Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.701):

Schrale veren

Het rare gezicht van een
bewegend bekje
dat praat zonder woorden
en knikt naar zijn plekje

alsof hij iets weet
maar het net is vergeten
of liever nog even zichzelf
wil beten

een vogel die plots zijn
takje verlaat
alsof hij te laat is
voor iets dat niet
bestaat

hij rekt aan de tijd die
dun wordt en kraakt
doet alsof haast hem
bijzonder maakt

ik kijk eigenlijk naar
een wedstrijd met
vormen van fatsoen
waar niemand wil winnen
maar allen iets doen

ze vliegen elkaar in de
veren
alsof ze beleefdheid zijn
kwijtgeraakt tijdens het
leren

ik twijfel nog even
moet ik hier iets van
vinden
of hoort dit precies
bij hoe zij zich
verbinden

lachend denk ik,
het is fijn
dat zelfs
zonder regels er vlucht
kan zijn

dus laat ze maar vliegen
botsen en
draaien
laat logica vrolijk
verwaaien

juist in dat rommelige
half uit de hand
klopt alles ineens
zonder mijn tussenstand

en zie ik met moeite
maar wel met plezier
dat niemand snapt -
ik zie ze vliegen
hier.