Hartenkreten

1979 - heden

hartenkreet (nr. 40.641):

Op het erf van mijn vader

September drie-en-zestig
Zon die te lonken

Aan de hemel staat
Koeien die dartelen

Alsof net het
Voorjaar is begonnen

En vliegen die
Zoemend langs mijn

Kinderjaren gaan -
Onder goedkeurend oog

Van honderden goudsbloemen
Die het perk van mijn

Jeugd omzomen -

September tweeduizend
Dertien - loom als toen

Die dag - als ik mijn
Ogen open is alles

Wat ik zie louter virtueel
Immers niets is meer echt

Want alles is met
Zijn tijd meegegaan,

Zo wordt gezegd -

Murw geslagen door
De tijd sluit ik mijn

Ogen om al dat wat
Nep is buiten

Te sluiten - en hoor
Meteen het zoemen

Van dezelfde vlieg
Die vijftig jaar met

Mij is meegegaan -
Zij is het enige

Echte dat resteert,
Zo heeft mijn levensverhaal

Mij vandaag geleerd