Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.700):

Niewe richting der blijheid

De stoel stond op
maar bleef dit keer staan
alsof vertrekken
zijn richting verloor

de theepot kookte zacht
twee kopjes zonder vraag
de damp bleef hangen
alsof iemand al wist
dat er gedeeld zou worden

een muur leunde terug
en gaf ruimte
niet leeg
maar wachtend

mijn schoenen vergaten
de deur
ze draaiden zich om
alsof blijven
ineens ergens naartoe
ging

een lepel viel
maar werd
opgevangen
nog voor hij besloot
geluid te maken

de hond bracht een wolk
legde hem tussen ons
in
niet als een breuk
maar als iets dat gedragen
werd
een nieuw en anders
begin

het begon te regenen
niet over mij
maar over ons heen
alsof de ruimte

zich voorzichtig sloot,
dus bleef ik
en naast dit blijven
verschoof iets kleins

een hand die niet zocht
maar vond
een nabijheid die
niets vroeg

en alles liet zoals
het was
ik dans over wat bleef
zonder het te
verplaatsen

alsof liefde
zich alleen laat kennen
in hoe licht
ik haar raak
en de zwaarte
zich langzaam vergist

tot zij wegvalt
want,
liefde kost niets
geen inspanning
geen herhaling van
woorden

het is wat blijft
wanneer niets neer
hoeft.