inloggen
voeg je hartenkreet toe dichtwoordenboek

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 49404):

Nulgevoel

Ooit leerde mijn psychiater mij dat ik altijd
terugkeer naar mijn favoriete nulgevoel.

Ik kon en kan de weelde van welke positiviteit
dan ook niet dragen, waardoor ik het wel moet

afstraffen en doen kelderen via destructiviteit.

Ik ben nu eenmaal een grote nul, zit er in mijn
kop geprent en kan ik op geen manier ombuigen.

Misschien ligt het aan eerdere levens of aan
mijn in streng-calvinisme gedrenkte kindertijd?

Of is het een breifout in mijn hersenen en mis
ik op chronische wijze het stofje serotenine,

ook al slik ik dagelijks een aanvulpilletje.
Ik dichtte vaak over mijzelf in termen van

een paria, een melaatse en een verschoppeling,
maar ik ben nog het meest door mijzelf verstoten.

In mijn bittere eenzaamheid en woestijngedraal
rollen de nullen als cobra's op mij af en lig

ik naakt van kou te sterven in een kathedraal,
die wordt gesloopt door psychiater Ernst Big.

Schrijver: Joanan Rutgers, 16 Dec. 2016


Geplaatst in de categorie: psychologie

4.0 met 3 stemmen 99



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Hanneke van Almelo
Datum:17 Dec. 2016
Bericht:Joanan, ik leef met je mee. Weet je, je bent je gedachten niet. Byron Katie oefent in'The Work' hoe je gedachten kunt ontkrachten (toch nog een rijmpje).


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)