Het hoofd gebogen, -in strijd met het verleden- nog autoriteit…

ik rook er nog een misschien mijn allerlaatste toch iets opgestoken…

pelgrims wandelen om hun hart te verlichten naar verre oorden…

kerk klokken verbreken de stilte tussen ons…

in het verpleeghuis elk een bed alleen op zaal op reis naar huis -…

Apetrots sneed ik met mijn messcherpe verstand in m'n eigen vlees.…

dansend sneeuwvlokje zoekt zijn weg naar beneden gejaagd door de wind…

groene narcissen ineens trompetterend geel op de vensterbank…

weer heel even vorst en iedereen glijdt voorbij: de koning en jij…

de meteoren ze slaan in op het vrachtschip de melkweg roert zich…

Pak er eentje vast De rest bungelt eronder Een zak aardappels…

Scheur een boterham in stukken, voor in de soep. Kijk, Madagascar...…

Ijzige wind koelt zonnenstralen winterzon huid tot kippenvel.…

de bol bewogen opnieuw sneeuwt het plaatselijk de Bilt weet van niets…

luchten vol vogels zij vertrekken nu weer naar een andere lente…

als regendruppels de zonnestralen kussen krommen de kleuren…

de sterren stralen astronomisch vergezicht van lichtjaren her…

als mijn bloed ooit stolt en een ziel ontpoppen mocht denk hem dagpauwoog…

Verstild, gelaten Wacht een versteend dodenbos Op begeestering…

rode roos vlamt vuur in het hart van de winter overwint warmte…