Het leven zoekt je Je zoekt het leven Voorbij in het even Het antwoord is de ? De regen glanzend In de nacht Weerkaatsing Je kracht In het voorbij gaan Jupiter helder ginds Daar waar Wij bestaan Zonder politiek Religie Of die goede baan Meander door deze leidse straat Een taal Die ik nooit meer kwijt raken Wil…

Nu stil zijn Kijken luisteren Alles Laten zijn zoals het is Zoals het nu is Alles zien wat nu te zien is Luisteren naar de geluiden Alles opnemen En toch Stil Van binnen Gewoon Zijn…

o wat was ik klein het leven was ruig en rauw en je leerde al snel dat het niet altijd leuk was om kind te zijn heel anders dan nou ik had het in m’n broek gedaan en grote broer spoelde me buiten af onder de koude buitenpomp kraan en daarna trok hij mij weer een schone onderbroek aan o wat heb ik dat geweten nooit heb ik het weer in…

broers nestgenoten groot of klein dikke en dunne die elkaar soms af en toe het licht in de ogen niet gunnen de lieverds en de klieren die het spel verstieren ach meestal slechts voor even want toch als het er op aankomt staan ze elkaar nooit werkelijk naar het leven want als het echt uitdraait op een gevecht dan… dan blijkt dat wat…

Overmatig eten Overmatig drank gebruik Overmatig harde muziek Zo hoor Je of zie je elkaar niet Een soort van verdoving Voor de realiteit Dit voel en zie ik veel gebeuren om me heen En dat voelt heel eenzaam voor mij…

Na oud en nieuwjaars feest bij familie Realiseer ik me des te meer dat ik mezelf een plezier doe door meer afstand te nemen Me niet bezig te houden met en te bemoeien met het leven van de ander…

Ik heb me in mijn leven veel zorgen gemaakt Over alles en iedereen en al maar opletten wat de ander nodig heeft en waar ik moet zijn Als kind al Zorgen is oke maar ik ben Mezelf hierin vergeten Kwijt geraakt Ik ben nu 63 jaar en al een poosje op weg om eindelijk voor mezelf te zorgen Mijn eigen pad te lopen…

In de jonge jaren van de twintigste eeuw verkoopt de meubelmaker voldaan zijn kapstok van donkerbruin hout waarin een spiegel glanst aan twee trouwlustigen gedurende heel het leven van de beide geliefden houdt de kledingdrager aan zijn sierlijke booghaken jassen en hoeden die de tijd doet verschijnen en later verdwijnen nieuwe gewaden…

Geslotenheid Onzichtbaar Geheimzinnigheid Verborgen Alles achter slot en grendel Niets in zicht Dit Alles Maakt Onveilig Breek binnen en gooi de boel open…

Met hoed en wandelstok trok hij door de stad En als hij thuis kwam rookte hij sigaren Ook dronk hij wel een slok maar werd nooit zat…

Opgesloten Afgesloten Buitengesloten als je binnen wilt komen…

Het valt niet mee te schipperen op het schip dat familie heet Misschien is het goed om even het schip te ver- laten…

het geluk van moeder worden kan geen ander geluk evenaren Gods aanwezigheid dichtbij ervaren in zaad dat door de liefde gekiemd en nu de ouderlijke bescherming verdient dankbaar dat nieuwe leven ontvangen een nieuwe toekomst zien open bloeien het kindje voelen leven, stampen, groeien het is zo knusjes en warm met zijn tweeën Je straalt…

Echt Ik wil Jou wel Zien Maar Ik wil Niet meer Aan staan Echt Ik wil Jou wel Ontmoeten Maar ik Kan het Niet meer Het constant Aanstaan In het Bij zijn Van anderen Breekt me Op…

Ik zorg Verzorg Maak me Zorgen Ga over Mijn grens Verkramp Lig wakker…

Oud wit boterhammetje van vroeger Belegd met jonge kaas Je was goed voor oma's darm Vers bruin boterhammetje van nu Belegd met oude kaas Je bent niet goed voor mijn darm…

Telkens als ik in je mooie ogen kijk, zie ik hoeveel je op je moeder lijkt. Voel de diepte van de zee, en drijf stilletjes met mijn gedachten mee. Neem opnieuw de dierbaarste momenten waar, merk nog steeds hoe verliefd ik ben op haar. Het zijn niet meer de vlinders in de buik, nee het is mooier, zoals het hartje in het luik. Hoop dat…

Wees eerlijk Naar jezelf Wat De ander Ook zegt Spreek Jou waarheid En sta Jezelf bij…

Ik moet Van alles Van mezelf Vooral Naar de mensen Die dichtbij Staan Het voelt Alsof ik Altijd Te kort schiet Alsof ik ze wat Verschuldigd ben Hiermee Doe ik mezelf En de ander Te kort Hierdoor Creëer Ik juist Meer afstand Met mezelf En met de ander…

Er klinkt een echo, uit een ver verleden. Mijn moeder roept mijn naam. Ik zie mijzelf als kind… al hollend. Roepende: “Ik kom eraan.” Zo duidelijk versta ik haar. Niet alleen de beelden zie ik dan, maar ook het geluid is opgeslagen. Haar stem, zoals ze vroeger riep. Dat ik dát uit mijn herinnering putten kan. Want ik ging wel eens zwerven…