Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.708):

Grondelijk ondiep

Spiegelend in een waterplas
ziet zij niet wat er is
maar wat
achterblijft
wanneer het kijken zelf
verdwijnt

het oppervlak liegt niet
het herhaalt slechts
wat zich aandient
zonder het te
begrijpen

daarin herkent zij
zich
een bestaan dat geen
kern draagt,

alleen weerkaatsing
alleen het lenen van
vormen

wanneer de wind opkomt
breekt het beeld
niet-
het toont wat er altijd
was,
geen gezicht slechts
de
beweging die even dacht
stil te zijn

zij buigt zich verder
voorover
alsof diepte iets
prijsgeeft

de plas blijft
ondoor-
grondelijk ondiep
een spiegel zonder
geheugen
en

ergens in dit ontbreken
van bodem
ligt haar waarheid
verscholen
dat zij
nooit gevallen
is

alleen gedragen door
dat wat haar
even wilde zien.