start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (1328)
adel (24)
afscheid (1443)
algemeen (1359)
bedankt (248)
biologie (47)
dieren (777)
discriminatie (128)
drank (179)
economie (64)
eenzaamheid (1479)
emoties (4451)
erotiek (529)
ex-liefde (1269)
familie (400)
feest (159)
film (37)
filosofie (1144)
fotografie (39)
geboorte (275)
geld (77)
geweld (188)
haiku (1262)
heelal (178)
hobby (82)
humor (1373)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (835)
internet (95)
jaargetijden (751)
kerstmis (349)
kinderen (821)
koningshuis (80)
kunst (171)
landschap (147)
lichaam (309)
liefde (8614)
lightverse (645)
limerick (1122)
literatuur (191)
maatschappij (717)
mannen (142)
media (69)
milieu (87)
misdaad (152)
moederdag (82)
moraal (412)
muziek (298)
mystiek (265)
natuur (1470)
ollekebolleke (2)
oorlog (392)
ouders (302)
overig (984)
overlijden (1418)
partner (218)
pesten (141)
planten (50)
poesiealbum (67)
politiek (336)
psychologie (1183)
rampen (110)
reizen (174)
religie (1239)
schilderkunst (66)
school (98)
sinterklaas (111)
sms (26)
snelsonnet (403)
songtekst (150)
spijt (222)
spiritueel (146)
sport (361)
sterkte (83)
taal (363)
tijd (898)
toneel (44)
vaderdag (45)
vakantie (156)
valentijn (129)
verdriet (2194)
verhuizen (50)
verjaardag (162)
verkeer (88)
voedsel (120)
vriendschap (906)
vrijheid (611)
vrouwen (268)
welzijn (427)
wereld (334)
werk (174)
wetenschap (83)
woede (220)
woonoord (172)
ziekte (791)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 52072):

Auwtisme

Je bent een geestelijk gehandicapte.
Je mist belangrijke gereedschappen om
te communiceren. Er zitten talloze
schroefjes los en de scharnieren zijn
bij voorbaat al verroest. Hoezeer je

ook contact met anderen wilt, je bent
gedoemd om alleen en eenzaam te blijven.
Jouw angsten verpesten zelfs het kleine,
wat je dacht te hebben opgebouwd. Je
kunt wel contact maken, maar voor heel
even, want contact onderhouden valt je
zwaar. Dat verwart je volkomen en je
raakt in paniek.

Dus sla je de deuren naar de werkelijke
wereld maar weer dicht en ban je iedereen
uit jouw leven, die te dichtbij is gekomen.
Je hunkert enorm naar menselijke nabijheid,
maar tevens doet dat jou heel veel pijn.
In die patstelling sta je voortdurend.

Tevens ben je te open voor deze keiharde
wereld en ben je vaak een prooi van vuile
lieden, die daar misbruik van maken. Ze
zien dat je anders bent en dat je maar wat
doolt. Je bent uiterst kwetsbaar, maar je
wil ook graag normaal menselijk contact.

Toch kom je niet verder dan wat complimenten
en daarna stokt het weer. Je kunt niet verder,
het systeem ligt plat. Je hebt het maar te
accepteren, dat er voor jou niets meer in zit.

Dat enorme gebrek aan menselijke voeding doet
ontzettend veel pijn en vreet aan jou.

Schrijver: Joanan Rutgers, 31-01-2018


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 198 keer bekeken

4/5 sterren met 6 stemmen.



Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:02-02-2018
Bericht:Dank jullie wel, lieverds, jullie begrijpen de autistische ellende tenminste volop! Bekommer je om hen! Verzacht hun wrede eenzaamheid!...

Naam:Gabriëla Mommers
Datum:31-01-2018
Bericht:Dank voor het delen van dit gedicht, wijze Joanan. Met begrip en ontroering gelezen.

Naam:Lilith de Wit
Datum:31-01-2018
Bericht:Je bent en blijft een bijzonder mens.

Naam:Ralameimaar
Datum:31-01-2018
Bericht:herkenbaar en goed gekozen titel


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)