sommige mensen spreken me oorverdovend aan. niet door hun woorden want die zijn geteld en afgewogen op een schaaltje als waren ze van goud. maar... hun daden volgen hen. zij hebben nog iets van die oude boerenwijsheid: woorden wekken maar voorbeelden trekken. misschien, onbewust ,zijn ze geïnspireerd op die oeroude bijbelse zinsnede…

de diepste verlangens blijven vaak onuitgesproken. we vermoeden ze wel maar we horen ze niet. daarom zien sommigen soms overal spoken en anderen blijven , met een kluitje, verscholen in ’ t riet.…

hij kon mensen van lang geleden weer tot leven brengen door woorden en gebaar we hoorden hen luidop dromen en werden hun verlangens gewaar. we zagen hen wroeten en vrijen. we proefden hun vreugde en pijn maar vooral ook hun honger naar vrijheid en hun verzet tegen verknechting en pijn zo trok hij een spoor door ons leven voor mensen…

als ik de zon op tafel zet, blozen mijn tulpen nog geler, fluit mijn kanarie nog beter, smaakt mijn sinaasappel nog zoeter. plots denk ik aan een vergeeld verleden: mijn vaderhuis waarin mijn moeder zong.…

room drijft steeds boven zoals banale woorden nooit diepgang vinden.…

waarom laten dictators mensen zo graag naar hun pijpen dansen? waarom hijsen zij zichzelf té vaak , liefst blijvend , op een schabel? waarom geven ze sommige mensen té weinig kansen? waarom wordt hun leven té vlug tot een hel? waarom blijven mensen steeds minder zoeken naar wat hen bindt dan naar wat hen scheidt? waarom laten mensen…

als jij mij zacht zoent, ben ik haast mezelf niet meer, jij kust een ander.…

iets laten schieten kan de rest van je leven totaal verpesten.…

Het is vaak bij allerlei soort zaken, belangrijk, er niet in verstrikt te raken. Al wat je ‘bezit’ blijkt vaak te renderen, als je het in jezelf gaat investeren, als je, het je ‘eigen’ kunt maken. Zo kun je er voor waken, je bezit niet kwijt te raken.…

Soms is het zo stil Dat je helemaal niks hoort Dat zijn de momenten waar op ik mijn gedachten beantwoord…

steeds meer rollen papyrus vliegen in het rond de balans gevonden in het woord begrijpt gij de simpelheid van dit soort want de moeilijkheidsgraad vermoord mens o mens o mens gij wenst zoveel gij bent zoveel gewend gij bent niet meer als de dappere dodo een jojo van hebzucht en succes veel geld en veel macht niemand staat op niemand…

Weer een dag in het paradijs voorbij sla de warme deken om je heen alleen de stilte doet nog pijn of zijn het stemmen in je hoofd hier zou het geluk toch moeten zijn achter dat groene gras ben je liever niet euforisch blij dat je hier nooit écht was de kudde heeft geen herder meer alleen zijn is een kunst de woestijn blijft leeg en dat doet…

als een kleine kleuter kleurt hij nu opnieuw duchtig buiten de lijntjes. als een kleine kleuter kent hij nu geen enkel gevaar, niets is te groot, te heet of te zwaar! als een kleine kleuter begint hij nu opnieuw in 't bed te plassen zelfs tijdens de dag in zijn broek. als grote, oude kleuter, nooit agressief maar altijd engelachtig lief…

stap voor stap groeien ze groot. van dag tot dag vloeit het één in het ander. wordt eigen domein verkend en afgebakend. van moeders pappot alleen op een kot. 's zondags met lief even aanlopen met een berenhonger voor tien. dagelijkse herinneringen bijkleuren en straks weer terug naar de stad. waarschijnlijk tot volgende zondag…

ondoordachte woorden uitgevloekt op een onvoorzien moment blijven altijd verder kankeren heel diep in je milt en lever totdat jouw toen gemaakte slachtoffer je daarvoor met zijn grote, warme liefde jouw kille bitsheid van harte vergiffenis weer schenkt.…

De kleine bezigheden die elke dag weer komen gaan schuil in het wolkengrauw van de alledaagse hemel maar schijnen als verborgen sterren wier onzichtbare stralen de grootste zegeningen voor het leven zijn.…

niets heb ik nog te winnen de lakens zijn al uitgedeeld de wonden zullen blijven bloeden hun pijn wordt zelden nog geheeld. tegen bruut geweld zijn nog altijd geen helende kruiden gewassen.…

Ons verlangen wil grensloze tijd en ruimte geheel begrijpen. Maar er zijn grenzen aan ons begripsvermogen, dus blijft het geheim. De onbegrensdheid is hoogstens voor te stellen als zonder grenzen. Als groot nirwana, weten van het niet weten, pure verlichting.…

zelfverwaande kikkers kwaken door hun opschepperij overal onrust, die alleen maar zorgt voor een plons in het water zonder reddingsboei!…

wie overal spijkers op laag water zoekt, timmert schijnbaar aan de weg!…