start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (1316)
adel (24)
afscheid (1435)
algemeen (1356)
bedankt (246)
biologie (46)
dieren (774)
discriminatie (127)
drank (179)
economie (63)
eenzaamheid (1478)
emoties (4432)
erotiek (529)
ex-liefde (1269)
familie (400)
feest (159)
film (37)
filosofie (1136)
fotografie (39)
geboorte (272)
geld (76)
geweld (188)
haiku (1254)
heelal (178)
hobby (82)
humor (1370)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (811)
internet (95)
jaargetijden (747)
kerstmis (349)
kinderen (816)
koningshuis (80)
kunst (170)
landschap (145)
lichaam (307)
liefde (8593)
lightverse (641)
limerick (1122)
literatuur (191)
maatschappij (714)
mannen (141)
media (68)
milieu (85)
misdaad (152)
moederdag (82)
moraal (410)
muziek (298)
mystiek (260)
natuur (1445)
ollekebolleke (2)
oorlog (390)
ouders (301)
overig (980)
overlijden (1413)
partner (218)
pesten (141)
planten (49)
poesiealbum (67)
politiek (334)
psychologie (1181)
rampen (106)
reizen (173)
religie (1234)
schilderkunst (66)
school (98)
sinterklaas (111)
sms (26)
snelsonnet (403)
songtekst (149)
spijt (221)
spiritueel (144)
sport (359)
sterkte (83)
taal (361)
tijd (893)
toneel (44)
vaderdag (45)
vakantie (154)
valentijn (129)
verdriet (2190)
verhuizen (50)
verjaardag (158)
verkeer (88)
voedsel (120)
vriendschap (902)
vrijheid (608)
vrouwen (268)
welzijn (422)
wereld (333)
werk (173)
wetenschap (83)
woede (220)
woonoord (168)
ziekte (789)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 52835):

Vaarwel, lieve man

(voor Armando)

Tja, ik kreeg jouw overlijdensbericht via Facebook,
de felle zon was al uren ondergegaan, de stilte van
de sombere nacht hikte als een dronken lor.

Natuurlijk had ik grote compassie met jouw door de
nazi's volkomen verpeste leven. Ik bezag jou als een
icoon van slachtofferschap. In jouw nauwgesloten ogen

zag ik het meest gruwelijke leed, wat men een mens
kan aandoen. En daarna terecht voorgoed argwaan.
Ik fietste vaak langs het Armando Museum in mijn

geliefde stad Amersfoort en ik was buiten zinnen
van verdriet toen dat door brand verwoest werd.
Ondanks die megaramp ging je manmoedig door en

plaatste je een emmer vol rotte eieren op de deur,
die door jouw voormalige martelaars werd geopend.

Schrijver: Joanan Rutgers, 02-07-2018


Geplaatst in de categorie: idool

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 49 keer bekeken

3/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)