Drijven

Drijven

Er waren geen oevers
slechts een toon
die hoorbaar werd
boven onze schemerpaden

wij waren nieuw in het nieuwe

De droefheid die in jou is
en jouw aderen plaagt
beweegt zich op het kloppend ritme
van jouw hart

steeds weer in mijn richting

En eindelijk onstond er een zandbank
waar we ons aan konden vastklampen
en waar muziek een kompas werd
zonder een richting te willen bepalen

want ook een zandbank is slechts een begin

het drijven op de rivier, zonder vastheid
elkaar wel zien maar niet kunnen aanraken
de gedroomde randen van een rivier
waar wij, soms stiekem, zo naar verlangden

waren dichterbij dan we dachten

slechts het schaamte-riet verborg
dat wat altijd al heilig was

voor ons beiden

liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.7 met 3 stemmen 24