kruipen door de diepe duisternis
Een grote steen draag je niet door een stromende rivier
een steile rots beklim je niet met ijzeren staven op je rug
woorden weerleg je niet met een dicht gespijkerde mond
al bij al, ben je gebonden aan dikke kettingen
zijn je handen doorboort
en toch ben je Jezus niet
al ken je zijn verdriet
Gebonden aan de zonden
laat de ketting maar losser
zoeken naar mijn eigen oordeel
wat geen wezen voor mij kan doen
kruipen door de diepe duisternis
waar de levende hun leven achterlaten
boeten voor al hun verkeerde daden
plagen de geesten met hun brein
zij zijn evenmin profeten
die denken dat zij het beter weten
Een sprankje licht in de verte
waar de doden, de doden begraven
en de levende de andere levens koesteren
met ondraaglijke pijn
strijd je om je kracht te halen
en dat in je eigen ik te vertalen
© Ralph Mulder 29-01-2026
... Als alles tegen zit, of dingen gebeuren waar je niet om hebt gevraagd.
Als verlies en pijn door elkaar lopen, dan zijn dit de woorden die uit het binnenste komen ...
Zie ook: http://lightwarrior.nl/
Schrijver: Ralph Mulder, 1 februari 2026
Geplaatst in de categorie: verdriet

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!