou proberen te vergeten al zou ik…

Dronken van verlangen Tollend op mijn benen Nuchter in een klap Nu je bent verdwenen De vraag is of je terug komt Het antwoord ken ik niet De toekomst brengt de waarheid Het heden alleen verdriet Ik zoek alleen de warmte En jouw armen om me heen Dan pas kan ik zeggen Ik ben niet meer alleen…

Vertraagd daglicht omsingelt mij weer een eenzame nacht overleefd jouw lichaam hoort er niet meer bij ik weet dat hopen geen zin meer heeft De lange uren kruipen over de dag en jij raakt mij onzichtbaar aan met je ogen, je geur en je lach ik kan dit niet langer uitstaan Ik moet jou stukje bij beetje vergeten maar het voelt als water naar…

Mijn hoofd bonkt en het ruist bij elk woord dat ik zeg ik ben er keihard ingeluisd en het vertrouwen is weg Ik had prachtige dromen over jou, over mij, over later maar jij hebt ze mij ontnomen nu staat mijn hart onder water Ik verwelkom de leegte die er is zeg vaarwel tegen wat ooit was ik realiseer mij niet dat ik jou mis dat komt veel…

De gloed aan de horizon De warmte van binnen Ik wou dat ik het weer zien kon En weer opnieuw kon beginnen Maar het gevoel is niet weg En mijn hart is niet gebroken Omdat ik weet dat het gevoel er nog steeds is En dat ik eigenlijk alleen mezelf mis Want dat heeft ze wel gedaan Ze gaf mijn gevoel en gedachten een naam Ze zag mij…

Ik wist niet dat jij ooit zou komen en dat ik zo verliefd kon zijn je bracht me bloemen gaf me aandacht we dronken samen rode wijn... tot op een dag de roze bril is afgegleden de wereld kreeg weer zijn normale kleur jij was weer jij en ik weer ik met ieder weer een eigen deur ooit zal de lucht weer blauw gaan kleuren en…