Ruimtelijk ontluiken

haar ruimte groeit niet recht
maar buigt zich om wat
geen antwoord behoeft
en juist daardoor
precies daar blijft

blijft de vogel door het
raam vliegen zonder glas
te raken en
laat een veer achter
die langzaam besluit geen
veer te zijn
en zo haar tafel bereikt

bereikt haar tafel,haar wortels
en krijgt schors langs
haar poten en fluistert
naar de vloer die
het vergeet zodra het hoort
en in een hoek
mos laat ademen

ademen zonder groen te kiezen blijft zacht fluisteren om niets
te hoeven dragen
en komt de hond door de kamer
met buiten aan zijn vacht en
legt dat neer bij haar
voeten

voeten raken de lucht die
laag hangt maar
niet zakt alsof vallen
hier niet wordt begrepen

zij zit ertussen zonder
midden
zonder richting die zich
vastlegt

vastlegt want alles wat
leeft en begeeft
zich juist haar richting
op
alsof haar ruimte niet
om haar heen ligt
maar zich ruimtelijk
ontluikt.

ruimte ademen,groeit

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 19