waar woorden wortel schieten

wij ontvangen het woord
zoals men water ontvangt
in open handen

niet wantrouwig
niet haastig

wij laten het rusten
op de bodem van ons denken
kijken hoe het bezinkt
of juist blijft drijven
in het licht van de dag

een stem van elders
kan helder zijn
als een klok in de ochtend

wij eren haar klank
dragen haar even met ons mee
zoals men een gevonden steen bewaart
zonder hem meteen te breken

maar ergens
tussen hartslag en herinnering
begint het woord te verschuiven

het krijgt randen
die passen in onze hand
neemt de kleur aan
van onze eigen tijd

en langzaam
bijna ongemerkt
spreken wij het terug

niet meer als echo
maar als iets dat
door ons heen is gegaan
en daar is veranderd

zoals water
dat, eenmaal gedronken
niet meer hetzelfde is
maar ons lichaam wordt

transformatie

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.5 met 2 stemmen 17