Ruimte tussen de regels

Met woorden bouw ik slechts een deur,
geen kamer vol verklaringen.
Wat jij ziet, ontstaat pas
wanneer je binnenstapt.

Ik laat het licht opzettelijk breken,
zodat jij de schaduwen kunt lezen.
Want een onderwerp moet men niet uitputten,
het ademt pas als jij het verder denkt.

Ik schrijf niet om te laten lezen,
maar om iets in beweging te zetten:
een vraag,
een vermoeden,
een gedachte die weigert stil te staan.

Het gedicht is nooit af.
Het wordt pas compleet
in jouw hoofd.

suggestie

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 14